طالبان پس از رهایی ۲۰۰ نفر از زندان بگرام: اقدامات حکومت جنگ‌جویانه است

خلیل اسیر

حکومت در جریان روزهای چهارشنبه و پنج‌شنبه هفته جاری ۲۰۰ زندانی را از زندان بگرام در دو نوبت آزاد کرده است. شورای امنیت ملی می‌گوید که فرمان رهایی این زندانیان در ۲۰ حوت پارسال از سوی غنی صادر شده بود. این نهاد، رهاشده‌گان را بخشی از پنج‌هزار زندانی طالب معرفی کرده است که حکومت قبلا به رهایی آن‌ها تعهد داده است.

شورای امنیت ملی گفته است که حکومت این ۲۰۰ زندانی را با توجه به شرایط سنی، وضعیت صحی و مدت باقی‌مانده حبس آن‌ها از زندان بگرام آزاد کرده است. این نهاد، هدف از رهایی آن‌ها را نیز تلاش در راستای دست‌یافتن به صلح و مبارزه با کرونا عنوان کرده است. هم‌چنان این زندانیان به گفته شورای امنیت ملی، سوگند یاد کرده‌اند که پس از رهایی به میدان جنگ برنمی‌گردند. به ادعای این نهاد، دفتر سیاسی طالبان در قطر نیز عین اطمینان را به حکومت داده است.

شورای امنیت ملی درباره این‌که چه تضمینی از نزد رهاشده‌گان به خاطر عدم برگشت آن‌ها به میدان جنگ گرفته است، معلومات نداده است. این نکته در حالی ناروشن است که حکومت قبلا به مردم اطمینان داده بود که بدون اخذ ضمانت قوی هیچ زندانی طالب را از بند رها نخواهد کرد.

طبق معلومات شورای امنیت ملی، فهرست زندانیانی را که حکومت از زندان بگرام آزاد کرده است، با تیم فنی طالبان شریک کرده است. بر اساس همین معلومات، تیم‌های فنی دولت و طالبان در باره این فهرست با هم بحث نیز کرده‌اند. اما این‌که توافق بین دو طرف بر سر این فهرست انجام شده است یا نه، شورای امنیت ملی در باره آن معلومات نداده است.

شورای امنیت ملی، حکومت را به انجام صلح با طالبان متعهد خوانده است. به همین دلیل گفته است که روند رهایی زندانیان طالبان از بند دولت ادامه خواهد داشت. بنا بر این قرار است یک‌هزار و ۳۰۰ زندانی دیگر طالبان نیز در روزهای آینده از بند رها شوند.

 

اعتراض طالبان

گروه طالبان نسبت به چگونه‌گی اقدام حکومت در زمینه رهایی زندانیان این گروه اعتراض کرده است. ذبیح‌الله مجاهد در یک نوشته طولانی در سایت این گروه، دولت‌های امریکا و افغانستان را به عدم رعایت موافقت‌نامه دوحه در زمینه رهایی زندانیان و شروع مذاکرات بین‌الافغانی متهم کرده است. به گفته او، مطابق این موافقت‌نامه، مذاکرات بین‌الافغانی باید در ۲۰ حوت پارسال آغاز می‌شد و زندانیان دو طرف هم باید به خاطر تسهیل این مذاکرات در همین روز از بند آزاد و تبادله می‌شدند. مجاهد گفته است که امریکا مسوولیت‌ داشت تا روند رهایی زندانیان را بدون تاخیر و جنجال آغاز و تکمیل می‌کرد و در نتیجه آن زمینه برای شروع مذاکرات بین‌الافغانی فراهم می‌شد.

مجاهد در این نوشته افزوده است که دولت افغانستان (به گفته او، اداره کابل) بنا بر دو دلیل مسوولیت داشت تا در برابر این روند موانع ایجاد نمی‌کرد: اول این‌که جزئیات موافقت‌نامه دوحه با مقامات و جهت‌های سیاسی در کابل شریک شده و آن‌ها نیز ان را پذیرفته‌اند. دوم این‌که شروع مذاکرات بین‌الافغانی ضرورت شدید دولت است و این ضرورت تنها با عملی شدن موافقت‌نامه رفع می‌شود.

این سخنگوی طالبان گفته است که نتایج بررسی وضعیت کنونی این است که یا دولت فاقد تجربه و استعداد تعامل سیاسی است و یا هم قصدا می‌خواهد آب را گل‌آلود کند و ماهی بگیرد. او هم‌چنین جانب دولت را متهم کرده است که نشست تیم‌های فنی را که از ۱۲ تا ۱۸ حمل در کابل جریان داشت، عنوان “مذاکره” داده است و به یک ساعت بحث یک هفته طول داده است. مجاهد به همین شکل دولت را متهم کرده است که از مسایل حقوق بشری زندانیان، سود سیاسی می‌برد و تعهداتش را نادیده می‌گیرد و دلایل رهایی زندانیان را فرمان غنی، بیماری کرونا و افزایش سن آن‌ها عنوان می‌کند.

ذبیح‌الله مجاهد ادعا کرده است تا زمانی که تیم فنی این گروه در کابل بود، جانب دولت در زمینه رهایی زندانیان بهانه‌جویی می‌کرد و حالا که این تیم برگشته است، به رهایی “یک تعداد زندانیان نامعلوم” اقدام کرده است. او این اقدام حکومت را تخریب‌کننده روند رهایی زندانیان و ایجادکننده مانع در برابر صلح خوانده است. به گفته مجاهد، معنای ایجاد این گونه موانع در برابر مذاکرات بین‌الافغانی و نادیده گرفتن شرایط گذشته و وضع شرایط تازه، این است که دولت به دوام جنگ و حل مسائل از راه خشونت ترجیح می‌دهد. او هشدار داده است که در این صورت گروه طالبان مجبور است به جنگ خود ادامه بدهد و به گفته او، پس از این مسوولیت هر گونه واقعات غیرمترقبه بر عهده طرفی خواهد بود که عمدا در برابر صلح مانع ایجاد می‌کند.

دولت امریکا که پیش از این دو طرف را به تبادله و رهایی زندانیان و شروع مذاکرات بین‌الافغانی تشویق کرده است، تا کنون چیزی در باره رهایی زندانیان و همین‌طور موضع تازه طالبان در این باره نگفته است. نقش امریکا در خصوص رهایی تبادله و زندانیان یک نقش تسهیل‌کننده است. دولت افغانستان و گروه طالبان هر دو در توافقات خود با جانب امریکا، متعهد شده‌اند تا شش‌هزاره زندانی را که شامل یک‌هزاره زندانی وابسته به دولت و پنج‌هزار زندانی طالب می‌شوند از بند آزاد و با یک‌دیگر تبادله کنند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن