سنت خرید رای در مجلس نمایندگان
در هر مرحلهای که نامزدوزیران برای کسب اعتماد به مجلس رفتهاند، حرف و حدیثهای زیادی در باره دادوستد میان نامزدوزیران و نمایندگان مطرح شده است. برخی از نمایندگان مجلس به صراحت از فساد گسترده در هنگام رای اعتماد سخن گفتهاند. گفته میشود که این سنت در زمان حکومت آقای کرزی در حد کریدت کارت و تیل موتر بوده، اما حالا این مطالبات بالا رفته است. وکلای بانفوذ کوچکترین مطالباتشان اخذ قراردادها و یا حفظ وابستگانشان در سمتها میباشد. برخی وکلا نیز به حداقلها از دریافت آیفون گرفته تا دعوت در هوتل بسنده میکنند. یکی از وزرای قبلی کابینه حکومت در صحبتی میگفت: «زمانیکه من کاندیدای وزارت بودم، برخی وکلا دالر و آیفون را به من نشان داده میگفتند: به تو به کدام دلیل رای دهم وقتی که دالر و آیفون نمیدهی.»
حالا متاسفانه این دادوستدها به یک رویه و فرهنگ بدل شده است. یکی از نامزدوزیران دیگر میگفت: اگر یک میلیون دالر نداشته باشید، عبور از فلتر پارلمان دشوار خواهد بود. رهبران حکومت وحدت ملی با شعار مبارزه با فساد وارد شدهاند. اکنون فهرست کابینه حکومت وحدت ملی روی میز مجلس قرار دارد. بهنظر میرسد که سنت گذشته اکنون نیز به اشکال گوناگون تکرار میشود. برخی منابع در حکومت وحدت ملی میگویند که سطح مطالبات برخی وکلا بهصورت وحشتناک آن افزایش یافته است. گفته میشود قرار است رییس اجرایی و رییسجمهور در این مورد گفتگو کنند.
مجلس نمایندگان در نقش نظارت از حکومت عمل میکند. زمانیکه نمایندگان مجلس خود در این فساد آلوده باشند، چگونه ممکن است که از فسادهای گسترده در بخشهای دیگر حکومت جلوگیری شود. در مورد وزرا نیز دقیقا همین مسله مطرح است. وقتی نامزدوزیری از سوی برخی حلقههای مافیایی حمایت مالی شده چگونه ممکن است که در انجام ماموریت در خدمت این حلقهها قرار نگیرد. متاسفانه دادوستدهای زمان رای اعتماد سبب میشود که وزیر کابینه تا ختم ماموریت در همین بستر قرار داشته باشد. همین امر سبب میشود که فرهنگ فساد و خویشخوری در نهادهای کشور بهعنوان فرهنگ مسلط قرار داشته باشد. حالا وقت آن است که رهبران حکومت وحدت ملی در راستای مبارزه عملی با فساد با این پدیده مقابله کنند. در غیر آن ما شاهد رشد فساد در اشکال و ابعاد مختلف آن خواهیم بود. و نام افغانستان همیشه در جمع کشور آلوده به فساد قرار خواهد داشت.
