فعالان حقوق زن: آزار جنسی، جلو رشد زنان را می‌گیرد

مصور‭ ‬زادفر

شماری از فعالان حقوق زن، در واکنش به گزارش روزنامه‌ی گاردین مبنی بر نقش داشتن شماری از اعضای مرد فدراسیون فوتبال را در بدرفتاری جنسی با تیم فوتبال بانوان افغانستان می‌گویند که این چنین مواردی حضور زنان در بخش ورزش و سایر عرصه‌ها را شدیداً آسیب می‌زند.

عارفه پیکار، فعال حقوق زن می‌گوید که زنان افغانستان در عرصه ورزش، هنوز گام‌های ابتدایی را طی می‌کنند. وی می‌افزاید که چنین رویدادهایی باورمندی زنان را در عرصه‌ی ورزش از کم‌رنگ خواهد کرد.

این فعال حقوق زن ادامه می‌دهد که هنگامی که زنان،‌ برای کار در هر جایی در افغانستان حضور می‌یابند،‌ نگاه‌ها بیش‌تر به «زنانه‌گی»های آنان متوجه است. وی تأکید می‌کند که چنین برخوردهایی مانع حضور زنان در بسیاری از عرصه‌ها خواهد شد.

در همین حال،‌ مهتاب ساحل، فعال حقوق زن می‌گوید که خبر آزار و اذیت جنسی بانوان فوتبالیست بیان‌گر عمق فاجعه‌ی خشونت جنسی علیه زن است. خانم ساحل می‌افزاید :«با توجه به شرایط دشوار زنده‌گی زنان افغانستان، بانوان کارمند به ویژه دخترانی که تا تیم ملی فوتبال با عبور از هزاران موانع و چالش‌ها رسیده‌اند، قهرمانان واقعی زنان افغانستان اند.»

مهتاب ساحل در ادامه می‌گوید که او از نهادهای حکومتی و غیر حکومتی‌ای که سنگ دفاع از حقوق زن را به سینه می‌زنند، می‌خواهد که به جای تجلیل و گرامی‌داشت‌های نمادین، برنامه و طرح عملی برای جلوگیری از این دست فجایع ارایه کنند.

نشر خبری مبنی بر آزار و اذیت جنسی بانوان ورزشکار در تیم ملی فوتبال افغانستان، واکنش‌هایی را در شبکه‌های اجتماعی نیز برانگیخته است. عطیه مهربان، فعال اجتماعی در فیس‌بوکش نوشته است: «موضوع اذیت جنسی دخترانِ فوتبالیست باید جدی بررسی شود. اگر چنین اتفاقی افتاده باشد، در کنار این‌که یک جرم کلان صورت گرفته است، عزت تمامِ دخترانِ ورزش افغانستان در جامعه نیز زیر سوال می‌رود و محدودیتِ ورود خانم‌ها به ورزش بیش‌تر خواهد شد.»

در همین حال، کمیسیون حقوق بشر می‌گوید بر اساس یک تحقیق این کمیسیون،‌ که آنان ۱۵۳۰ خانم مصاحبه کرده‌اند، از این میان،‌ ۸۴ درصد آنان ادعا کرده‌اند که مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند.

 

روایتی از بدرفتاری‌های جنسی در دفترهای دولتی و خصوصی

بهار سهیلی، فعال حقوق زن می‌گوید که هنگامی که جزو مدیران ارشد یک بانک خصوصی بود، دختران جوانی که در بخش خدمات مشتریان کار می‌کردند، همیشه از این‌که به اتاق ویژه‌ی رییس عمومی احضار شوند، به شدت هراس داشتند. تا این‌که یکی از آن‌ها سکوت را شکست و آن وقت معلوم می‌شود که این دختران با شرایط بد اقتصادی خانواده و مشکلات فراوان برای مستقل شدن، چه شکنجه‌ای را تحمل می‌کردند و از ترس آبروی‌شان ترجیح می‌دادند که استعفا دهند و یا برای همیشه سکوت کنند.

خانم سهیلی ادامه می‌دهد که زمانی که زنان در «یک جامعه‌ی به شدت مردانه و مردسالار» قرار باشد از نقش‌های سنتی و کلیشه‌ای پا فراتر بگذارند، سیستم‌های «فاسد و ضد زن» که نگاهی ابزاری و جنسیت‌زده به این زنان دارند، شرایط کار را با خشونت، آزار جنسی، فشار روحی، تحقیر و دشواری‌های گوناگون بسترسازی می‌کنند.

