طالبان در بادغیس «جهنم» برپا کرده‌اند

سیدحسن حسینی

ولایت بادغیس در شمال‌غرب افغانستان از چندی به این‌سو در ناآرامی به سر می‌برَد. طالبان اخیراً با راه‌اندازی برنامه‌های تخریبی متفاوت سعی در نشان دادن قدرت و زور و شاخ و شانه کشیدن به دولت، در این ولایت دارند. این گروه جنگ‌جوی مخالف دولت از یک هفته‌ قبل تا کنون جریان برق وارداتی از ترکمنستان به مرکز ولایت بادغیس را قطع کرده اند.

طالبان هم‌چنان در اقدامی دیگر شرکت‌های خصوصی و دولتی خدمات مخابراتی را مجبور کرده تا ارائه‌ی خدمات را از چهار روز به این طرف متوقف کنند. آنان به این بسنده نکرده و مسیر شاهراه هرات-بادغیس را در منطقه‌ی دره‌ی لامان بستند تا آخرین مهره‌ی بازی خود را در میدان شطرنج دولت-طالبان بازی کرده باشند.

 

سخت شدن زنده‌گی برای مردم در بادغیس

این امر برخی از فعالان مدنی و نماینده‌گان پیشین شورای ولایتی این ولایت را دیروز یک‌شنبه مجبور کرد تا برای دادخواهی، در هرات گردهم‌آیی اعتراضی راه بیاندازند. آنان دولت را به باد انتقاد گرفته و مردم بادغیس را زیر تحریم اقتصادی و امنیتی طالبان خواندند.

عبدالرازق صدیقی، از فعالان مدنی بادغیس که حالا در هرات به سر می‌برد، طی گفت‌وگو با روزنامه‌ی ۸صبح، وضعیت امنیتی و اقتصادی در بادغیس را نگران‌کننده خواند. آقای صدیقی می‌گوید که طالبان به موترهای باربری اجازه‌ی عبور و مرور نمی‌دهند و این وضعیت زنگ خطر را برای مردم بادغیس به صدا در آورده است. او تأکید می‌کند که دست‌رسی مردم به مواد اولی در بادغیس با مشکل روبه‌رو شده است و آنان در بادغیس «جهنم» به پا کرده‌اند.

برای پرس‌و‌جو در مورد اوضاع بادغیس به ترمینال موترهای مسافربری رفتم تا با مسافران از نزدیک گفت‌وگو کنم.

غلام‌حبیب، یکی از مسافران تازه رسیده از بادغیس، از اوضاع امنیتی در مسیر راه راضی به نظر نمی‌رسد. او می‌گوید که طالبان موترهای مسافربری را بررسی می‌کنند و اگر برنج، روغن و یا هر نوع مواد اولیه‌ی غذایی دیگری با خودشان داشته باشند، از آنان گرفته و اجازه‌ی انتقال به بادغیس را نمی‌دهند. وی اضافه می‌کند که طالبان مسیر موترهای باربری را در منطقه بند سبزک بسته‌اند و ده‌ها موتر باربری زیر بار سنگین محموله‌ها منتظر است.

همین اکنون قیمت یک کیلو کچالو در قلعه‌ی‌نو، مرکز ولایت بادغیس به ۵۰ افغانی رسیده است. پیش از این هر کیلو کچالو در این شهر بین ۱۰ تا ۱۵ افغانی به فروش می‌رفت. هم‌چنان قیمت یک بوجی آرد، قبلاً یک‌هزار و ۵۰۰ افغانی بود، اما حالا با وخیم شدن اوضاع اقتصادی به سه هزار افغانی افزایش یافته است. به همین ترتیب قیمت برنج، روغن، شکر و سایر مواد اولی با بسته شدن مسیرها افزایش چند برابر و چشم‌گیر یافته است.

دستگیر، یکی دیگر از مسافران از تجربه‌ی دو روز گذشته‌اش برایم گفت. او گفت که از طرف قلعه‌ی‌نو به سمت هرات در حرکت بوده که در مسیر راه طالبان موترشان را متوقف کرده‌اند و بوجی برنجی را که برای خانواده‌اش می‌خواست بیاورد، از وی گرفتند. او تأکید کرد که طالبان به او هشدار داده‌اند که حق انتقال هیچ نوع مواد اولیه‌ را ندارد.

غوث‌الدین یوسفزی، از نماینده‌گان موترهای مسافربری در ترمینال موترهای هرات-بادغیس می‌گوید که تا یک هفته پیش، روزانه بیش‌تر از ۲۰۰ موتر باربری و مسافربری در مسیر شاهراه هرات-بادغیس در حرکت بود، اما حالا در یک روز ۲۰ موتر مسافربری هم در این مسیر رفت‌وآمد ندارد. آقای یوسفزی می‌افزاید که طالبان به سختی به موترها اجازه‌ی گشت‌وگذار می‌دهند.

این نماینده‌ی موترها می‌گوید که برای رسیدن به مرکز ولایت بادغیس دو مسیر وجود دارد؛ شاهراهی که به دست طالبان بسته شده و مسیر دیگر مشهور به «چشمه شیرین» که زیر تسلط نیروهای پولیس اربکی است. وی می‌افزاید که همین اکنون موترهای مسافربری با قبول ضریب خطر بالا از مسیر دشوار گذر «چشمه شیرین یا زر مست» مجبور به انتقال اندک مسافران هستند.

 

راه را کی بسته است؟

ملاغوث‌الدین، یکی از فرماندهان کلیدی طالبان در ولایت بادغیس است. مردم می‌گویند که افراد این فرمانده طالبان در اکثر نقاط ولایت بادغیس حضور فعال دارند. او در گذشته هم بارها سبب آزارواذیت مردم شده بود و حالا در بستن شاهراه هرات-بادغیس نقش پررنگ دارد. راننده‌گان می‌گویند که ملا غوث‌الدین از طریق گماشته‌گانش به آنان پیام فرستاده است. او در پیامی هشدار داده که هیچ موتر باربری حق ندارد تا زمانی که خودش تصمیم می‌گیرد، در این مسیر فعالیت کند. راننده‌گان می‌گویند که افراد نزدیک به ملا غوث‌الدین در یک هفته‌ی گذشته هم چند مسافر را از موترها پیاده کرده و در کنار دزدیدن اموال‌شان، به آنان آسیب زده‌اند. ملا غوث‌الدین از سال‌ها به این طرف در ناامنی‌های ولایت بادغیس نقش دارد و ساحه‌ی نفوذش بیش‌تر در منطقه‌ی «پشته‌ی لامان» است.

 

زیاده‌خواهی طالبان در بادغیس

شدت درگیری بین نیروهای دولتی و طالبان، ریشه در چندین ماه گذشته دارد. از چند ماه به این طرف، طالبان با راه‌اندازی حملات متعدد سعی در به دست آوردن جغرافیای بیش‌تر در این ولایت دارند. طالبان در گسترده‌ترین حمله‌ی خود بیش از ۵۰ سرباز ارتش را به مرزهای ترکمنستان در منطقه‌ی موریچاق فراری دادند و ده‌ها سرباز دیگر را به اسارت گرفتند. هر چند پس از چند روز سربازان اسیر شده را رها کردند و سربازانی که به نوار مرز ترکمنستان فراری شده بودند، از بندر تورغندی در هرات، به کشور بازگشتانده شدند.

در چند مورد دیگر، طالبان به ولسوالی‌های آب‌کمری، مقر، بالامرغاب و جوند در بادغیس حمله کردند و چندین پاسگاه نیروهای امنیتی، پیاپی بین سربازان دولتی و طالبان دست‌به‌دست شد. شدت برخی از حملات طالبان در بادغیس به حدی بود که در یک مورد چند کماندوی اردوی ملی اسیر آنان شده و جان باختند.

 

دولت مهره‌ی تازه رو کرد

دولت در مقابل برای خاموش کردن آتش جنگ طالبان، نورالله قادری، فرمانده پایگاه ۲۰۷ ظفر را چندمرتبه به این ولایت اعزام کرد. ظاهراً اما از دست آقای قادری هم کار زیادی بر نیامده است.

نماینده‌گان مردم بادغیس در مجلس می‌گویند که استراتژی طالبان به دست آوردن مناطق بیش‌تر است. به گفته‌ی بصیراحمد عثمانی، یکی از نماینده‌گان بادغیس در مجلس نماینده‌گان کشور، طالبان همواره در بادغیس در صدد به دست آوردن جغرافیای بیش‌تر بوده‌اند. او می‌گوید که طالبان در هفت ماه گذشته، حلقه‌ی محاصره‌ی امنیتی و اقتصادی بر مردم را در شش ولسوالی بادغیس تنگ‌تر کرده‌ بودند و حالا با محاصره‌ی اقتصادی قلعه‌ی‌نو، مرکز بادغیس، به دنبال امتیاز بیش‌تر هستند. او می‌افزاید که فشار طالبان بر مردم به حدی رسیده که شورای نظامی بادغیس در مشورت با بزرگان، فعالان مدنی، اعضای شورای ولایتی و سایر بزرگان این ولایت تصمیم گرفت که در مقابل، راه‌های مواصلاتی طالبان به مناطق‌شان را ببندد. آقای عثمانی اضافه می‌کند که این تصمیم برای اعمال فشار بر طالبان گرفته شده است و شورای نظامی بادغیس امیدوار است که نتیجه‌ی آن را مشاهده کند.

این نماینده‌ی مردم در مجلس می‌گوید که قرار است طی یکی دو روز آینده با وزارت داخله و وزارت دفاع در خصوص وضعیت امنیتی و اقتصادی بادغیس صحبت شود. آقای عثمانی امیدوار است که در کنار صحبت با وزارت‌های امنیتی، دادخواهی نماینده‌گان مردم در مجلس نماینده‌گان، حکومت را وادار به اتخاذ تصمیم بهتر برای بادغیس کند.

خواستیم در این مورد، با والی و یا سایر مقام‌های اداره‌ی محلی بادغیس گفت‌وگو داشته باشیم، اما موفق نشدیم.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن