نخستین گوینده خبر نخستین رسانه خصوصی کشور، درگذشت

 عبدالباقی دوست‌محمدی، از پیش‌گامان کار رسانه‌ای در هرات، روز جمعه، ۲۳ میزان، بر‌اثر حمله قلبی درگذشت. اعضای خانواده او می‌گویند که آقای دوست‌محمدی هیچ‌گونه پیشینه بیماری و ناراحتی قلبی نداشت و پیش از این نیز برای وی اتفاق نیفتده بود.

عبدالباقی دوست‌محمدی زمانی که برای رفتن به نماز جمعه آماده‌گی می‌گرفت، دچار حمله شدید قلب شد و پس از پنج دقیقه در سن ۵۴ ساله‌گی تسلیم این حمله شد و جان باخت.

او از بنیان‌گذاران تلویزیون سیمای غوریان، نخستین رسانه تصویری خصوصی افغانستان‌، بود و بخش گوینده‌‌گی در این تلویزیون و رادیو ندای صبح ولسوالی غوریان هرات را بر دوش داشت.

شماری از فعالان رسانه‌ای و همکاران پیشینش مرگ او را ضایعه‌ای بزرگ برای خانواده رسانه‌ای کشور عنوان می‌کنند و تأکید دارند که عبدالباقی دوست‌محمدی از نخسین خبرنگاران و گوینده‌گان رسانه‌های خصوصی در ۲۰ سال اخیر بوده است.

مدیر مسوول و بنیان‌گذار تلویزیون سیمای غوریان که فعالیتش را در سال ۱۳۸۱ در ولسوالی غوریان هرات آغاز کرد، از عبدالباقی دوست‌محمدی به‌عنوان نخستین همکار این رسانه نام می‌برد و تلاش‌هایش را برای دو دهه روشنگری، ارزش‌مند و ماندگار می‌داند. حفیظ‌الله حق‌دوست، صاحب امتیاز و مدیر مسوول نخستین رسانه خصوصی تصویری افغانستان (تلویزیون سیمای غوریان) در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح گفت، حدود ۳۰ سال پیش بعد از شکست رژیم خلق و پیروزی اول مجاهدین، زمانی که عبدالباقی دوست‌محمدی مسابقات جام ولسوالی‌ها را در شهر هرات گزارش می‌داد، با او آشنا شده و از آن‌جا به بعد شیفته اخلاق و استعداد وی شده است.

آقای حق‌دوست می‌افزاید که بعد از راه‌اندازی تلویزیون سیمای غوریان او نخستین کسی بود که برای همکاری با این رسانه اعلام آماده‌گی کرد و از جانش برای روشنگری مایه می‌گذاشت. حفیظ‌الله حق‌دوست می‌گوید پذیرفتن از دست دادن عبدالباقی دوست‌محمدی برایش دشوار است و او را نزدیک‌تر از برادران و اعضای خانواده‌اش می‌داند.

عبدالباقی دوست‌محمدی‌ در تلویزیون غوریان در بخش‌های گوینده‌گی خبر، تهیه گزارش‌، برنامه‌های اجتماعی و بازاریابی کار می‌کرد و در سال ۱۳۹۴ برای ایجاد تلویزیون فانوس در شهر هرات با آقای حق‌دوست به‌صورت مساویانه وارد بازار رسانه‌ای شهر هرات شد.

شماری از خبرنگارانی که با عبدالباقی دوست‌محمدی در تلویزیون سیمای غوریان طی سال‌های ۱۳۸۱ تا سال‌های ۱۳۸۵ کار کرده‌اند، از وی به‌عنوان نخستین استاد روزنامه‌نگاری در رسانه‌های خصوصی یاد می‌کنند. فیصل کریمی، استاد دانشگاه و بنیان‌گذار انستیتوت تحقیقات و مطالعات رسانه‌ای افغانستان، به روزنامه ۸صبح گفت، او نخستین گزارشگر ورزشی بود و علاقه‌ای شدید به کار روزنامه‌نگاری داشت و در همه فعالیت‌های رسانه‌ای در تلویزیون سیمای غوریان پیش‌گام بود.

کریمی  می‌افزاید با این این‌که آقای دوست‌محمدی تحصیلات عالی نداشت، اما پشت کار و علاقه‌اش به کار خبرنگاری او را به یک شخص حرفه‌ای تبدیل کرده بود. هم‌چنان فیصل کریمی که خودش نیز از جمله بنیان‌گذاران تلویزیون سیمای غوریان است، در برگه فیس‌بوکش از عبدالباقی دوست‌محمدی به‌عنوان نخستین مربی و آموزگارش در کار خبرنگاری نام برده و او را یکی از خبرنگاران مطرح ۲۰ سال اخیر خطاب کرده است.

عبدالباقی دوست‌محمدی از کودکی به کار گوینده‌گی و خبرنگاری علاقه‌ای ویژه داشت و براساس گفته‌های اعضای خانواده و نزدیکانش، در دورانی که دانش‌آموز بود، خبرهای رادیو بی‌بی‌سی را برای هم‌صنفان و دوستانش تقلید می‌کرد.

هم‌چنان در دوره پیروزی اول مجاهدین و در دوره اول طالبان، مسابقات فوتبال جام ولسوالی‌ها را برای ایجاد هیجان بیش‌تر از طریق بلندگو در حاشیه میدان‌های فوتبال برای تماشاگران گزارش می‌داد و هر روز به علاقه‌مندانش افزوده می‌شد.

اعضای خانواده و دوستان آقای دوست‌محمدی به روزنامه ۸صبح گفتند که وی هیچ‌گونه بیماری نداشت و نخستین باری بوده که به حمله قلبی دچار شده بود. محمدیونس دوست‌محمدی، پسر بزرگ عبدالباقی دوست‌محمدی، در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح گفت که پدرش بسیار پر‌انرژی بود و برای کار رسانه‌ای و روشنگری مصمم بود و از هیچ تلاشی دست بر‌نداشت.

او تأکید می‌کند زمانی که پدرش برای رفتن به نماز جمعه آماده‌گی می‌گرفت، دچار حمله شدید قلبی شد و پس از پنج دقیقه تحمل این درد، جانش را از دست داد و دوست‌دارانش را به ماتم نشاند.

پیکر عبدالباقی دوست‌محمدی، خبرنگار و فعال رسانه‌ای حوزه غرب، روز شنبه با اشتراک بی‌سابقه هزاران تن از دوست‌دارانش در ولسوالی غوریان هرات، زادگاهش، به خاک سپرده شد.

او آموزش‌های حرفه‌ای گوینده‌گی و خبرنگاری را در هرات و کابل در انترنیوز، نی و سایر نهادهای حامی رسانه‌ها فرا گرفت. آقای دوست‌محمدی علاوه بر کار رسانه‌ای، با برخی از نهادهای خیریه نیز همکاری داشت و کمک‌های بشردوستانه‌ این نهادها را بین مردم نیازمند در زادگاهش می‌رساند و تقسیم می‌کرد.

عبدالباقی دوست‌محمدی سرانجام پس از ۲۰ سال کار رسانه‌ای با کارنامه درخشان، پیش از نماز جمعه ۲۳ میزان، در سن ۵۴ ساله‌گی در خانه‌اش در شهر هرات بر‌اثر سکته قلبی درگذشت و جامعه‌ رسانه‌ای کشور را سوگوار کرد.

دکمه بازگشت به بالا