چرا نباید از «فاصله گرفتن»، «قرنطین» و «ایزولیشن» بترسیم؟

داکتر اسحاق جواد

با مشخص شدن چندین واقعه مشکوک و مثبت کرونا در افغانستان، بحث ایزولیشن، قرنطین و فاصله گرفتن از اجتماع از سوی نهادهای صحی در کشور شکل گرفت. هر‌از‌‌گاهی خبرهایی از بی‌علاقه‌گی بیماران مشکوک و یا مثبت به ایزوله شدن و یا هم قرنطین شدن از طریق رسانه‌ها به نشر رسیده است. دو مورد در هرات و یک مورد در غور، حتا بیماران هنگام ایزولیشن فرار کردند. اما واقعاً ایزولیشن و قرنطین شدن ترسناک است؟ فاصله گرفتن از اجتماع به چه معنا است؟ دکتور اسحق جواد، پزشک در کابل، این مقاله را به ۸صبح فرستاده و در این مورد توضیح داده است:

فاصله گرفتن در اجتماع، ایزولیشن یا تجرید و قرنطین سه مفهوم جداگانه برای مبارزه با امراض ساری است که هر کدام را باید به صورت مستقل بشناسیم.

فاصله گرفتن در اجتماع:

به معنای محدودیت در نزدیک شدن افراد به هم‌دیگر است. در فاصله گرفتن از اجتماع، موارد ذیل جزو اصلی‌ترین موارد به حساب می‌آیند:

  • اجتناب از تجمعات عمومی مثل محافل عروسی، شیرینی‌خوری، فاتحه، جشن‌ها، تظاهرات و غیره.
  • به تعویق انداختن کنفرانس‌ها، مکاتب، کودکستان‌ها و دانشگاه‌ها و سایر مراکزی که مردم به صورت کتله‌ای در آن‌ها جمع می‌شوند.
  • در عین حال ایجاد فاصله در مراکز عمومی، حمل‌و‌نقل عمومی مانند میتروها، سرویس‌های شهری و سایر موارد.
  • جلوگیری از دست دادن، بغل‌کشی، روماچی و حفظ فاصله بین افراد در حدود ۹۰ سانتی‌متر از دیگر شرایط فاصله گرفتن اجتماع است.

قرنطین:

قرنطین بر افرادی تطبیق می‌شود که علایم مشکوک مریضی ساری نزد‌شان ایجاد شده باشد و یا در تماس با مریضان مصاب امراض ساری قرار گرفته باشند و یا هم از مناطق اندیمیک مرض آمده باشند. هدف از قرنطین، وضع محدودیت بر یک فرد در مورد تماس با دیگران است.

قرنطین در امراض شدیداً ساری مثل کووید-۱۹ که بین مردم به نام کرونا مشهور است، شامل حال افرادی می‌شود که از منطقه‌ای آمده باشند که در آن‌جا موجودیت این ویروس تایید شده باشد.

ایزولیشن یا تجرید (انزوا):

به حالتی گفته می‌شود که فرد مریض برای این‌که بیماری‌اش به دیگران سرایت نکند، در یک بخش جدا‌گانه نگهداری می‌شود و نظارت شدیدی بر او اعمال می‌گردد تا از هر گونه تماس او با افراد سالم جلوگیری صورت گیرد. در ایزولیشن مریضان مصاب کووید-۱۹ یا همان کرونا، بیمار در شفاخانه اختصاصی تداوی مریضان کرونا بستر شده و یا هم بعضی از افراد تحت شرایط بسیار جدی در محیط‌هایی غیر از شفاخانه نیز تحت تداوی قرار می‌گیرند.

البته باید گفت که این قوانین نظر به سن و سال تغییرات و انعطاف‌پذیری‌هایی نیز از خود نشان می‌دهد. به طور مثال نزد افراد بالاتر از شصت سال به دلیل این‌که سیستم دفاعی بدن‌شان قوی نیست، در وضعیت فاصله گرفتن از اجتماع توصیه می‌شود که از خانه بیرون نشوند، اما این به معنای قرنطین نیست و آن سخت‌گیری‌هایی که روی قرنطین است، در چنین افرادی قابل تطبیق نیست.

افرادی که در قرنطین به سر می‌برند، به یک سلسله مواد نیاز دارند که باید برای‌شان تهیه شود. اگر قرنطین در محیط خانه انجام می‌شود، باید تمام مواد مورد نیاز فرد قرنطین شده از بقیه اعضای خانواده جدا شود. رفت‌و‌آمد او به تشناب شرایط جدی را می‌طلبد که باید فرد قرنطین شده آن را در نظر بگیرد.

قرنطین نظر به این‌که یک مرض تا چقدر دیر می‌تواند علایم خود را ظاهر بسازد، فرق می کند؛ اما برای ویروس کووید-۱۹ یا همان کرونا حد‌اقل دو هفته زمان خوبی است؛ اما اگر این مدت تا یک ماه دوام داده شود، بسیار عالی می‌شود.

در کشور‌هایی که سطح آگاهی مردم پایین است، بعضی افراد از قرنطین می‌ترسند؛ در حالی که قرنطین فضایی نیست که از آن بترسیم.

در قرنطین می‌توان کارهای زیادی  انجام داد. یک نفر می‌تواند در قرنطین به عبادتش ادامه دهد و به خودش آرامش ببخشد. فردی دیگری در قرنطین شاید علاقه‌مند مطالعه کتاب‌هایی باشد که وقت نداشت در حالت عادی آن‌ها را بخواند. آن دیگری در قرنطین در خودش باز‌نگری خواهد کرد؛ او در پانزده روز قرنطین مثل یک اداره تمام زنده‌گی‌اش را بررسی می‌کند که در طول این سال‌های زنده‌گی چه کردم و چه نکردم. بعداً متوجه می‌شود که بسیاری از فعالیت‌هایش درست نبوده و باید اصلاح گردد. حتا قرنطین به یک تعداد افراد زمینه‌ی این را مساعد می‌کند که ارزش چیز‌های زیادی را درک کنند، از جمله ارزش آزادی، ارزش بودن با خانواده، ارزش تماس با مردم و جامعه و هزاران موضوع دیگر.

قرنطین تنها به خاطر این است که اگر شما ویروسی را در خود داشته باشید، به دیگران انتقال ندهید. در آنجا با شما مثل یک مجرم برخورد نمی‌شود، چون شما هیچ جرمی را مرتکب نشده‌اید، برعکس همه به چشم احترام به سوی شما نگاه می‌کنند که حاضر شده‌اید برای این‌که به مردم خود آسیب نرسانید، این تنهایی را برای چند روز محدود قبول کنید.

دکمه بازگشت به بالا
بستن