این فعال حقوق زن به این باور است که زنانی که به مجبور اند وارد فضای کار در جامعه‌ی افغانستان شوند،‌ با دو گزینه روبرو می شوند: «تن دادن به آنچه مردسالاری بی‌اخلاق و فاسد می‌طلبد، که در آن صورت اندکی رشد خواهند کرد و شاید صاحب مال و اموال ناچیزی شدند. یا این‌که به انزوا بروند و نقش سنتی و خانه‌داری را از سر جبر برگزینند و به فلج شدن نیمی از جامعه کمک کنند.»

بهار ثنا،‌ یک دیگر از بانوان شاغل در افغانستان است. بهار در فیس‌بوکش نوشته است که چند سال پیش، هنگامی که در یک دانشگاه خصوصی وظیفه گرفت، پس از روز نخست،‌ رییس دانشگاه از او «تقاضایی بسیار شرم‌آور» می‌کند. خانم ثنا ادامه می‌دهد که او مجبور شد دیگر آن کار را ترک کند. وی می‌گوید اگر این درخواست را می‌پذیرفت، معاش خوب و دیگر امکانات برایش در نظر گرفته می‌شد.

 

اتهام بی‌اساس است

مسوولان فدراسیون فوتبال افغانستان افزون بر رد نقش داشتن شماری از اعضای مرد فدراسیون فوتبال در بدرفتاری جنسی با تیم فوتبال بانوان افغانستان گفته‌اند که این اتهامات برای از بین بردن حجاب اسلامی وارد شده است.

سیدعلی‌رضا آقازاده، سکرتر جنرال فدراسیون فوتبال ادعا می‌کند که روزنامه‌ی گاردین،‌ همواره روی موضوع «حجاب» تمرکز کرده است. آقازاده می‌گوید «رسانه‌های غربی می‌خواهند تیم ملی با حجاب اسلامی بازی نکند و اگر مبنی بر اتهامات وارد شده، سندی نزد کسی وجود دارد،‌ به این فدراسیون بسپارد تا به بررسی گرفته شود.»

سکرتر جنرال فدراسیون فوتبال افغانستان اما این اتهام‌ها را «بی‌اساس» می‌داند. او هم‌چنان گفت که فدراسیون فوتبال افغانستان و فیفا،‌ این موضوع را جداً بررسی خواهد کرد.

در همین حال،‌ سامعه حماسی، یکی از بازی‌کنان تیم ملی فوتبال بانوان افغانستان، اتهامات مبنی بر آزار و اذیت جنسی اعضای این تیم را رد می‌کند. خانم حماسی می‌گوید که این اتهامات، روحیه‌ی آنان را ضعیف ساخته و این‌که پس از این‌ چطور خانواده‌های‌شان ادامه‌‌ی بازی آنان را  در این تیم اجازه خواهند داد،‌ نمی‌داند. وی می‌گوید در هشت سالی که او در میان بانوان بازی می‌کند، با چنین برخوردهایی به کلی روبه‌رو نشده است.

روزنامه‌ی گاردین،‌ با نشر گزارشی گفته است که شماری از اعضای مرد فدراسیون فوتبال افغانستان در بدرفتاری جنسی با بازی‌کنان زن تیم ملی نقش داشته‌اند.

گاردین به نقل از منابعی در داخل تیم ملی بانوان افغانستان آورده است که بدرفتاری با بازی‌کنان تیم ملی فوتبال زنان، در داخل افغانستان و نیز در یک کمپ آموزشی در اردن در ماه فبروری سال جاری میلادی صورت گرفته است.

در پی این گزارش،‌ یک منبع از فیفا یا فدراسیون بین‌المللی فوتبال به گاردین گفته است که این فدراسیون از مسأله‌ی افغانستان آگاه شده است و برای حفظ امنیت دختران سخت تلاش کرده است.

در یک بیانیه‌ی فیفا نیز آمده است: «موارد جدی ذکر شده مبنی بر سوء استفاده و آزار فزیکی اعضای تیم فوتبال زنان افغانستان از سوی فدراسیون بین‌المللی فوتبال مورد بررسی قرار می‌گیرد. از آن‌جایی که برخی از طرف‌های این مسأله حساس است و با مصونیت افراد سروکار دارد، از طرف‌های مرتبط خواستار حمایت شده‌ایم.»

پس از نشر این گزارش،‌ ‌ شرکت ورزشی «همل» که تیم ملی فوتبال زنان افغانستان را حمایت می‌کند،‌ گفته است که ارتباطش را با فدراسیون فوتبال افغانستان قطع می‌کند. این شرکت گفته است: «ادعاهای قوی ناشی از بدرفتاری‌های شدید روانی، فزیکی و جنسی در برابر بازی‌کنان زن از سوی مقام‌های مرد فدراسیون فوتبال افغانستان را دریافت کرده‌ایم.»

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن