رای مجلس به نامزدوزیران باید مسوولانه باشد

سه نامزدوزیر حکومت جدید برای به دست‌آوردن رأی اعتماد، روز دوشنبه، ۲۶ عقرب به مجلس نماینده‌گان رفتند. این نامزدوزیران شامل محمدحنیف اتمر نامزد پست وزارت خارجه، عبدالهادی ارغندیوال نامزد پست وزارت مالیه و مسعود اندرابی نامزد پست وزارت داخله بودند. این نخستین گروه از نامزدوزیران حکومت جدید است که شش ماه پس از تشکیل این حکومت برای کسب رأی اعتماد به مجلس نماینده‌گان رفته است. سایر نامزدوزیران نیز قرار است به نوبت، در گروه‌های چند نفری، طی امروز و روزهای آینده برای به دست‌آوردن رأی اعتماد به این نهاد بروند.

برای به دست‌آوردن رأی اعتماد مجلس نماینده‌گان نیاز است تا هر نامزدوزیر برنامه‌های آینده‌اش را برای وزارت مربوط ارایه کند. اتمر، ارغندیوال و اندرابی، طبق این سنت دیرپا، برنامه‌های‌شان را ارایه کردند و در مواردی با پرسش‌هایی از سوی نماینده‌گان روبه‌رو شدند. این سه نامزدوزیر به نوبت توضیح دادند که از زمان سرپرستی وزارت‌های مربوطه تاکنون چه کرده‌اند و وضعیت فعلی این وزارت‌ها چگونه است و قرار است آن‌ها در آینده دست به چه کارهایی بزنند.

بر اساس آن‌چه اعلام شد، برنامه‌های هر سه نامزدوزیر، کلی و آمیخته با شعار بود. البته کلی‌گویی و شعاربافی تا اندازه‌ای جزئی از خصلت‌های ذاتی این گونه برنامه‌ها است. نامزدوزیران از یک طرف بنا بر محدودیت زمانی، چاره‌ای جز کلی‌گویی ندارند و از جانب دیگر به منظور کسب رأی اعتماد، نمی‌توانند از شعاربافی پرهیز کنند. این رویه‌ی دیرپایی است که از گذشته‌ها تاکنون به میراث مانده است. علت آن هم ذهن کلی‌گرا و شعارپسند جامعه‌ی ما است.

به هر ترتیب، سه نامزدوزیر کابینه برنامه‌های آتی‌شان را ارایه کردند و در انتظار رأی اعتماد مجلس نماینده‌گان می‌مانند. سایر نامزدوزیران هم با برنامه‌ها و ایده‌آل‌های مشابه برای کسب رأی اعتماد به نوبت به مجلس می‌آیند؛ اما آن‌چه در این میان بسیار مهم است، نحوه‌ی مواجهه‌ی مجلس نماینده‌گان با این نامزدوزیران است. نماینده‌گان هنگام دادن رأی اعتماد بهتر است به چند نکته‌ی زیر دقت کنند:

یک: مجلس نماینده‌گان مظهر اراده‌ی کل مردم است. رأی نماینده‌گان به نامزدوزیران در واقع رأی غیرمستقیم مردم به این نامزدوزیران است. نماینده‌گان در جریان رأی دادن نباید این نکته را فراموش کنند که آن‌ها به نیابت از مردم به این نامزدوزیران رأی می‌دهند.

دو: نماینده‌گان مجلس باید از انتظارات و ایده‌آل‌های مردم پاسداری کنند. این پاسداری زمانی ممکن است که نماینده‌گان بدانند که مردم چه می‌خواهند و گزینه‌های مطلوب آن‌ها چیست. بارها اتفاق افتاده است که گزینه‌ی مطلوب نماینده‌گان، گزینه‌ی مطلوب مردم نبوده است. بنابراین، رأی تأیید و یا رأی رد به نامزدوزیران باید تابع ترجیحات و انتظارات مردم باشد، نه سلیقه‌ و خواست فردی هر نماینده.

سه: نظارت از کار وزرا در چهارچوب حکومت از وظایف مجلس نماینده‌گان است. بنابراین، هر نماینده، پیش از رأی تأیید، باید اطمینان حاصل کند که آیا می‌تواند در آینده از کارنامه‌ی وزیرانی نظارت کند که خود برای آنان رأی اعتماد داده است. در گذشته، بارها اتفاق افتاده است که وزیری پس از گرفتن رأی اعتماد، به مجلس نماینده‌گان که مظهر اراده‌ی مردم است، پاسخ‌گو نباشد. تکرار این وضعیت، باعث ادامه‌ی مصیبت‌هایی خواهد شد که تا حال بر زنده‌گی مردم رفته است.

چهار: سلامت افغانستان وابسته به برنامه و فعالیت کارگزاران حکومتی است. تنها کسانی می‌توانند کشتی شکسته‌ی افغانستان را به ساحل نجات برسانند که وفادار به مردم و این کشور هستند و خیال سوء استفاده از امکانات و جایگاه دولتی را در سر ندارند. گذشته‌ی نامزدوزیران نباید نادیده گرفته شود؛ کسانی که اهل خیانت بوده‌ و یا ناکارآمد ثابت شده‌اند، نباید به کرسی وزارت برسند.

پنج: پس از معرفی نامزدوزیران به مجلس نماینده‌گان، بازار مهمانی‌ها گرم بود. بیش‌تر نماینده‌گان یا مهمان نامزدوزیران بودند و یا نامزدوزیران مهمان این نماینده‌گان. حتا شایعاتی پخش شده است که نامزدوزیران در ازای رأی تأیید از سوی نماینده‌گان، برای آن‌ها وعده‌هایی داده است که کاملاً خلاف قانون و روحیه‌ی خدمت به مردم است. انتظار می‌رود که این مهمانی‌ها و وعده‌ها روی رأی اعتماد مجلس به نامزدوزیران اثری نداشته باشد و تصمیم نماینده‌گان تابع خواست عموم مردم باشد.

نباید فراموش کرد که حضور نامزدوزیران برای کسب رأی اعتماد به مجلس نماینده‌گان، گامی به جلو برای تشکیل کابینه است. متأسفانه، بعضی از وزارت‌ها برای چندین سال پی‌هم توسط سرپرست‌ها اداره شده است و طبعاً این کار روی کیفیت خدمات آن‌ها اثر منفی داشته است. انتظار می‌رود که کابینه‌ی جدید با تصمیم مسوولانه‌ی نماینده‌گان هر چه زودتر تشکیل شود و به وضعیت آشفته‌ی کنونی نقطه‌ی پایان گذاشته شود.

دکمه بازگشت به بالا