چرا خشونت بر زنان در بامیان افزایش یافته است؟

مرتضی احمدی، بامیان

بر ‌اساس آمار دفتر ساحه‌ای کمیسیون مستقل حقوق بشر، در سال جاری خورشیدی ۲۱۴ قضیه‌ی خشونت علیه زنان در بامیان به ثبت رسیده است. به گفته‌ی مسوولان این کمیسیون، این میزان خشونت، افزایش ۲۲ درصدی را نسبت به سال گذشته در بامیان نشان می‌دهد. این قضایای خشونت شامل خشونت‌های فزیکی، روانی، جسمی و جنسی می‌شود. بر اساس این آمارها، بیش‌ترین میزان خشونت علیه زنان در این ولایت، خشونت‌های روحی و روانی است.

حکیمه علی‌زاده، مسوول بخش حمایت و انکشاف زنان دفتر ساحه‌ای کمیسیون مستقل حقوق بشر در بامیان، می‌گوید: «در سال جاری خورشیدی، به ‌تعداد ۱۵۰ مورد خشونت فزیکی و جسمی، ۲۲۰ مورد خشونت‌های کلامی و روانی، ۵۰ مورد خشونت‌های اقتصادی و ۷ مورد اقدام به ‌خود‌کشی در پی خشونت در بامیان صورت گرفته است، ولی فقط ۳ مورد خودکشی در دیتابس این دفتر به ثبت رسیده است».

علاوه بر این، به ‌تعداد ۱۴۷ مورد خشونت علیه زنان در ریاست امور زنان ولایت بامیان نیز به ثبت رسیده است.

علت افزایش خشونت چیست؟

به گفته ذکیه رضایی، رییس امور زنان بامیان، فقر، عرف و عنعنات ناپسند، اعتیاد، پایین بودن آگاهی از حقوق، وجایب زن و مرد و طولانی بودن روند طی مراحل پرونده‌ها در نهادهای عدلی و قضایی از جمله در قوماندانی امنیه و سارنوالی، علت‌های عمده‌ی افزایش خشونت علیه زنان در این ولایت به ‌حساب می‌‌آید.

خانم رضایی به صورت ‌نمونه‌ از عدم رسیده‌گی درست توسط نهادهای عدلی و قضایی در پرونده‌های خشونت علیه زنان، به این قضیه اشاره کرد: «در سال جاری [خورشیدی]، بین تاریخ ۱۹ سنبله الی ۱۲ میزان، چهار زن خود‌کشی کردند، ولی این قضایا تا هنوز از سوی پولیس و سارنوالی تعقیب نشده و عوامل این خود‌کشی‌ها نیز تاکنون معلوم نیست».

ذبیح‌الله بیان، سرپرست سارنوالی ولایت بامیان، علت تاخیر در بررسی پرونده‌ها در این اداره را ناکافی بودن تشکیلات در بخش رسیده‌گی به قضایای خشونت علیه زنان می‌داند. به گفته او، در این سارنوالی تنها سه سارنوال در بخش اختصاصی رسیده‌گی به پرونده‌های خشونت علیه زنان کار می‌کنند. او می‌گوید که رسید‌ه‌گی به قضایا از سوی سه سارنوال در یک ولایت که شامل هفت ولسوالی می‌باشد، دشوار است، از همین ‌رو، پرونده‌های خشونت در این اداره معطل می‌گردد. دلیل دیگر طولانی بودن رسیده‌گی به قضایای خشونت علیه زنان از جمله قتل و خودکشی، نبود طب عدلی در این ولایت است. به گفته آقای بیان، وقتی قضیه‌ی خودکشی یا قتل صورت می‌گیرد، جسد به قوماندانی امنیه تحویل داده می‌شود. قوماندانی امنیه آن را با قطار نظامی به کابل انتقال می‌دهد. تا زمانی که قطار تشکیل می‌شود و جسد انتقال می‌یابد، وقت طولانی را در بر می‌گیرد.

موسی امامی، مدیر مبارزه با جرایم جنایی قوماندانی امنیه بامیان، می‌گوید: «قضایای خشونت علیه زنان در این اداره نسبت به قضایای دیگر در اولویت قرار دارد. این قضایا از سوی پولیس به ‌صورت جدی پی‌گیری می‌شود. تنها قضایایی که در این اداره زمان‌بر است، قضایایی است که از ولسوالی‌های دوردست به این اداره مواصلت می‌ورزد».

راه‌حل کاهش خشونت چیست؟

خانم علی‌زاده، آموزش‌های بلندمدت و کوتاه‌مدت حقوق ‌بشری را در جامعه، به عنوان راه‌حل مناسب برای کاهش خشونت علیه زنان پیشنهاد می‌کند. به گفته او، آموزش‌های بلندمدت حقوق‌ بشری برای کودکان بسیار مهم است. از همان آوان رشد، به یک طفل باید فهمانده شود که همه‌ی انسان‌ها باهم برابر اند، بدون در نظر داشت جنسیت. خانم علی‌زاده می‌افزاید: «از اول تشکیل نظام کنونی که تقریباً ۱۹ سال می‌گذرد، اگر همین پلان تطبیق می‌شد، مطمئناً ما تا حالا دیگر شاهد افزایش خشونت علیه زنان نبودیم».

رییس امور زنان بامیان، بهبود وضعیت اقتصادی، حاکمیت قانون و بلند رفتن آگاهی مردم از حقوق و وجایب‌شان را راه‌حلی موثر برای برای کاهش خشونت علیه زنان می‌داند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن