سه اشتباه عمده در مصاحبه شغلی که چانس استخدام‌تان را کاهش می‌دهد

نویسنده: کورتنی کانلی - منبع: سی.‌ان.‌بی.‌سی - ترجمه: حبیب بهزاد

پاملا لیپ-هندریکس به حیث مدیری اجرایی با بیش از ۲۰ سال تجربه کاری در بخش خدمات مالی کار کرده و می‌داند که کدام موارد می‌تواند مدیر استخدام را در جریان مصاحبه شغلی تحت تأثیر قرار دهد.

او طی دو سال اخیر به حیث مسوول ارشد مدیریت استعدادهای اجرایی و تنوع در شرکت جی.پی مورگان چیس، کار کرده است؛ جایی که ۱۸ کارمند به صورت مستقیم و ۸۰ کارمند به شکل غیر‌مستقیم زیر دست او کار می‌کردند.

در این نقش، نه تنها او استعداد عالی‌رتبه در سطح سازمانی را نظارت می‌کند، بلکه بر تنوع و تلاش‌های شرکت نیز تأکید دارد تا اطمینان حاصل کند که یک محیط کاری جذاب برای همه‌ی کارمندان ایجاد شده است.

هرچند وی برای تکمیل شدن اعضای تیم‌شان با متقاضیان شغلی زیادی مصاحبه کرده است، با آن هم خانم لیپ-هندریکس به سی.‌ان.‌بی.‌سی مِک اِت گفته است که سه مشکل عمده در مصاحبه شغلی باعث می‌شود تا وی دو بار برای استخدام متقاضیان فکر کند.

 

۱. داشتن جواب‌های تکراری:

لیپ هندریکس، مثل بسیاری از مدیران دیگر به لیست کوتاه افرادی که برای مصاحبه شغلی دعوت می‌شوند، نظر می‌اندازد تا دریابد و تصمیم بگیرد که آیا فرد استخدام شده مناسب تیم‌شان خواهد بود یا نه.

به عنوان کسی که علاقه‌مند به دانستن اطلاعات بیش‌تر در مورد نامزدان بست خالی از آن‌چه در رزومه کاری آن‌ها است، می‌گوید یکی از بزرگ‌ترین اشتباهاتی که مصاحبه‌دهنده می‌تواند انجام دهد، ارسال پاسخ تکراری یا جعلی به یکی از سوالاتش است.

او می‌گوید: «صادق باشید. من فکر می‌کنم بعضی اوقات مردم واقعاً مورد آزمایش قرار می‌گیرند و می‌توان گفت که آن‌ها سه طبقه‌ از پاسخ را شریک می‌کنند تا یک بخش آن حد‌اقل مناسب به سوال باشد.»

خانم لیپ هندریکس به نامزدان پیشنهاد می‌کند و می‌گوید: «به جای پاسخ سریع و میخانیک شده، خوب است یک بار به سوال به دقت گوش کنید.»

او می‌افزاید، با گوش کردن دقیق، درک خواهید کرد که چه چیزی از شما پرسیده شده است، سپس به شکل مؤثر پاسخ خواهید داد. پاسخ منطقی و تحلیل به جا نشان خواهد داد که شما چگونه کارمند خواهید بود.

 

۲. انجام ندادن تحقیقات:

خانم لیپ-هندریکس می‌گوید، صرف نظر از این‌که شما در پارچه‌های امتحانی واجد شرایط برای جذب سازمان شناخته می‌شوید یا خیر، عدم تحقیقات‌تان در مورد سازمان و تیم کاری‌شان نیز یک خط سرخ است که چانس‌تان برای موفقیت در مصاحبه شغلی را کم می‌‌‌کند.

او می‌گوید: «بهتر است قبل از مصاحبه شغلی، در مورد سازمانی که قرار است با آن‌ کار کنید، یک تحقیقات ابتدایی انجام دهید. قبل از رفتن به آن‌جا، می‌توانید با مسوولان استخدام صحبت کرده و در مورد ساختار، تشکیلات و حتا اهداف و ماموریت سازمان اطلاعات حاصل کنید.»

سوزی ولچ، نویسنده کتاب مدیریت فروش و همکار سی.‌ان.‌بی.‌سی با این روش موافق است.

او به سی.‌ان.‌بی.‌سی مِک اِت گفت یکی از بهترین‌ سوال‌های او هم در مورد تشخیص ظرفیت‌‌ها این است که: «شما برای آماده‌گی این مصاحبه چه کاری انجام دادید؟»

ولچ می‌افزاید: «ما یک نامزد برای بست معاون مدیریت اجرایی داشتیم که در ورق و اسناد عالی به نظر می‌رسید. او تجربه کاری مناسب داشت، در ضمن او امتحان تحریری را نیز به خوبی سپری کرده بود. مصاحبه ما به شکل نورمال پیش می‌رفت، تا این‌که این سوال را مطرح کردم و پاسخ غافل‌گیر‌کننده او را شنیدم. او در پاسخ به این سوال گفت: «امم! من سازمان‌تان را در گوگل مَپ جست‌وجو کردم.» تمام آماده‌گی او در مورد سازمان، فقط همین بود!»

در نتیجه، ولچ می‌گوید که او از خیر آن نامزد باتجربه گذشت و به عوض او کسی را استخدام کرد که کتاب‌ها و ستون‌های مرتبط به رشته‌ی خود را خوانده بود، در زمینه‌ی کاری تحقیق کرده بود و حتا یک شب قبل از استخدام پارکینگ وسایط سازمان را نیز چک کرده بود.

 

۳. نپرسیدن سوال:

لیپ-هندریکس می‌گوید، با وجودی که مصاحبه شغلی یک فرصت برای کسب اطلاعات و بررسی توانایی و ظرفیت نامزدان هر بست است، اما نامزدانی که در ختم مصاحبه از مسوولان سازمانی سوال خود را مطرح نمی‌کنند، اشتباه بزرگی را مرتکب می‌شوند.

او می‌گوید: «من بارها متوجه شده‌ام کسانی که بار اول در مصاحبه‌های شغلی شرکت می‌کنند، هیچ سوالی را در ختم مصاحبه مطرح نمی‌کنند. بسیاری از نامزدان شاید روش طرح کردن سوال را در ذهن نداشته باشند، اما می‌توانید در انترنت روش‌های متفاوت طرح کردن سوال را جست‌وجو کنید؛ این کار به شما ایده خواهد داد تا بتوانید سوال‌های مرتبط‌تان را از مسوولان سازمانی بپرسید.»

لیپ-هندریکس می‌افزاید که پرسیدن سوال نه تنها بحث‌های مصاحبه را دوجانبه می‌کند، بلکه به نامزدان کمک خواهد کرد تا بهتر درک کنند که چرا باید یا نباید به یک تیم بپیوندند.

به طور مثال، اگر یک نامزد علاقه‌مند به سفرها و ملاقات‌های مشتریان در خارج از دفتر باشد و با این شرایط نیز استخدام شود، اما وقتی استخدام شد همیشه پشت میز در داخل اداره باشد، ممکن برای خیلی‌ها مناسب و قناعت‌بخش تمام نشود.

او می‌گوید: «من شاید از نامزدان بپرسم که چه چیزی شما را از پذیرش شغل باز می‌دارد؟» این امر آن‌ها را وادار می‌کند تا بفهمند که چه چیزهایی را آن‌ها هنوز نمی‌دانند -که باید بدانند- تا نقشی که به آن‌ها داده می‌شود را به راحتی قبول کنند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن