جنگ ادامه دارد؛ تلاش‌ها برای کاهش خشونت شکست خورده‌ است

در هفته گذشته بر اساس گزارش‌ها، نماینده وزارت امور خارجه امریکا و هیاتی از مقامات استخبارات یکی از کشورهای منطقه به دوحه رفته بودند تا طالبان را وادار به کاهش خشونت کنند، اما در هفته‌ای که گذشت، افغانستان یکی از خونین‌ترین هفته‌ها را در میدان‌های جنگ پشت سر گذاشت. به تعقیب حمله طالبان برای تصرف لشکرگاه و جنگ در حومه‌های شهر فیض‌آباد ولایت بدخشان حمله موتربمب بر مرکز ولایت غور، تلفات فراوانی بر جنگ‌جویان طالب، نیروهای امنیتی افغانستان و غیرنظامیان وارد کرد. طالبان خونین‌ترین حملات را در تخار و نیمروز سازمان‌دهی کردند که در آن ده‌ها نیروی امنیتی کشته شدند.

به روز چهارشنبه هفته گذشته وزارت دفاع ملی، با نشر اعلامیه‌ای خبر داد که در ۲۶ ولایت جنگ جریان داشته است و در نتیجه این جنگ‌ها ۱۱۶ طالب کشته و ۳۹ جنگ‌جوی دیگر طالبان زخمی شده‌اند.

وزارت دفاع ملی هم‌چنان در این اعلامیه گفته بود که نیروهای امنیتی افغانستان در حالت دفاع فعال قرار داشته‌اند، این وزارت، مسوولیت جنگ را به دوش طالبان انداخته است.

طوری که دیده می‌شود تلاش‌های نماینده وزارت امور خارجه امریکا و هیاتی از مقامات بلندپایه استخبارات یکی از کشورهای منطقه نتیجه‌ای نداشته است. پس از این تلاش‌ها، نه تنها خشونت‌ها کاهش نیافت بلکه به گونه چشم‌گیری افزایش پیدا کرد.

نزدیک به یک ماه از آغاز گفت‌وگوهای میان‌افغانی در شهر دوحه می‌گذرد، اما این گفت‌وگوها به بن‌بست خورده است و هنوز طرف‌ها نتوانسته‌اند از مرحله گفت‌وگو روی اصول رفتاری مذاکرات عبور کنند. این مسأله نشان می‌دهد که این گفت‌وگوها بی‌نتیجه‌اند و حتا فشارهای میانجی‌ها نیز برای پیش‌رفت مذاکرات سودمند نبوده‌اند.

در آغاز، طرف‌های گفت‌وگوکننده به این نتیجه رسیده بودند که بدون میانجی این گفت‌وگوها را مدیریت کنند، آن‌ها با رد تسهیل‌کننده از جانب طرف سوم، گروه تماس از هر دو هیات مذاکره‌کننده ایجاد کردند و جلسات درباره ایجاد اصول رفتاری آغاز یافت، اما از همان آغاز روشن شد که گروه‌های تماس در کارشان موفق نیستند و مسایل جنجالی این گفت‌وگوها، در آغاز بحث مطرح شدند و اختلافات عمیق میان دیدگاه‌های طرف‌ها برملا شد.

از همان آغاز روشن بود که بدون یک طرف سوم این گفت‌وگوها ره به‌جایی نخواهد برد و طرف‌های گفت‌وگوکننده همدیگر را به کارشکنی، نداشتن استقلال در تصمیم‌گیری‌ها و تاخیر عمدی متهم کردند.

نتیجه این بن‌بست‌ها در میدان‌های جنگ اینک ظاهر شده است. منطق هر مذاکره‌ای برای پایان جنگ همین است، آن‌گاهی که گفت‌وگوها نتیجه نمی‌دهند طرف‌ها چاره‌ای جز بازگشتن به میدان جنگ ندارند.

حکومت افغانستان و وزارت دفاع ملی وضعیت‌شان را در میدان‌های جنگ دفاع فعال عنوان می‌کنند و طالبان را به حمله و شروع جنگ متهم می‌کنند. واقعیت هرچه هست از این حقیقت چیزی کم نمی‌کند که گفت‌وگوهای صلح به مرحله نهایی بن‌بست رسیده است و برخلاف انتظار، که قرار بود این گفت‌وگوها حداقل باعث کاهش خشونت‌ها شود، برعکس خشونت‌ها در هفته اخیر به اوج رسیده‌است.

مردم افغانستان اعتمادشان را به این روند از دست داده‌اند، زیرا آن‌ها هستند که بهای جنگ را می‌پردازند، جنگ فرزندان آن‌ها را از آن‌ها می‌گیرد، خانه‌های‌شان را ویران می‌سازد و آن‌ها را از خانه و کاشانه‌شان در این فصل سرما آواره می‌کند.

با شروع این گفت‌وگوها امید بزرگی از پایان جنگ در دل مردم زنده شده بود، حالا این امید به یاس بدل شده است. طالبان از همان آغاز آتش‌بس را نپذیرفتند و معلوم بود که آن‌ها از این حرف چه منظوری دارند، همان طوری که زلمی خلیل‌زاد عنوان کرده بود، آن‌ها با تشدید جنگ و خشونت می‌خواهند در میز مذاکرات امتیاز کسب کنند.

طالبان حتا به تعهدشان مبنی بر کاهش خشونت‌ها برای یک ماه پابند نماندند و دوباره جنگ و خشونت را از سر گرفتند. اگر قرار است در نتیجه این گفت‌وگوها جنگ پایان یابد، مسوولیت همه خون‌هایی که در جریان مذاکرات ریخته می‌شود بر دوش کسانی است که این جنگ را شعله‌ور نگه می‌دارند. چندی پیش وزارت امور داخله گفته بود که ۸۴۰ جنگ‌جوی طالبان در یک ماه گذشته کشته و ۳۸۵ تن آنان زخمی شده‌اند.

هم‌چنان در این مدت ۱۸۰ غیر نظامی کشته شده‌اند و ۳۷۵ غیرنظامی زخم برداشته‌اند. با وجود خواهش مکرر سازمان‌های حقوق بشری از طالبان، مبنی بر کاهش حملات، هنوز هم این حملات ادامه دارد و باعث تلفات نظامی و ملکی می‌شود.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن