آتش‌بس باید ادامه یابد

اخیراً چند اتفاق خوب در افغانستان رخ داده است. میانجی‌گری تاثیرگذار چهره‌های پر نفوذ داخلی برای حل مشکلات سیاسی در حوزه جمهوریت که در نهایت منجر به ایجاد شورای عالی مصالحه شد و تلاش مستقیم حکومت و طالبان برای رسیدن به برخی توافقات از اتفاقات خوب سیاسی در هفته‌های اخیر برای افغانستان بوده است.

پیش از این هم از سوی حکومت و هم از سوی طالبان، پیام‌های دل‌سردکننده‌ای نشر می‌شد، به ویژه از سوی طالبان که حکومت را طرف اصلی گفت‌وگوها نمی‌دانستند. این‌که طالبان، حکومت را طرف اصلی گفت‌وگو نمی‌دانستند، راه رسیدن به صلح را ناهموار ساخته بود. چنین روی‌کردی بی‌تردید، منطق سیاسی‌ای به همراه نداشت. ‌طالبان در ماه‌های اخیر مشخص است که انعطاف نشان داده‌اند. آن‌ها باید سال‌ها پیش به این نتیجه می‌رسیدند که دست‌یابی به صلح در افغانستان با دخالت جریان‌های غیر بومی ممکن است نتایج خوبی در پی نداشته باشد.

در زمان جنگ‌های داخلی در افغانستان، بسیاری از کشورها برای توقف تنش‌ها تلاش کردند. حقیقت این است که در آن زمان نیز، اکثر کشورها به صلحی در افغانستان موافق بودند که منافع سیاسی خودشان را هم تامین کند.

طالبان باید از تجربه‌های تلخ گذشته درس بگیرند. آنان باید بدانند که تهداب‌گذاری صلح و آرامش در افغانستان به وسیله‌ی جریان‌های داخلی بی‌نتیجه نیست و مردم افغانستان را نیز به دوام صلح، امیدوار می‌سازد.

در سه روز عید، نیروهای امنیتی افغانستان و طالبان به مواضع یک‌دیگر حمله نکردند. علاوه بر این‌که طی این ۷۲ ساعت کم‌تر خانواده‌ای به دلیل تداوم جنگ‌ به گلیم غم نشست، کورسوی امیدی از بازگشت حکومت و طالبان به پای میز مذاکرات جهت بر قراری صلح در کشور دوباره ایجاد شده است.

برخی از کشورهای‌ جهان و شماری از سازمان‌های بین‌المللی نیز از این آتش‌بس استقبال کردند. حکومت افغانستان نیز به نشانه‌ی «حسن نیت» ۱۰۰ زندانی طالبان را به تازه‌گی آزاد کرده و گفته که ۹۰۰ زندانی دیگر را هم آزاد می‌سازد.

حقیقت این است که در ماه‌های اخیر، یکی از دلایل تاخیر در آغاز گفت‌وگوهای بین‌الافغانی، نبود اعتماد دو طرفه میان حکومت افغانستان و طالبان بوده است.

آتش‌بس سه روزه عید توانست، بی‌اعتمادی میان دو طرف را کاهش دهد. به صورت واضح موجی از بی‌اعتمادی میان طرف‌های درگیر در افغانستان، روند صلح را در این اواخر با چالش‌های تازه‌ای روبه‌رو ساخته بود.

روند تبادله زندانیان که برای اعتمادسازی در نظر گرفته شده بود، نه تنها موفق به ایجاد اعتماد نشده بود، بلکه مانع پیش‌رفت در این گفت‌وگوها گردید. طالبان پس از آن، بهترین گزینه برای به کرسی نشاندن خواسته‌های‌شان، تداوم خشونت‌ها را ادامه دادند. آن‌ها بارها حکومت افغانستان را به کارشکنی در تطبیق توافق‌نامه صلح میان طالبان و ایالات متحده امریکا متهم ساختند.

افزایش بی‌اعتمادی میان حکومت و طالبان، ماه‌ها مذاکره طالبان و امریکا را نیز با چالش رو‌به‌رو ساخته بود. دستگاه دیپلماسی جهان نیز مصروف مبارزه با پاندمی کرونا شد و تمرکز کم‌تری بر مسایلی چون صلح در افغانستان داشت.

در پی آتش‌بس سه روزه عید، بخشی از این بی‌اعتمادی کاهش یافته است. حکومت افغانستان و طالبان نباید کاری کنند که اعتماد دو طرفه را دوباره خدشه‌دار سازد.

زمان شروع مذاکرات بین‌الافغانی بیستم حوت سال گذشته تعیین شده بود. هنوز با گذشت نزدیک به چهار ماه از این میعاد، زمان برگزاری این نشست مشخص نیست. حکومت و طالبان باید هر چه سریع‌تر زمان آغاز این گفت‌وگوها را مشخص بسازند. تیم‌های گفت‌وگوکننده باید برای ارائه طرح‌های اثربخش، آماده شوند.

طالبان باید بپذیرند که ایالات متحده امریکا نقش تسهیل‌کننده گفت‌وگوها را بازی می‌کند، نه تصمیم‌گیرنده. طالبان باید انعطاف‌پذیری خودشان را باز هم افزایش دهند. آن‌ها باید بدانند که رسیدن به صلح تنها در گفت‌وگوهای بین‌الافغانی قابل دست‌یابی است.

اگر آتش‌بس سه روزه عید، هم‌چنان دوام کند، زمینه برای تعیین زمان گفت‌وگوهای بین‌الافغانی نیز آماده می‌شود. رهایی زندانی‌ها توسط دو طرف، سرعت می‌یابد. اعتماد دو طرفه‌ افزایش می‌یابد و در نهایت دست‌رسی به صلح را برای هر دو سوی گفت‌وگوها آسان‌تر می‌سازد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن