دروغ‌پراکنی [سازمان] صحی جهان

وال استریت ژورنال

برگردان:‌ سید‌روح‌الله

در آینده، بیماری همه‌گیر کرونا درس‌های زیادی برای حفاظت از جان‌ شهروندان و نیز آسیب رسیدن کم‌تری به اقتصاد، به ما خواهد آموخت. برای این‌که اپیدمی‌‌ها در آینده کم‌تر مرگبار باشد، تنها یک راه مطمین وجود دارد و آن اصلاحات سازمان صحی جهان و یا قطع کمک‌های پولی به این سازمان است.

هفته قبل سناتور ایالت فلوریدا آقای ریک اسکات، خواهان تحقیقات کانگرس ایالت متحده امریکا نسبت به نقش این سازمان در رابطه به کمک‌رسانی به چین کمونیست در سرپوش گذاشتن اطلاعات در مورد خطرات ویروس کرونا شد. پوسیده‌گی در سازمان صحی جهان فراتر از ناز و نیاز کردن آن به پکن است٬ اما موقعیت خوبی برای آغاز اصلاحات نیز می‌باشد.

شاید اوایل ماه نوامبر میلادی بود که شیوع ویروس کرونا از ووهان چین آغاز شد و در ماه دسامبر شیوع این بیماری تسریع پیدا کرد. پایگاه رسانه‌ای سیاکسین گلوبال، خبر داد که لابراتوارهای چین، ژینوم ویروس کرونا را تا اخیر ماه دسامبر به تسلسل طبقه‌بندی کرده بودند، ولی مقامات چینی دستور به از بین بردن نمونه‌‌های‌شان داده و نیز به آن‌ها هشدار داد تا یافته‌های‌شان را منتشر نکنند. در سی‌ام دسامبر٬ داکتر لی ونلیانگ به داکتران چینی در مورد ویروس کرونا هشدار داد؛ اما چند روز بعد مقامات محلی این داکتر را به دروغ‌پراکنی و برهم زدن شدید نظم عامه متهم کردند.

مقامات کشور تایوان در سی‌ویک دسامبر مشاهدات‌شان از انتقال این ویروس از انسان به انسان به سازمان صحی جهان هشدار دادند، ولی این نهاد به پکن تعظیم کرد. این در حالی است که چین رابطه عادی با تایوان ندارد. علاوه بر آن، در چهاردهم جنوری سازمان صحی جهان در توییتی نوشت: «تحقیقات مقدماتی که به واسطه چینی‌ها انجام شده است، شواهد واضحی مبنی بر انتقال این ویروس از انسان به انسان را پیدا نکرده است.» این سازمان پس از یک هفته از ارایه اطلاعات نادرست خود عقب‌نشینی کرد.

در ۲۲ – ۲۳ جنوری یک کمیته اضطراری سازمان صحی جهان بحث این‌که آیا بیماری کووید ۱۹ را به عنوان «نگرانی اضطراری صحی بین‌المللی اعلام کنند یا خیر» مطرح کرد. این درست زمانی بود که ویروس کرونا به چند کشور گسترش یافته بود و اعلام چنین تصمیمی جهان را برای مقابله با این ویروس بهتر آماده می‌کرد. البته علی‌‌رغم مخالفت پکن، این تصمیمی آسانی بود. این زمانی بود که سکرتر جنرال سازمان بهداشت جهانی آقای تدروس گبرییسوس با این تصمیم مخالفت کرده و در عوض برای دیدار مقامامات چینی به آن کشور سفر کرد.

او بالاخره در سی‌ام جنوری چنین تصمیمی را اعلام کرد – این در حالی بود که یک هفته گران‌بها از دست رفت – و لفاظی‌های او در ارتباط سفرش به چین بیش‌تر سیاسی بود تا در رابطه به شیوع ویروس کرونا. او گفت: «به حکومت چین به خاطر اقدامات فوق‌العاده آن باید تبریک گفت.» او هم‌چنین گفت: «او چین را بدون داشتن هیچ تردیدی نسبت به شفافیت، آن‌ کشور ترک کرده است.»

 

یک مطالعه‌ی دانشگاه ساوت همپتون پیشنهاد کرده است که تعداد افراد مبتلا به ویروس کرونا می‌توانست ۹۵ درصد کم‌تر از آن چیزی باشد که امروز با آن مواجه هستیم. این در صورتی بود که چین سه هفته زودتر از شیوع ویروس جلوگیری می‌کرد. در حالی‌ که داکتر تدروس گبرییسیس، سکرتر جنرال سازمان صحی جهان، با احساسات مبالغه‌آمیز بیان کرده بود که گویا پکن مقررات جدیدی برای واکنش به شیوع بیماری روی دست گرفته است. او هم‌چنان از سرعت «مرتب‌سازی ژینوم ویروس کرونا و شریک‌سازی آن با سازمان صحی جهان» تقدیر کرد، در حالی‌ که چین تا دوازدهم ماه جنوری میلادی چنین کاری را نکرده بود.

در سی‌ام ماه جنوری داکتر تدروس هم‌چنان گفت: «سازمان صحی جهان اعمال محدودیت تجاری و نقل و انتقال با چین را توصیه نمی‌کند.» اما رییس جمهور دونالد ترمپ این توصیه سازمان را نادیده گرفته اعمال محدودیت سفر به چین را یک روز بعد از آن اعلام کرد که منجر به کندی سرعت انتشار ویروس کرونا شد. در این میان شماری از نخبه‌های ترقی‌خواه ایالات متحده امریکا اقدامات سازمان صحی جهان را ستایش کرده و از رییس جمهور ترمپ انتقاد کردند. این در حالی است که سازمان صحی جهان تا یازدهم ماه مارچ سال جاری، ویروس کرونا را یک بیماری همه‌گیر اعلام نکرده بود. هفته گذشته، آقای مایکل رایان یکی از مقام‌های سازمان صحی جهان گفت: «باید بسیار مراقب بود که بخش‌های مشخص جهان را نباید به عدم تشریک مساعی، متهم کرد.» اشاره او به چین بود. پکن این اظهارات و بیانیه‌های قبلی دیگر این سازمان را ستود.

پیشینه‌ای غم‌انگیزی است اگرچه تعجب‌آور نیست. بسیاری از انتقادها از عدم موفقیت سازمان صحی جهان متوجه شخص داکتر تدروس می‌شود. او یک سیاست‌مدار است و نه یک داکتر طب. او به حیث عضو جناح چپ جبهه آزادی مردم اتوپیا در حکومت ترقی کرد و در حکومت خودکامه آن کشور به مقام وزارت صحت و وزارت خارجه رسید. پس از گمارش به مقام سکرتر جنرالی سازمان صحی جهان در سال ۲۰۱۷ میلادی، سعی کرد تا دیکتاتور زیمبابوه، رابرت موگابه، را به صفت سفیر حسن نیت سازمان صحی جهان، منصوب کند.

در این شکی نیست که چین٬ با توجه به رشد اقتصادی‌اش از اعتبار بین‌المللی بیش‌تری سود می‌برد، ولی چرا سازمان صحی جهان از خشم پکن این‌قدر هراس دارد تا از واشنگتن؟ تنها دوازده درصد از سهم حق‌العضویت این نهاد را چین تامین می‌کند، در حالی‌ که سهم ایالات متحده امریکا بیست‌و‌دو درصد است. امریکایی‌ها به طور کلی به این نهاد وفادار اند، در حالی ‌که گماشته‌گان چینی نخست منافع آن کشور را لحاظ می‌کنند، که اگر چنین نکنند، با خشم پکن مواجه خواهند شد.

نفوذ چین روی سازمان صحی جهان، سازمان‌یافته و منسجم بوده است، در حالی ‌که ایالات متحده همواره رویکرد خالی از تعصب به این سازمان داشته است. اکنون نیاز است تا ایالات متحده امریکا علیه سلطه چین در سازمان صحی جهان و دیگر نهاد‌های بین‌المللی مبارزه کند. این در حالی است که در اداره امور نهاد‌های بین‌المللی وزارت خارجه، یک مدیر سیاسی موثر تاکنون گماشته نشده است.

البته برای آوردن اصلاحات در سازمان صحی جهان، ایالات متحده امریکا به شرکایی نیز نیاز دارد. یک بار نیز معاون صدراعظم جاپان «سازمان صحی جهان را نهاد صحی چینی» خوانده بود. بوریس جانسون، نخست‌وزیر بریتانیا، نیز در نظر دارد تا رابطه این کشور را با چین بر سر عدم صداقت آن کشور بازبینی کند. اکنون نیاز است تا کانگرس ایالات متحده امریکا روی چگونه‌گی عمل‌کرد سازمان بهداشت جهانی علیه ویروس کرونا و یا اگر داوری و مداخله چین از روی فساد یا نفوذ سیاسی بوده است، تحقیق کند.

در میان همه نهاد‌های بین‌المللی، سازمان صحی جهان نباید سیاسی باشد. ماموریت اصلی این سازمان، هم‌آهنگی تلاش‌های جهانی علیه بیماری‌های همه‌گیر و فراهم‌سازی رهنمود‌های صادقانه در رابطه به بهداشت عمومی است. اگر سازمان صحی جهان فقط یک خط فرضی دفاعی سیاسی علیه امراض مسری و همه‌گیر است، در آن صورت این نهاد را باید بیکاره خواند و به همین دلیل این سازمان نباید کمک‌های پولی ایالات متحده امریکا را بعد از این دریافت کند. البته اگر نخبه‌گان سیاسی کشورهای‌ جهان خواستار دانستن این راز هستند که چرا بسیاری از امریکایی‌ها به نهاد‌های بین‌المللی بی‌‌اعتماد اند، باید به عمل‌کرد سازمان صحی جهان نظری بیندازند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن