انتخابات باید به نهاد بدل شود

ثبت نام شهروندان برای شرکت در انتخابات پارلمانی و شورا‌های ولسوالی‌ها به معنای راه افتادن روند برگزاری انتخابات پارلمانی و شورا‌های ولسوالی‌ها است. شروع ثبت نام را می‌‎توانیم به فال نیک بگیریم. آغاز ثبت نام رای‌دهنده‎گان نویددهنده‌ی روزی است که از شر پارلمان سرپرست خلاص می‌شویم و مجلس جدید شکل می‌گیرد، مجلسی که مشروعیتش را نه از فرمان ریاست جمهوری، بلکه از رای شهروندان می‌گیرد. در کنار انتخابات پارلمانی، انتخابات شوراهای ولسوالی‌ها هم برگزار خواهد شد. پس از تصویب قانون اساسی نافذ افغانستان، این اولین بار است که بر مبنای قانون، دولت تعهد می‌کند که انتخابات شورا‌های ولسوالی‌ها را برگزار می‌کند.

شهروندان افغانستان، آنانی که می‌خواهند حکومت، پارلمان و شورا‌های محلی، مشروعیت انتخاباتی داشته باشند، باید برای رای‌دهی در انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی‌ها ثبت نام کنند. این‌بار کسی را بدون تذکره‌ی کاغذی ثبت نام نمی‌کنند. شهروندی که می‌خواهد برای رای‌دهی در انتخابات پارلمانی ثبت نام کند، باید سند شهروندی خود را که همان شناس‌نامه است به مأموران کمیسیون مستقل انتخابات نشان دهد، این امر، یک گام مهم در راه شفاف‌سازی انتخابات پیش‌ رو است. شهروندی که بر مبنای تذکره‌ی کاغذی‌اش ثبت نام نکند، در انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی‌ها نمی‌تواند رای بدهد.

سیاست‌مداران و آنانی که در روستاها توان جهت‌دهی سیاسی مردم را دارند، باید دست به کار شوند و شهروندان را به مراکز ثبت نام رای‌دهنده‌گان بکشانند. آنان باید شهروندانی را که شناس‌نامه ندارند، تشویق کنند که تذکره بگیرند. اداره‌ی ثبت احوال نفوس تعهد دارد که به تمام شهروندانی که شناس‌نامه ندارند، تذکره توزیع کند.

آن دسته از سیاست‌مدارانی که ادعا می‌کنند، ریشه‌ی توده‌ای دارند و اتصال عاطفی‌شان با مردم عام بسیار عمیق است، باید بیشتر از همه در کشاندن پای مردم به محل‌های ثبت نام کوشا باشند. آنانی که در روستا‌ها صاحب نفوذ هستند و فکر می‌کنند که می‌توانند عضویت شورای ولسوالی را کسب کنند، باید روستایی‌ها از جمله زنان روستایی را به گرفتن تذکره تشویق کنند، تا رای‌دهنده‌ به قدر کافی وجود داشته باشد.

کمیسیون مستقل انتخابات و اداره‌ی ثبت احوال نفوس باید در پایان روز، شمار کسانی را که برای رای‌دهی ثبت نام کرده‌اند یا تذکره گرفته‌اند، اعلام کنند. باید آمار با تفکیک ولایت و محل زنده‌گی توسط این دو اداره اعلام شود، تا اعتماد از دست رفته‌ی شهروندان به برگزاری انتخابات اعاده شود. شهروندان افغانستان هم باید بدانند که بدون بدل کردن انتخابات به یک نهاد، در این کشور به ثبات دوام‌دار دست پیدا کرده نمی‌توانیم.

انتخابات هم داور منازعه‌ی قدرت است و هم مشروعیت‌‌دهنده‌ی نهادها. وقتی پارلمانی مشروعیت انتخاباتی‌اش یقینی باشد، هیچ حکومتی نمی‌تواند تصمیم‌گیری‌ها و فیصله‌های آن را نادیده بگیرد. وقتی رییس جمهور به واقع منتخب باشد و رای برای حکومتش مشروعیت بدهد، کسی حتا جرأت هم     نمی‌کند علیه او کودتا کند. این امر ثبات سیاسی را در کشور قایم می‌کند و گروه‌هایی را که فکر می‌کنند می‌توانند با توسل به زور به قدرت برسند، زیر فشار شدید اجتماعی قرار می‌دهد. اگر انتخابات در این دیار به نهاد بدل نشود و همه به آن اعتماد نکنند، افغانستان از گذشته‌ی سیاسی خون‌بارش فاصله نمی‌گیرد. وقتی از این گذشته‌ی خون‌بار فاصله گرفته می‌توانیم که انتخابات در این کشور به یک نهاد بدل شود.

هیچ نظام انتخاباتی دنیا کامل نیست، در هیچ کشور دمکراتیکی، نظام‌های انتخاباتی یک‌باره رشد نکرده‌اند، این نظام‌ها را روند آزمون و خطا تقویت کرده است. انتخابات در سرزمین ما هم باید گام به گام بدل به یک نهاد شود.

دیدگاه are closed.

 

هشت صبح در شبکه‌ اجتماعی فیسبوک