پاسخ فلم‌سازان به رییس جمهور: قصر دارالامان را هم به ارگ ببرید

به رغم اعتراض‌های گسترده‌ی فلم‌سازان بر انتقال آرشیف افغان‌فلم به ارگ، رییس جمهور اشرف غنی روز پنج‌شنبه (۲۸ سرطان) ساختمان جدید آرشیف ارگ را افتتاح کرد. آقای غنی در روز گشایش آرشیف ارگ ریاست جمهوری گفت برای این‌که میراث تاریخی افغان‌فلم «محافظت» شود، آنرا به ارگ انتقال داده است، اما پاسخ فلم‌سازان به این ادعای رییس جمهور گزنده و نیش‌دار است. به قول دیانا ثاقب، فلم‌ساز: «این حرف یعنی این‌که تنها مکان امن از نظر رییس جمهور خواب‌گاه خودشان است.»

رییس جمهور در روز گشایش آرشیف ارگ گفت: «آرشیف یک مسلک مطلق است و باید توسط افراد مسلکی محافظت شود. یکی دیگر از فواید انتقال آن به این‌جا [ارگ] این است که تمامی این مواد دیجیتلی شده و به یک ویب‌سایت گذاشته می‌شود و در آن صورت مردم نیاز ندارند که برای به دست آوردن آن این‌جا بیایند.»

دیانا ثاقب در پاسخ به این گفته‌های رییس جمهور می‌گوید: «حرف رییس جمهور فقط می‌تواند برای خود ایشان و اطرافیانش قانع‌کننده باشد. اگر راه حل حفاظت از هر چیز با ارزشی انتقالش به ارگ است پس به زودی رییس جمهور باید لطف کنند و قصر دارالامان و باغ بابر و موزیم ملی و صدها اثر و بنای تاریخی را از جای کنده و به اتاق خواب شخصی‌شان منتقل کنند.»

دیانا ثاقب همچنان می‌گوید برنامه‌ی دیجیتال‌سازی آرشیف افغان‌فلم هم «ابتکار» آقای غنی نیست. افغان فلم این کار را پیش از ارگ شروع کرده بود. بخشی از آرشیف هم دیجیتال شده بود، اما کار به دلایل مختلف کُند پیش می‌رفت. دیانا تأکید می‌کند که «پروژه‌ی دیجیتال‌سازی آرشیف از اکتشافات آقای رییس جمهور نیست، فقط ایشان و دخترشان مریم غنی هوشیاری به خرج دادند و بدون سر و صدا آن را انحصاری کردند.»

فدراسیون جهانی آرشیف فلم از فلم‌سازان افغانستان حمایت کرد

فدراسیون جهانی آرشیف فلم از اعتراض فلم‌سازان افغانستان مبنی بر انتقال آرشیف افغان‌فلم به ارگ ریاست جمهوری حمایت کرد.

فردریک مایر، رییس فدراسیون جهانی آرشیف فلم در نامه‌ای به فلم‌سازان و فرهنگیان معترض افغانستان نوشته است: «به نمایندگی از جامعه‌ی جهانی آرشیف‌های فلم و فعالان فدراسیون بین‌المللی آرشیف‌ها، همبستگی قاطع و نگرانی جدی‌ام را در مورد وضعیت نگران‌کننده‌ای که شما در نامه‌ی اعتراضی‌تان شرح داده‌اید، ابراز می‌کنم.

پیش از این ۱۳۵ تن از فلم‌سازان و فرهنگیان افغانستان در اعتراض به انتقال این آرشیف به ارگ ریاست جمهوری نامه‌ی اعتراضی‌ای را به آدرس حکومت افغانستان، سازمان میراث فرهنگی یونسکو، فدراسیون جهانی آرشیف فلم و شماری از نهادهای مهم جهانی دیگر فرستاده بودند.

در این نامه آمده بود که این تصمیم دولت، بدون مشورت، هم‌فکری و نظر‌خواهی از فلم‌سازان و جامعه‌ی فرهنگی ـ هنری افغانستان ‌گرفته شده و هیچ جایگزینی برای احیا و ساخت مؤسسه‌ی افغان‌فلم به عنوان تنها مرکز ملی فلمسازی افغانستان در نظر گرفته نشده است. ‌ماهیت انتقال آرشیف ملی فلم به مکان غیر قابل دسترس و سیاسی، می‌تواند خلاف کنوانسیون میراث فرهنگی معنوی یونسکو محسوب ‌شود.

فدراسیون بین‌المللی آرشیف فلم در نامه‌اش به فلم‌سازان افغانستان همچنان نوشته است: «این فدراسیون در طول هشتاد سال تاریخش بی‌طرفی سیاسی را آشکارا اعلام و از مباحث سیاسی و ایدیولوژیک خودداری کرده است. یکی از وظایف کلیدی این فدراسیون، فراهم‌آوری تسهیلات برای حفاظت از گنجینه‌های فلم در سراسر جهان، دسترسی به آن‌ها و به صورت ویژه در مناطق و کشورهایی است که این مجموعه‌‌ی آرشیف با تهدید بیشتر روبرو است. این فدراسیون به همین دلیل از فراخوان شما [فلم‌سازان افغانستان] به خاطر اختصاص مرکز مجهز برای نگهداری آرشیف ملی فیلم افغانستان و تسهیل دسترسی به این آرشیف به منظور مطالعه و پژوهش با حفظ حقوق مولفین و حقوق مالی مالکان آن، با تمام نیرو حمایت می‌کند.»

