چرا بن‌بست ریاست پارلمان حل نمی‌شود؟

بن‌بست انتخاب رییس پارلمان تا حال نشکسته است. تصور می‌شد که اعضای پارلمان به زودی بر این مشکل غلبه کنند، ‌اما بن‌بست ادامه دارد. این بن‌بست سبب شده است که پارلمان نتواند به وظایف اصلی‌اش برسد. یکی از وظایف پارلمان، نظارت بر کار دستگاه حکومت است. از کار دستگاه حکومت، ‌از جمله وزارت‌خانه‌ها و تطبیق پروژه‌ها درست نظارت صورت نمی‌گیرد. روشن است که وقتی دستگاه نظارتی وجود نداشته باشد، پروژ‌ه‌ها به موقع تمام نمی‌شود. حتا در نبود نظارت پارلمان، شاید پروژه‌ها در وزارت‌خانه‌ها اصلاً طراحی نشود. نظارت پارلمان از تطبیق پروژه‌ها و دیگر وظایف دستگاه حکومت، خیلی ضروری است. اگر پروژه‌ها به وقت تطبیق نشود و بودجه برگشت بخورد، زیان به تمام مردم افغانستان می‌رسد.

نماینده‌گان پارلمان مکلف‌اند که از حقوق و منافع تمام مردم افغانستان حفاظت کنند. حفاظت از این حقوق و منافع، با نظارت از کار دستگاه حکومت ممکن است. وقتی پروژه‌ها به موقع تطبیق نشود و بودجه برگشت بخورد، تمام مردم فقیر و بی‌نوای افغانستان زیان می‌کنند. نماینده‌گانی که مکلف به دفاع از حقوق این مردم‌اند، نباید اجازه دهند که منافع مردم افغانستان تأمین نشود. مسوولیت تضییع حقوق مردم و تأمین نشدن منافع آنان از سوی دستگاه حکومت، ‌به قانون‌گذاران برمی‌گردد. این قانون‌گذاران را مردم برای وقت‌کشی به پارلمان نفرستاده‌اند. آنان برای حفاظت از حقوق و منافع مردم به پارلمان فرستاده شده‌اند. وقتی منافع مردم تأمین می‌شود که نماینده‌گان از مصروفیت‌های جانبی فاصله بگیرند و به وظایف اصلی خود بپردازند. از آغاز به کار پارلمان و دستگاه تقنینی همه استقبال کردند؛ اما در این مدت پارلمان به جای این‌که به کارش برسد، مصروف بن‌بست انتخاب رییس است و کسی نمی‌تواند آن را حل کند.

هرچه‌ زودتر باید نماینده‌گان پارلمان از این بن‌بست عبور کنند. اعضای مجلس باید به زودی ممکن راه حلی برای بن‌بست انتخاب رییس پیدا کنند. اگر خود این نماینده‌گان نمی‌توانند مشکل را حل کنند، از دستگاه قضایی،‌ کمیسیون نظارت بر تطبیق قانون اساسی، انجمن حقوق‌دانان و مراجع دیگر کمک بگیرند تا هرچه زودتر بن‌بست انتخاب رییس در پارلمان بشکند. نهادهای ناظر بر انتخابات حتا هشدار می‌دهند که دوام بن‌بست انتخاب رییس در پارلمان روی انتخابات ریاست جمهوری تأثیر خیلی ناگوار برجا خواهد گذاشت. دوام بن‌بست انتخاب رییس هم‌چنان وجهه‌ی نماینده‌گانی را که تازه به مجلس راه یافته‌اند، صدمه می‌زند و قابلیت‌های سیاسی آنان را زیر سوال می‌برد.

بنابراین هیچ دلیل منطقی برای دوام بن‌بست انتخاب رییس در پارلمان وجود ندارد. این بن‌بست کل کار پارلمان را صدمه زده است و باید هرچه زودتر شکسته شود. اگر این بن‌بست دوام کند‌، نه تنها کار پارلمان فلج می‌ماند، ‌بل‌که زمینه‌ی اعمال نفوذ مخرب نهادهای دیگر بر دستگاه تقنینی را فراهم می‌آورد. اگر اعضای پارلمان خود را به واقع‌ نماینده‌گان مردم می‌دانند و می‌خواهند این نهاد در تمام تصمیم‌گیری‌های استراتژیک مربوط به افغانستان سهم داشته باشد، باید هرچه زودتر آن را فعال بسازند. نماینده‌گان مردم باید به صورت جمعی تصمیم بگیرند یا از نهادهای دیگر کمک بخواهند و یک بار و برای همیشه بن‌بست انتخاب رییس را حل کنند. اگر بن‌بست انتخاب رییس دیر دوام کند، ‌پارلمان کنونی هم اعتبار خود را می‌بازد و مراجع داخلی و خارجی آن را جدی نمی‌گیرند.  

Comments are closed.