برنده‌گان جایزه‌ی صلح نوبل ۲۰۱۸ اعلام شد

مترجم: میلاد فروَش

جایزه‌ی صلح نوبل سال ۲۰۱۸ به دنیس موکویگی از جمهوری دموکراتیک کنگو و نادیه مراد، از فعالان اقلیت یزیدی عراق تعلق گرفت.

یکی از دو برنده‌، پزشک ۶۳ ساله‌ و متخصص زنان است و دیگری زنی ۲۵ ساله که خود قربانی خشونت‌های جنسی است و به عنوان سخنگو و پیشگام مبارزه در این عرصه، فعالیت کرده است.

دنیس موکوگی، پزشک اهل کنگو که بارها به دلیل تلاش برای کمک به زنان قربانی خشونت‌های جنسی در مجامع جهانی مورد تحسین و تقدیر قرار گرفته، جایزه‌ی ارزشمند صلح نوبل سال جاریِ میلادی را نیز از آن خود کرد.

 او، پیشتر در سال ۲۰۱۴ نیز مفتخر به دریافت جایزه‌ی حقوق بشری «ساخاروف» از پارلمان اروپا و نیز جایزه‌ی «اولاف پالمه» شده بود.

نادیه مراد، زن ۲۵ ساله‌ از اقلیت یزیدیان عراق دیگر برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۱۸ است. او به دلیل مبارزات و افشاگری‌های تحسین برانگیزی که پرده از جنایات افراط‌گرایان دولت اسلامی، بر ضد هم‌کیشانش برداشت، مفتخر به دریافت این جایزه شده است.

نادیه مراد به عنوان مدافع حقوق جامعه ایزدیان و فردی که خود مورد آزار و تجاوز شبه نظامیان دولت اسلامی قرار گرفته سال ۲۰۱۶ به همراه لامیا حاجی بشار، دیگر زن ایزدی جایزه‌ی حقوق بشری ساخاروف را به صورت مشترک دریافت کرده بود.

بریت ریس اندرسون، رییس کمیته‌ی ناروی جایزه‌ی صلح نوبل روز جمعه هنگام خواندن رأی نهایی این کمیته گفت: «هر دو برنده برای تلاش‌های فراوان جهت پایان دادن به استفاده از خشونت‌های جنسی به عنوان سلاح جنگی مستحق دریافت جایزه شناخته شدند.»

خانم اندرسون همچنان گفت: «داکتر موکوگی، زندگی خود را وقف دفاع از قربانیان خشونت‌های جنسی در زمان جنگ کرده است و نادیه مراد از آنچه در این زمینه بر سر او و دیگران آمده شهادت داده و روشنگری کرده است.»

داکتر موکوگی اقدام به درمان و مداوای بیش از ۵۰ هزار قربانی خشونت‌های جنسی در بیمارستانی کرده که خود در سال ۱۹۹۹ آن را در شرق جمهوری دمکراتیک کنگو تاسیس کرده بود.

جایزه‌ی صلح نوبل و کمپین MeToo

انتخاب دو برنده از میان فعالان مبارزه با خشونت‌های جنسی برای دریافت جایزه صلح نوبل در حالی صورت می‌گیرد که موارد متعدد آزار و تجاوز جنسی سونامی‌وار طی دو سال گذشته عرصه‌های مختلفی چون هنر، سیاست و ورزش را در جوامع انسانی درنوردیده و سبب شد تا موجی از انزجار تحت کمپین MeToo# (من هم همینطور) به صورت هماهنگ و سراسری افکار عمومی جهان را تحت تاثیر خود قرار دهد.

بریت ریس اندرسون با اشاره به این موضوع اذعان داشت: «جنبش می‌تو و جنایات جنگی از یک جنس نیستند، اما هر دو یک نقطه‌ی مشترک دارند که عبارت است از جدی گرفتن و اهمیت دادن به رنج و آلام زنان، دیدن و برملا کردن سوء استفاده‌ها و به گونه‌ای عمل کردن که زنان بر شرم و حیا غلبه کنند و از آنچه بر سرشان آمده صحبت کنند.»

اهمیت جایزه‌ی نوبل

خوان مانوئِل سنتوس، رییس‌جمهوری سابق کلمبیا آخرین برنده‌ جایزه‌ی صلح نوبل بود که به صورت انفرادی مفتخر به دریافت این جایزه شد.

مسوولان برگزارکننده جایزه‌ی صلح نوبل پس از انتقادها و واکنش‌های گسترده‌ای که طی سال‌های گذشته به رویکرد آنگ سان سوچی رییس‌جمهوری کشور میانمار، یکی از برنده‌گان این جایزه در چشم پوشی و نادیده گرفتن حقوق اقلیت‌های قومی و مذهبی در کشورش ایراد شده بود تصمیم گرفتند در اعطای مهم‌ترین جایزه‌ی صلح جهان به افراد احتیاط بیشتری بکنند.

این تصمیم سبب شد تا جایزه‌ی صلح نوبل در سال گذشته به جایی فرد به یک نهاد فعال در زمینه‌ی منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای تعلق بگیرد. کمپین بین‌المللی برای نابودی سلاح‌های هسته‌ای روز یک‌شنبه (دهم دسمبر) ۲۰۱۷ جایزه‌ی صلح نوبل سال را در شهر اسلو دریافت کرد.

جایزه صلح تنها جایزه‌ی نوبل است که به جای استاکهلم، اهدای آن هر ساله در اسلو پایتخت ناروی برگزار می‌شود.

بنا به وصیت آلفرد نوبل، این جایزه باید به کسی اعطا شود که بیشترین کوشش را در راه برادری ملل، انحلال یا تضعیف نیروهای مسلح یا تشکیل و ترغیب کنفرانس‌های صلح، صرف کرده باشد.

دکمه بازگشت به بالا