پدر خبرنگاری که خانواده‌اش تیرباران شد: رییس جمهور به دادم برسد!

محمدحسین نیک‌خواه

پیرمردی کنار جسدهای پسر، نواسه و برادرزاده‌اش، گریه‌کنان می‌گوید: «جناب رییس جمهور به داد ما برس!» او روایتی تلخ و دردناک از آن‌چه در کم‌تر از دو ماه سرش آمد، دارد. نیمه‌های پنج‌شنبه‌شب، هفتم حوت، با صدای شلیک گلوله و غرش راکت، از خواب بیدار می‌شود. مردان مسلح وابسته به گروه طالبان، شب‌هنگام بر خانه‌اش در روستای «تیغه تیمور» در حومه شهر فیروزکوه، مرکز ولایت غور، حمله می‌کنند. گل‌محمد عادل، می‌گوید حمله چنان شدید بود که باران گلوله و راکت بر سقف خانه‌ فرود می‌آمد. در جریان حمله، صبغت‌الله عادل، پسر گل‌محمد، زخمی می‌شود و دختر نوجوانش عاطفه پس از برخورد راکت بر خانه جان می‌سپارد. اعضای خانواده در تاریکی شب راهی فیروزکوه می‌شوند تا صبغت‌الله را برای درمان به شهر برسانند. در راه اما دوباره با کمین طالبان رو‌به‌رو می‌شوند و صبغت‌الله و پسر کاکایش گل‌احمد، تیرباران می‌شوند. در جریان حمله مردان مسلح بر خانه گل‌محمد، دست‌کم سه عضو خانواده‌اش کشته، شش تن زخمی و سه نفر دیگر به دست طالبان اسیر شدند. پس از حمله، خانه‌ به آتش کشیده شد؛ رویدادی که سفارت امریکا در کابل، آن را «وحشیانه» توصیف کرده است. بسم‌الله عادل، مدیر مسوول رادیو «صدای عدالت»، پسر دیگر گل‌محمد، دو ماه پیش از سوی مردان مسلح پس از چند بار تهدید و اقدام ناکام به قتل، تیرباران و کشته شد. وابسته‌گان او حکومت را در جلوگیری از این رویداد به سهل‌انگاری متهم می‌کنند.

پیرمردی با صدایی خسته، می‌خواست آن‌چه را طی دو ماه زنده‌گی‌ او را زیر و رو کرد، برایم قصه کند. مردی که روز جمعه جسدهای پسر، نواسه و برادرزاده‌اش را هم‌زمان به خاک سپرد، دو ماه پیش هم پسر جوانش که از خبرنگاران محلی ولایت غور بود، کشته شد. گل‌محمد، در کنار جسد اعضای خانواده‌اش گریه‌کنان از رییس جمهور خواست که به دادش برسد. حرف‌هایش با گریه همراه بود و درست فهمیده نمی‎شد، اما واضح بود که می‎‌خواهد تیرباران شدن عزیزانش را به گوش رییس جمهور برساند. این مرد روایت می‌کند که نیمه‌های پنج‌شنبه‌شب، هفتم حوت، با شلیک پی‌هم گلوله و صدای دل‌خراش غرش راکت، از خواب بیدار شد؛ در کم‌تر از چند ثانیه برخورد چندین راکت و رگ‌بار گلوله، سقف خانه را روی سرش ویران کرد.

یادآوری آن‌چه بر او گذشته بود، داغ دلش را تازه می‌کرد، اما می‌خواست روایت کند که آن شب چه بر سرش آمد. گفت: «رگ‌بار مرمی و راکت چنان شدید بود که احساس می‌کردم باران مرمی و راکت روی خانه می‌بارد.» مردان مسلح وابسته به طالبان، بر خانه گل‌محمد، در روستای «تیغه تیمور»، جایی در حومه شهر فیروزکوه، مرکز ولایت غور، حمله کردند. در یک چشم برهم زدن، آتش، دود و خون، جای سکوت و آرامش شب را گرفت. در جریان حمله طالبان، صبغت‌الله، پسر گل‌محمد، زخمی می‌شود و دختر نوجوانش میترا، با برخورد راکت بر بدنش جان می‌سپارد. اعضای خانواده در تاریکی شب به سوی فیروزکوه حرکت می‌کنند تا صبغت‌الله را برای درمان به شهر برسانند.

در تاریکی نیمه‌های شب، موتر حامل صبغت‌الله با سرعت در حرکت بود تا او را زودتر به شهر برساند. ناگهان شلیک چند مرمی سکوت شب را می‌شکند؛ در مسیر راه طالبان کمین کرده‌اند و بر موتر تیراندازی می‌کنند. گل‌محمد، پدر صبغت‌الله، می‌گوید: «طالبان یک شاجور مرمی را بر بدنِ زخمی پسرم شلیک کردند؛ جایی در بدنش سالم نمانده بود.»

در کمین طالبان، صبغت‌الله و پسر کاکایش گل‌احمد، کشته می‌شوند و جسدهای‌شان به شهر می‌رسد. پیرمرد روایت خود را ادامه می‌دهد، از شبی قصه می‌کند که تمام دار و ندارش طی چند دقیقه کوتاه نابود شد. در پی حمله طالبان، سه عضو خانواده او کشته، شش نفر زخمی و سه نفر دیگر به دست طالبان اسیر شدند.

گل‌محمد می‌گوید حمله چنان شدید بود که شلیک راکت سبب تخریب بخش‌هایی از خانه شد و برخی زخمی‌ها زیر ‎آوار گیر ماندند. او از نرسیدن نیروی نظامی و کم‌توجهی مقام‌های امنیتی ولایت غور سخت شاکی است.

در حمله طالبان، صبغت‌الله پسر گل‌محمد، عاطفه نواسه‌ و گل‌احمد، پسر کاکایش، کشته شدند. رحمت‌الله، نقیب‌الله و حبیب‌الله، پسران صبغت‌الله، حکمت‌الله و میترا، نواسه‌ها و امیرمحمد، برادرزاده گل‌محمد، زخمی شدند. رحمان، میراحمد و محمد هم به دست طالبان اسیر شدند. این همه ماجرا نیست، اصل قصه دو ماه پیش آغاز شد. در ماه جدی، پسر گل‌محمد، بسم‌الله عادل، مدیر مسوول رادیو «صدای عدالت»، در مسیر بازگشت به خانه‌ از سوی مردان مسلح تیرباران و کشته شد.

پدرش پافشاری می‌کند که بسم‌الله پیش از مرگ، بارها تهدید شد، بر خانه‌اش بمب دستی پرتاب کردند و از یک سوءقصد جان سالم به در برد، اما والی و فرمانده پولیس غور تهدیدها را جدی نگرفتند و مدعی شدند که او برای کسب شهرت «صحنه‌سازی» می‌کند. گل‌محمد احساس می‌کند که قتل پسرش با انفجار موتر دو عضو شورای ولایتی غور پیوند دارد؛ حادثه‌ای که در آن عبدالرحمان عطشان، معاون شورای ولایتی غور کشته شد و بسم‌الله به اسنادی در پیوند به این حمله دست یافت و خبر بازداشت عاملان قتل معاون شورای ولایتی را در رادیو نشر کرد.

چند روز پس از قتل عبدالرحمان عطشان و بسم‌الله عادل، ریاست عمومی امنیت ملی اعلام کرد که عزت‌الله بیک، عضو شورای ولایتی غور، در قتل عبدالرحمان عطشان، معاون شورای ولایتی و بسم‌الله عادل دست داشت و به دنبال درگیری با کارمندان امنیت ملی کشته شد. تیرباران شدن اعضای خانواده بسم‌الله عادل، در کنار واکنش نهادهای پشتی‌بان رسانه‌ها، فعالان مدنی و خبرنگاران غور، واکنش سفارت امریکا در کابل را نیز به دنبال داشته است. سفارت امریکا در کابل، این رویداد را «وحشیانه» توصیف و از آن ابراز ناراحتی کرده است.

این نماینده‌گی سیاسی در توییتر خود نگاشته است: «ما از این‌که اعضای خانواده بسم‌الله عادل، کم‌تر از دو ماه از ترور او وحشیانه‌ کشته شدند، ناراحت هستیم. چگونه کسانی که از صلح صحبت می‌کنند، می‌توانند صرفاً به دلیل مخالفت با گزارش‌های بسم‌الله، این جنایات را انجام دهند؟ افغان‌ها باید سریعاً صلح را پیش ببرند و به یک آتش‌بس پایدار برسند.»

مردی که طی دو ماه چهار عضو خانواده‌اش کشته و شش تن دیگر زخمی شد‌ه‌اند، خودش را حامی نظام جمهوریت و نیروهای امنیتی افغانستان می‌داند و دو پسرش را برای پیوستن به نیروهای پولیس ملی تشویق کرده است که یکی از آن‌ها در حمله پنج‌شنبه‌شب کشته شد.

گل‌محمد، پدر بسم‌الله عادل، خبرنگاری که خودش کشته و اعضای خانواده‌اش تیرباران شدند، حکومت محلی غور و مقام‌های امنیتی این ولایت را در تأمین امنیت به «ناتوانی» و «سهل‌انگاری» متهم می‌کند و از رییس جمهور می‌خواهد که به دادش برسد و این قضیه را شخصاً پی‌گیری کند.

دکمه بازگشت به بالا
بستن