جهان بعد از کووید-۱۹؛ بیل‌گیتس و چگونه‌گی مبارزه با پاندمی‌های آینده

ترجمه: احمد‌نوید غیرتی

منبع: www.economist.com

ویروس کرونا سه پیش‌رفت بزرگ پزشکی را سرعت می‌بخشد که آن فقط یک شروع است.

هنگامی که تاریخ‌نویسان کتابی در مورد بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ می‌نویسند، آن‌چه که تاکنون سپری کرده‌ایم، احتمالاً فقط یک سوم آن را شکل می‌دهد. بخش عمده‌ی داستان را اتفاقات بعدی شکل خواهد داد.

در اکثر نقاط اروپا، آسیای شرقی و امریکای شمالی، تا اخیر این ماه، پاندمی از نقطه‌ی اوج خود هم ممکن بگذرد. در طی چند هفته، بسیاری از مردم امیدوار اند اوضاع به حالتی که در ماه دسامبر سال گذشته بود، باز گردد. متأسفانه، این اتفاق نخواهد افتاد.

من معتقدم که بشریت این بیماری همه‌گیر را شکست می‌دهد، اما تنها در صورتی که بیش‌تر مردم واکسین شوند. تا آن زمان، زنده‌گی به حالت عادی باز نخواهد گشت. حتا اگر دولت‌ها مقررات قرنطین را از میان بردارند و تجارت‌ها مجدداً درهای خود را بگشایند، انسان در معرض بیماری نفرت طبیعی قرار دارد. فرودگاه‌ها بیروبار نخواهند بود، ورزش در استدیوم‌های اساساً خالی برگزار خواهد گردید و اقتصاد جهانی دچار افسرده‌گی خواهد شد؛ چون تقاضا پایین خواهد ماند و مردم در مصرف خود محتاطانه عمل خواهند کرد.

اگرچه این پاندمی در کشورهای توسعه‌یافته کند می‌شود، در کشورهای در حال توسعه سرعت بیش‌تری خواهد یافت؛ اما تجربه‌ی آن‌ها خیلی بد خواهد بود. در کشورهای فقیرتر که کم‌تر کارها از راه دور انجام می‌شود، اقدامات فاصله‌های اجتماعی نیز موثر و کارا نخواهد بود. ویروس به سرعت گسترش خواهد یافت و سیستم‌های صحی قادر به مواظبت از افراد مبتلا نخواهند بود. کووید-۱۹ شهرهایی مانند نیویورک را سراسیمه کرده است. داده‌ها حاکی از آن است که تنها یک شفاخانه شهر منهتن، نسبت به بسیاری از کشورهای آفریقایی، دارای بیش‌ترین بسترهای مراقبت ویژه است. ممکن است میلیون‌ها نفر بمیرند.

به طور مثال، کشورهای ثروت‌مند می‌توانند با حصول اطمینان از این‌که لوازم حیاتی در دسترس آن‌هایی که پول بیش‌تر پیشنهاد می‌کنند، قرار نگیرد، به این پروسه یاری کنند. اما مردم در مناطق ثروت‌مند و فقیر یک‌جا با هم، زمانی می‌توانند مصون باشند که یک راه حل پزشکی موثر برای این ویروس داشته باشیم و آن راه حل یعنی واکسین.

طی سال آینده، محققان پزشکی از جمله‌ی مهم‌ترین افراد جهان خواهند بود. خوش‌بختانه، حتا قبل از این پاندمی، آن‌ها دست‌آوردهای بزرگ در تولید واکسین‌ها داشتند. واکسین‌های معمولی به بدن شما می‌آموزند که عامل بیماری «پتوجن» را، معمولاً با معرفی یک شکل از ویروس ضعیف و یا مرده، تشخیص دهد،  اما نوع جدیدی از واکسین‌ها نیز وجود دارد که محققان را مجبور به گذران زمان طولانی برای رشد حجم زیادی از عوامل بیماری‌زا نمی‌کند. این واکسین‌های mRNA  از کد ژنتیکی استفاده می‌کنند تا به سلول‌های شما دستورالعمل ایمنی بدهند. احتمالاً آن‌ها می‌توانند سریع‌تر از واکسین‌های سنتی تولید شوند.

امید من این است که تا نیمه‌ی دوم سال ۲۰۲۱، شرکت‌های داروسازی در سراسر جهان واکسین را تولید می‌کنند. اگر این اتفاق بیفتد، این یک دست‌آورد تاریخی خواهد بود. این سریع‌ترین حرکتی خواهد بود که از شناسایی یک بیماری جدید تا تولید واکسین آن، بشر طی می‌کند.

جدا از پیش‌رفت در تولید واکسین‌ها، دو پیش‌رفت بزرگ پزشکی دیگر از این بیماری همه‌گیر پدیدار خواهد شد. یکی از این پیش‌رفت‌ها در زمینه‌ی تشخیص خواهد بود. دفعه‌ی بعد اگر ویروس جدیدی پیدا می‌شود، احتمالاً افراد می‌توانند آن را در خانه مثل انجام آزمایش حامله‌گی، آزمایش کنند. به‌ جای داخل کردن چوب در بینی و گرفتن نمونه، ممکن تنها با تماس سطحی به بینی، این نوع آزمایش انجام شود. محققان می‌توانند ظرف چند ماه بعد از شناسایی یک بیماری جدید، چنین آزمایشاتی را آماده کنند.

پیش‌رفت سوم در مورد داروهای ضد ویروس خواهد بود. تا هنوز، کم‌ترین سرمایه‌گذاری در این بخش‌های ساینسی صورت گرفته است. ما در بخش تولید دارو برای مقابله با ویروس‌ها آن‌قدر مؤثر نبوده‌ایم که در بخش تولید دارو برای مبارزه با باکتری‌ها بوده‌ایم. اما این تغییر خواهد کرد. محققان ذخیره‌گاهای بزرگ و متنوع از انتی‌ویروس‌ها را ایجاد خواهند کرد که می‌توانند از طریق آن ویروس‌ها را شناسایی و تشخیص کنند و به سرعت درمان‌های مؤثر را برای ویروس‌های جدید پیدا کنند.

هرسه فناوری، ما را برای پاندمی بعدی و مداخله‌ی به‌موقع، هنگامی که شمار مبتلایان خیلی کم است، آماده می‌سازد، اما تحقیقات اساسی هم‌چنین ما را در مقابله با بیماری‌های عفونی موجود – و حتا تداوی پیش‌رفته‌تر بیماری سرطان کمک می‌کند (دانشمندان مدت‌ها است تصور می‌کنند که واکسین‌هایmRNA  می‌تواند منجر به تولید واکسین سرطان شود. اما تا زمان شیوع کووید-۱۹ تحقیقات گسترده‌ایدر مورد چگونه‌گی تولید انبوه و حتا با قیمت ارزان انجام نشده بود.)

پیش‌رفت ما تنها در عرصه‌ی ساینس نخواهد بود. هم‌چنین این توانایی ما خواهد بود تا اطمینان حاصل کنیم که همه از آن ساینس سود می‌برند. فکر می‌کنم برای سال‌های پس از ۲۰۲۱، از سال‌های بعد از ۱۹۴۵ خواهیم آموخت. با پایان جنگ جهانی دوم، رهبران برای جلوگیری از درگیری‌های بیش‌تر، نهادهای بین‌المللی مانند سازمان ملل متحد را ایجاد کردند. بعد از کووید-۱۹، رهبران اقدام به ایجاد نهادهایی برای جلوگیری از پاندمی بعدی خواهند کرد.

این نهادها ترکیبی از سازمان‌های ملی، منطقه‌ای و جهانی خواهند بود. من انتظار دارم آن‌ها به همان روشی که نیروهای مسلح به طور معمول در جنگ‌ها شرکت می‌کنند، در «مبارزه با میکروب‌ها» اقدام خواهند کرد. این نهادها ما را در برابر یک ویروس جدید دیگر که از خفاش‌ها و یا پرنده‌ها به انسان سرایت می‌کند، آماده نگه می‌دارند. آن‌ها هم‌چنین ما را در برابر بازی‌گران بدسرشت که ممکن یک بیماری عفونی را در یک آزمایشگاه خانه‌گی بسازد و سعی بر آن کند که از آن من‌حیث سلاح استفاده کند، آماده خواهند ساخت. با تمرین آماده‌گی در برابر یک پاندمی دیگر، جهان نیز در برابر اقدامات بیوتروریسم از خود دفاع خواهد کرد.

آن را جهانی سازید

امیدوارم کشورهای ثروت‌مند، با اختصاص کمک‌های خارجی بیش‌تر به منظور ایجاد سیستم مراقبت‌های اولیه‌ی بهداشتی، کشورهای فقیر را در این آماده‌گی‌ها دخیل سازند. حتا خودخواه‌ترین شخص – یا انزواطلب‌ترین کشور – باید تاکنون با این موضوع موافق باشد. این بیماری همه‌گیر به ما نشان داده است که ویروس‌ها از قوانین مرزی پیروی نمی‌کنند، اگر خوش‌مان می‌آید یا خیر، همه‌ی ما از طریق شبکه‌ای از میکروب‌های میکروسکوپی پیوند بیولوژیک داریم. اگر ویروس جدیدی در یک کشور فقیر ظاهر شود، ما می‌خواهیم که پزشکان آن کشور، توانایی کشف و مهار این ویروس را در اسرع وقت داشته باشند.

هیچ یک از این‌ها اجتناب‌ناپذیر نیست. تاریخ یک سلسله مشخص را دنبال نمی‌کند. مردم انتخاب می‌کنند که کدام جهت را طی کنند و ممکن است که به بی‌راهه بروند. سال‌های بعد از ۲۰۲۱ ممکن است به سال‌های پس از ۱۹۴۵ شباهت داشته باشد، اما بهترین قیاس برای امروز ممکن است روز ۱۰ نوامبر سال ۱۹۴۲ باشد. بریتانیا به تازه‌گی اولین پیروزی جنگ در زمین را به دست آورده بود و وینستون چرچیل در سخنرانی‌اش اظهار داشت: «این پایان نیست، این حتا آغاز یک پایان نیست. اما این ممکن است پایان یک آغاز باشد».

بیل گیتس بنیان‌گذار شرکت مایکروسافت و رییس نهاد بِل و ملیندا ‌گیتس است. این سلسله تحت عنوان «جهان بعد از کووید-۱۹» در اکانمست نشر می‌شود.

دکمه بازگشت به بالا
بستن