فدراسیون جهانی آرشیف فلم همچنان گفته است این نهاد در سال‌های اخیر برنامه‌ی موفقیت‌آمیزی را برای آموزش و توسعه‌ی آرشیف‌ها داشته که امیدواریم بتواند در برخی زمینه‌ها مانند آموزش، رای‌زنی، تجهیز وغیره به منظور نگهداری مطمین و درازمدت گنجینه‌ی افغان‌فلم مورد استفاده قرار گیرد.

فدراسیون جهانی آرشیف فلم شبکه‌ی جهانی‌ای از آرشیف‌های فلم ۱۶۶ نهاد از ۷۵ کشور است که برای حفاظت، حمایت و پشتیبانی از آرشیف‌های فلم در دنیا فعالیت می‌کند. این فدراسیون یک آرشیف فلم را به تمام آرشیف‌های دیگر دنیا وصل و از صاحبان آثار و مولفان آن حمایت می‌کنند. فدراسیون جهانی آرشیف همچنان در مدرن‌سازی آرشیف‌های فلم دنیا نقش مهمی دارد.

در همین حال فلم‌سازان افغانستان از حمایت فدراسیون جهانی آرشیف فلم استقبال کرده‌اند.

حسین دانش، فلم‌ساز و از تنظیم‌کنندگان نامه‌ی اعتراضی فلم‌سازان و فرهنگیان افغانستان در این مورد گفت: «حمایت و همبستگی فدراسیون جهانی آرشیف فلم از اعتراض فلم‌سازان افغانستان نسبت به انتقال آرشیف به ارگ و ابراز نگرانی آن‌ها نشان‌گر این است که درخواست امضاکنندگان نامه‌ی اعتراضی جنبه‌ی حقوقی دارد و از طرف مراجع بین‌المللی جدی گرفته شده است. این در حالی است که متأسفانه رییس جمهور افغانستان هیچ پاسخی به نگرانی و درخواست ۱۳۵ نفر از فلم‌سازان، نویسندگان و‌ هنرمندان افغانستان تا کنون نداده است.»

حمایت‌های جهانی دیگر از اعتراض فلم‌سازان افغانستان

آقای دانش همچنان می‌گوید در کنار رییس فدراسیون جهانی آرشیف فلم، افراد مطرح دیگری چون پیتر اسکارلت، مدیر فستیوال ترایبکا در امریکا و از حامیان سینمای شرق، کسانی چون رابرت دنیرو، بازیگر و تهیه‌کننده‌ی امریکایی و جان بورگان، فلم‌ساز انگلیسی و استاد سینما در برلین از نامه‌ی فلم‌سازان افغان و درخواست‌های‌شان حمایت کرده‌اند.

به قول آقای دانش: «شخص مارتین اسکورسیزی، رییس بنیاد فلم در امریکا هم نامه‌ی فلم‌سازان افغان را دریافت کرده و در حال بررسی آن است.»

فلم‌سازان با حکومت جنگ ندارند

حسین دانش تأکید می‌کند که فلم‌سازان افغان جنگ و ضدیتی با حکومت ندارند، بلکه آن‌ها یک درخواست صنفی و فرهنگی متکی بر اصول آزادی دسترسی به منابع تاریخی و حقوق مولفان آثار را مطرح کرده‌اند. موضوع حقوق مولفان آثار چیزی است که فدراسیون جهانی فلم هم بر آن تأکید کرده است. فعالیت فدراسیون متکی بر بی‌طرفی سیاسی است، اما آن‌ها شرایط پر خطر در کشور‌های چون افغانستان را درک می‌کنند و نگران انتقال آرشیف به یک مکان غیرفرهنگی هستند. فلم‌سازان در نامه‌ی اعتراضی حتا یادآوری کردند که می‌توانند با نیروی متخصص و ‌کارآمد، دولت را در ایجاد یک مرکز ملی فلم‌سازی و ایجاد یک آرشیف فلم مدرن کمک کنند.

آقای دانش همچنان در مورد ادامه‌ی دیجیتال‌سازی آرشیف ملی افغان‌فلم می‌گوید: «این موضوع یک بحث تخصصی در حوزه‌ی سینما است. چطور می‌شود که بخش سیاسی باید آن را اداره کند؟ اگر این آرشیف به وزارت فرهنگ یا جایی دیگری منتقل می‌شد، در فضای داخل و در اذهان فرهنگی دنیا جای نگرانی نداشت. فدراسیون جهانی آرشیف فلم گفته است که آماده هستند تا در ساختن یک آرشیف مدرن افغانستان را یاری کنند و تجارب بین‌المللی را به ما منتقل کنند.»

به قول آقای دانش موضوع مهم دیگر برای فلمسازان که در نامه ما مطرح شده، سرنوشت سینما در افغانستان است که رییس جمهور غنی هیچ اشاره ای در هنگام افتتاح سمبلیک ارشیف در ارگ به آن نداشت.

ایشان حتا یاد نکردند که فلمسازانی بودند و‌هستند که این تاریخ تصویری و این ارشیف را برای این کشور ساختند و با هنر شان انرا ماندگار کردند.
باید به سرنوشت هنر سینما در افغانستان توجه شود و اینکه دولت درخواست فلمسازان را برای ساخت مرکز ملی فلمسازی تحت نام افغان فلم جدی بگیرد. ‌

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن