بمب‌افکن بی–۵۲ وضعیت را تغییر می‌دهد

به گزارش رسانه‌های غربی، جو بایدن، رییس جمهور امریکا، دستور استفاده از بمب‌افکن‌های بی – ۵۲ برای جلوگیری از ورود جنگ‌جویان طالبان به بزرگ‌شهرهای افغانستان را صادر کرده است. این بمب‌افکن‌ها فعلا در پایگاه نظامی امریکا در قطر مستقر است. مقامات امریکایی قبلاً هشدار داده بودند که اگر طالبان پیش‌روی‌هایش را متوقف نکنند، هدف حملات سنگین هوایی قرار خواهند گرفت. این هشدار اما به گوش طالبان فرو نرفته است. حالا به نظر می‌رسد که تصمیم امریکا برای اجرای هشدارش به این گروه قطعی شده است.

بمب‌افکن‌های بی – ۵۲ با قدرت هدف‌گیری دقیق و تخریب زیاد، دهه‌ها است که مورد استفاده ارتش امریکا است. امریکا از این بمب‌افکن‌ها در جنگ‌های متعدد، از جمله ویتنام، افغانستان، عراق و سوریه، استفاده کرده است. میزان موفقیت بمب‌افکن‌های بی – ۵۲ در نابود کردن هدف بسیار بلند است. قبلاً رژیم‌های ملا عمر در افغانستان و صدام حسین در عراق به کمک همین بمب‌افکن‌ها سرنگون شده است. این بمب‌افکن‌ها در سرکوب داعش در سوریه نیز نقش چشم‌گیری داشته است.

گروه طالبان پیش‌روی‌هایش را از زمان شروع برنامه انتقال مسوولیت‌های امنیتی از نیروهای امریکایی و ناتو به نیروهای افغانستان شدت بخشید. برنامه انتقال مسوولیت‌های امنیتی در سرطان ۱۳۹۰ از بامیان آغاز شد و در جدی ۱۳۹۳ پایان یافت. هم‌زمان با این، ده‌ها سرباز امریکایی و ناتو نیز به دنبال پایان مأموریت رزمی‌شان، افغانستان را ترک کردند. گروه طالبان به موازات این تغییرات به پیش‌روی‌های خود در قلمرو دولت آغاز کرد. اوج این پیش‌روی‌ها، پیش از شروع مذاکرات رسمی بین امریکا و طالبان، مربوط سال‌های ۹۴، ۹۵ و ۹۶ می‌شود.

در جریان این سال‌ها حملات گروه طالبان بر بخش‌های شمالی و جنوبی کشور تشدید یافت. در جریان این حملات، ولسوالی‌های زیادی بین دولت و طالبان دست به دست شد. برای اولین‌بار گروه طالبان موفق شد شهر کندز را برای سه روز تحت تصرف قرار دهد. این حادثه در میزان ۱۳۹۴ رخ داد و سال بعد در همین ماه تکرار شد. شهرهای غزنی و فراه و لشکرگاه نیز در جریان این سال‌ها شاهد سنگین‌ترین حملات گروه طالبان بود.

جنگ فرسایشی گروه طالبان در آن زمان باعث شده بود تا توان نیروهای دولتی به شدت تحلیل برود. خسته‌گی در وجود نیروهای دولتی به وضوح مشاهده می‌شد. سقوط ولسوالی‌ها و پیش‌روی طالبان تا درون شهرها باعث اعتراض عمومی از حکومت وحدت ملی به رهبری غنی و عبدالله شده بود. هم‌چنان سیل آواره‌گان به راه افتاده بود و سرمایه‌گذاری کاهش یافته بود و فرار مغزها نیز به شکل نگران‌کننده‌ای در جریان بود.

همان سناریو فعلاً نیز در حال تکرار است. در آن زمان امریکایی‌ها مجبور شدند به استفاده از بمب‌افکن‌های بی – ۵۲ روی بیاورند. این بمب‌افکن‌ها در حالی مورد استفاده قرار گرفت که جنگ در شمال در حال گسترش بود و نگرانی همسایه‌های شمالی مثل نگرانی کنونی آن‌ها اوج گرفته بود. داعش نیز مایه نگرانی این کشورها بود. با این وصف، نیروهای امریکایی با استفاده از این بمب‌افکن‌ها موفق شدند، پیش‌روی طالبان به مراکز شهرها را سد کنند.

شرایط فعلی افغانستان نسبت به سال‌های گذشته که ذکر آن رفت، بسیار وخیم‌تر و رقت‌بارتر است. دولت از زمان شروع پیش‌روی گروه در ماه ثور امسال تاکنون کنترل خود بر بیش از ۲۰۰ ولسوالی را از دست داده است. تهاجم گروه طالبان به بزرگ‌شهرها، از جمله قلعه نو در بادغیس، فیض‌آباد در بدخشان، تالقان در تخار، شبرغان در جوزجان، کندز، غزنی، لشکرگاه در هلمند، قندهار، هرات و زرنج در نیمروز بسیار سهمگین بوده است. از این میان، زرنج و شبرغان به دست طالبان افتاده است.

تلفات غیرنظامیان نیز نگران‌کننده است. طبق گزارش نماینده ویژه سازمان ملل متحد، تنها در یک ماه گذشته یک هزار غیرنظامی در افغانستان کشته شده‌اند. ده‌ها هزار خانواده نیز در جریان سه ماه گذشته آواره شده‌اند. گروه طالبان در مواردی مرتکب نقض حقوق بشر و جنایت جنگی نیز شده است. از جمله کشتار عمدی غیرنظامیان در اسپین‌بولدک ولایت قندهار و مالستان ولایت غزنی، از مصادق بارز این جنایت است.

با توجه به این‌که گروه طالبان آماده عقب‌نشینی سیاسی نیست و جنگ را ابزاری برای رسیدن به قدرت قرار داده است، سرکوب این گروه یک ضرورت است. اگر گروه طالبان سرکوب و جلو پیش‌روی این گروه گرفته نشود، سناریوی سقوط دولت، جنگ داخلی و تبدیل شدن افغانستان به کانون فعالیت گروه‌های تروریستی به واقعیت خواهد پیوست. متأسفانه از وضعیت چنان معلوم می‌شود که نیروهای دولتی افغانستان به تنهایی قادر به مهار گروه طالبان نیستند. از این‌رو، نیاز است که این نیروها توسط بمب‌افکن‌های بی – ۵۲ در جنگ با طالبان همراهی شوند. این یکی از مهم‌ترین گزینه‌ها برای تغییر وضعیت است.

دکمه بازگشت به بالا