تازه شدن داعیه «حرکت راه و روشنی» در غور؛ چرا غنی نتوانست قفل زندان ولایت‌های مرکزی را بشکند؟

محمدحسین نیک‌خواه

رییس جمهوری غنی در کارزارهای دوره گذشته انتخابات ریاست جمهوری طی سفر به غور، ولایت‌های مرکزی کشور را زندان جغرافیایی توصیف و تأکید کرد که قفل زندان ولایت‌های مرکزی را با ساخت‌وساز راه‌های مواصلاتی خواهد شکست.

حدود دو سال پیش باشنده‌گان و بزرگان ولایت غور در اعتراض به اجرا نشدن پروژه‌های توسعه‌ای و عدم انکشاف این ولایت حرکتی را زیر نام «راه و روشنی» تأسیس کردند. قیرریزی جاده‌ها و تأمین انرژی برق در غور دو خواست مهم اعضای این جنبش از حکومت بود.

مردم غور برای رساندن صدای اعتراض‌شان به مقام‌های ارشد حکومت، خیمه‌های تحصن را در ولایت‌های کابل و هرات بر پا کردند و در نهایت با امضای توافق‌نامه‌ای با حکومت، اعتراض‌شان را پایان دادند.

بر اساس این توافق‌نامه که نسخه‌ای از آن در اختیار روزنامه ۸صبح قرار گرفته است، حکومت متعهد شده بود که هر سال ۱۰۰ کیلومتر شاهراه غور – کابل و غور – هرات را آسفالت و در کنار این، کار تأمین انرژی برق از طریق سولر را در سال ۱۳۹۷ خورشیدی آغاز کند.

شورای ولایتی و برخی از نماینده‌گان غور در مجلس نماینده‌گان کشور می‌گویند، حکومت به تعهدات توافق‌نامه عمل نکرده و اگر در سند بودجه‌ی ملی پولی برای اجرای پروژه‌های انکشافی در غور اختصاص پیدا نکند، آنان دوباره اعتراض‌های مدنی گسترده را مانند دو سال پیش آغاز می‌کنند.

بر اساس معلومات ارایه شده از سوی نماینده‌گان غور در پارلمان، قرار است مجلس نماینده‌گان روز دوشنبه هفته روان در مورد سند بودجه ملی تصمیم نهایی‌اش را بگیرد و باید خواست‌های مردم غور در بودجه گنجانده شود.

غور، کلک ششم حکومت مرکزی

باشنده‌گان ولایت غور ادعا دارند که طی ۲۰ سال اخیر برای انکشاف این ولایت و اجرای پروژه‌های توسعه‌ای و زیربنایی از سوی حکومت مرکزی توجه چندانی نشده است.

شورای ولایتی غور می‌گوید با آن‌که ساکنان این ولایت هم‌واره پشتی‌بان حکومت و حامی قانون بوده‌اند، اما بی‌توجهی حکومت مرکزی در برابر آنان نشان‌گر آن است که این ولایت جزو ولایت‌های افغانستان نیست و کلک ششم حکومت مرکزی حساب می‌شود.

فضل‌الحق احسان، رییس شورای ولایتی غور به روزنامه ۸صبح می‌گوید که طی ۲۰ سال اخیر تنها ۲۰ کیلومتر جاده در این ولایت آسفالت شده و حکومت مرکزی اصلاً اعتنایی به مردم غور نداشته است.

کرام‌الدین رضازاده، نماینده غور در مجلس نماینده‌گان نیز باور دارد که بزرگان و نماینده‌گان غور در پارلمان همیشه محرومیت و مظلومیت مردم‌شان را بیان کرده‌اند، اما گوشی برای شنیدن مشکلات آنان در افغانستان نبوده است.

ساکنان غور روز چهارشنبه بیست‌وپنجم جدی با حضور در خیابان‌های شهر فیروزکوه خواست‌های «حرکت راه و روشنی» که حدود دو سال پیش در این ولایت شکل گرفت را باری دیگر تکرار و از حکومت مرکزی خواستند برای گنجاندن بودجه‌ به خاطر اجرای پروژه‌های توسعه‌ای به ویژه سرک و برق در ولایت غور در سند بودجه ملی سال مالی ۱۳۹۹ اقدام کنند.

شورای ولایتی غور هشدار می‌دهد، اگر حکومت این‌بار هم به مطالبات جنبش توجه نکند، مردم با راه‌اندازی اعتراض و نافرمانی‌های مدنی گسترده دوباره خیمه‌های تحصن را برپا می‌کنند و ممکن است دروازه نهادهای دولتی محلی را نیز به رسم اعتراض ببندند.

قفل زندان ولایت‌های مرکزی شکسته نشد

فعالان مدنی غور باور دارند که طی ۲۰ سال اخیر در حق ساکنان این ولایت از سوی حکومت ظلم و مردم غور مظلوم واقع شده‌اند. از دید آنان یکی از موارد ظلم محروم ماندن مردم آن از دو زیرساخت ابتدایی یعنی سرک و برق است.

در حالی که هر کیلووات برق در ولایت هرات پنج افغانی برای مشترکان عرضه می‌شود، در غور بهای هر کیلووات برق ۴۵ افغانی است. از نظر شورای ولایتی غور نیز این نمونه‌ای از ظلم حکومت بر غوریان است.

حسن حکیمی، از فعالان مدنی غور می‌گوید از زمان تشکیل حکومت‌های موقت و انتقالی خواست اصلی مردم و بزرگان غور آسفالت شاهراه غور – کابل و غور – هرات بوده است. فاصله شهر فیروزکوه مرکز غور با هرات ۳۵۰ کیلومتر و با کابل ۴۵۰ کیلومتر است، اما راه ارتباطی غور با این دو ولایت، خامه مانده و آسفالت نشده است.

از دید حکیمی اگر «شاهراه مرکزی» که هرات را از طریق ولایت‌های غور، بامیان، دایکندی و میدان‌وردک به کابل وصل می‌کند قیرریزی شود، سهولت‌های فراوانی برای ساکنان ولایات غربی و مرکزی کشور ایجاد می‌شود و افزون بر این غرب کشور از مسیر این شاهراه با شمال وصل خواهد شد.

آقای حکیمی می‌افزاید رییس جمهور در کارزارهای انتخابات ریاست جمهوری در سفر به غور گفت که ولایات مرکزی کشور در زندان جغرافیایی محصور شده‌ است و او قفل این زندان را با آسفالت شاهراه مرکزی می‌شکند.

با این حال اداره محلی غور نیز رسیده‌گی به خواست‌های اعضای «حرکت راه و روشنی» که بزرگان، چهره‌های با نفوذ، اعضای شورای ولایتی، اعضای شورای ملی، اعضای شورای شهر، شوراهای محلی و تمامی مردم غور عضو آن هستند را نیاز جدی و مبرم مردم می‌داند.

عبدالحی خطیبی، سخنگوی والی غور به روزنامه ۸صبح می‌گوید مردم غور پشتی‌بان نظام و حکومت هستند و سهم فعال در مشارکت سیاسی کشور دارند، از همین سبب توقع دارند حکومت مرکزی خواست‌شان را بشنود و عملی کند.

حکومت تعهد کتبی داد، اما عمل نکرد

حدود دو سال پیش ساکنان غور در پی چند روز اعتراض و برپایی خیمه‌های تحصن در ولایت‌های هرات و کابل سرانجام پس از امضای توافق‌نامه‌ای کتبی با حکومت حاضر شدند خیمه‌های تحصن را برچیده و اعتراض‌شان را پایان دهند.

در بخشی از متن توافق‌نامه امضا شده میان حکومت و رهبری «حرکت راه و روشنی» که نسخه‌ای از آن در اختیار روزنامه ۸صبح قرار گرفته است چنین نگاشته شده است:

«تفاهم‌نامه هیأت ریاست جمهوری اسلامی افغانستان و حرکت راه و روشنی ولایت غور

تعهدات حرکت راه و روشنی

۱- حرکت راه و روشنی تعهد می‌نماید که به محض تحقق تعهدات مندرجه این سند تمام خیمه‎های تحصن را جمع‌آوری و به اعتراض خیابانی پایان دهد.

۲- رهبری حرکت راه و روشنایی متعهد می‌گردد تا از برپایی هرگونه تجمعات اعتراضی و تحصن در مورد سرک و برق الی بهار ۱۳۹۷ اجتناب نماید. هر گاه وعده‎های داده شده طور کامل محقق نگردد، حرکت راه و روشنایی بعد از تاریخ مذکور مجدداً به دادخواهی می‌پردازد و مسوولیت پی‌آمدهای بعدی آن متوجه کسانی می‌باشد که به تعهدنامه عمل نکردند.

تعهدات هیأت مقام عالی ریاست جمهوری

۱- هیأت اعزامی مرکز تعهد می‌نماید که از طریق وزارت فواید عامه در بهار ۱۳۹۷ از جمله ۳۸۰ کیلومتر سرک مربوط ولایت غور، کار آسفالت حد اقل ۱۰۰ کیلومتر آن‌ را از مرکز فیروزکوه به طرف هرات و کابل مساویانه آغاز و هزینه آن شامل سند بودجه ملی سال ۱۳۹۷ می‌گردد. و متباقی آن با بودجه مشخص در پنج سال تکمیل می‌شود. هم‌چنان طبق پلان از تاریخ امضای این توافق‌نامه در مدت دو هفته تیم تخنیکی جهت سروی و بازنگری سرک مذکور به غور اعزام می‌شود.

۲- پروسه تدارکاتی سرک‌های پلان شده برای  سال ۱۳۹۷ به اسرع وقت از طریق وزارت محترم فواید تکمیل و کار عملی آن‌ها آغاز می‌گردد.

۳- هیأت ریاست جمهوری متعهد است که کود جدید بودجه‌ای تحت نام «شاهراه عمومی غور» را در سال مالی ۱۳۹۷ به خاطر اعمار سرک عمومی از مبدای فیروزکوه در وزارت مالیه و به بخش‌های ذی‌ربط آن ایجاد و در همین سال درج سند بودجه ملی می‌نماید.

۴- کار پنج میگاوات برق سولری فیروزکوه در اول سال ۱۳۹۷ بدون تعلل آغاز می‌گردد و روند کار پروژه بند برق «پوزه ‌لیچ» با سرعت بیش‌تر ادامه می‌یابد و در سال ۲۰۱۹ میلادی به پایه اکمال می‌رسد.

۵- هیأت مقام عالی ریاست جمهوری گزارش مفصلی از مشکلات ولایت غور را طور ویژه ترتیب و به حضور داشت نماینده‌گان ولایت غور با مقام عالی ریاست جمهوری و وزارت‌های مربوط آن در میان می‌گذارد و به منظور حل آن از هیچ‌گونه مساعی دریغ نمی‌ورزد.

۶-  به منظور تطبیق کامل تعهدات فوق کمیته پی‌گیری به ترکیب هیأت مقام عالی ریاست جمهوری، وکلای غور در شورای ملی و شورای ولایتی و تعدادی از اعضای حرکت راه و روشنی که فهرست آن ذریعه جدول جداگانه ترتیب می‌گردد تشکیل و تمام اعضا مکلف به پی‌گیری و تطبیق کامل موافقت‌نامه بوده و از جریان اجراات خودش در بخش‌های مربوطه برای شهروندان ولایت غور طور دوام‌دار اطلاع می‌دهند.

۷- این سند رسماً به ملاحظه شخص رییس جمهوری اسلامی افغانستان رسانیده می‌شود.»

شیرمحمد جامع‌زاده مشاور ارشد رییس جمهوری در امور منابع طبیعی، به عنوان رییس هیأت، محمدداوود قاضی‌زاده معین وزارت انرژی و آب، عبدالرحمان صلاحی معین وزارت فواید عامه، احمدجواد عثمانی معین وزارت اقتصاد، معراج‌الدین شمس سرپرست معینیت مالی و اداری وزارت انکشاف دهات، محمدقاهر حیدری رییس عمومی مالی و اداری وزارت مالیه و عبدالوکیل ناصری، معاون عملیاتی شرکت برق افغانستان به نماینده‌گی از حکومت برای عملی شدن توافق‌نامه تعهد و امضا کرده‌اند.

با گذشت دو سال از امضای این توافق‌نامه میان مردم غور و حکومت برخی امضاکننده‌گان سند و شورای ولایتی غور تأکید دارند حکومت به جز آسفالت ۱۰ کیلومتر سرک که تا کنون کار عملی آن هم آغاز نشده است، به هیچ یک از تعهداتش عمل نکرده است.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن