روزهای باقی مانده را به آرامی بگذرانید

مشکلات سیاسی باید بدون توسل به قوه‌ی قهریه حل شود. همان طور که مشکل والی قبلی بلخ بدون توسل به زور پایان یافت، جنجال وزیر انرژی هم باید راه حل مسالمت‌آمیز داشته باشد. غنی و عبدالله باید مشکل وزارت انرژی را در تفاهم با یک دیگر حل کنند. حکومت وحدت ملی چهارسالش را سپری کرده است، دیگر امکان این که بین رییس جمهور و رییس اجرایی یک مکانیسم همکاری پایدار شکل بگیرد، وجود ندارد. این حکومت نشان داد که حضور دو جناح رقیب در درون حکومت مشکلات جدی خلق می‌کند. اگر میانجی‌گری جامعه‌ی جهانی نبود، حکومت وحدت ملی زیاد عمر نمی‌کرد.

در آینده باید حکومت به گونه‌ای شکل بگیرد که رییس جمهور و صدراعظم/ رییس اجرایی از یک تیم سیاسی باشند. نظر سنجی‌های گوناگون نشان می‌دهد که تقریباً بیش از ۵۰ درصد مردم افغانستان در حال حاضر نگران قومی شدن راس هرم قدرت سیاسی استند. این مشکل زمانی تا حدودی حل می‌شود که یک حکومت مختلط داشته باشیم که در آن یک صدر اعظم اجرایی، با اختیارات سیاسی، اداری و مالی تعریف شده وجود داشته باشد. مردم افغانستان می‌خواهند که در قدرت سیاسی و تصمیم‌گیری‌های عمومی از طریق سیاست‌مدارانی که به آنان رای‌ می‌دهند، نقش قاطع داشته باشند. واقعیت‌های قومی و سیاسی افغانستان هم روشن است. بنابراین، در آینده وجود یک صدراعظم/ رییس اجرایی در حکومت بسیار ضروری است. اگر در آینده نخبه‌گان سیاسی افغانستان روی تشکیل یک حکومت پارلمانی به توافق برسند، بیشتر نگرانی‌ها در مورد قومی شدن راس‌ هرم قدرت‌ سیاسی برطرف می‌شود. اما عجالتاً نیاز است که یک نخست‌وزیر در حکومت وجود داشته باشد.

تجربه‌ی حکومت وحدت ملی ثابت کرد که اگر نخست‌وزیر و رییس جمهور از یک تیم سیاسی نباشند و روی یک برنامه و فکر سیاسی به توافق نرسند، اختلاف‌های جناحی شدت می‌گیرد. بنابراین، لازم است که در انتخابات آینده تیم‌های انتخاباتی به گونه‌ای سازمان‌دهی شود که در آن رییس جمهور و صدراعظم  عضو یک تیم باشند و روی یک برنامه‌ی سیاسی به توافق رسیده باشند. از آن جا که افغانستان کشور اقوام است و واقعیت‌های قومی آن روشن، در هر دسته‌ی انتخاباتی باید سیاست‌مداران اقوام مختلف جا بگیرند تا نگرانی‌های قومی برطرف شود.

نکته‌ی دیگری که سیاست‌مداران و دولت‌مردان باید در نظر بگیرند، تعدیل قانون اساسی است. قانون اساسی باید به گونه‌ای تعدیل شود که همه‌ی نیروهای سیاسی روی مواد تعدیل شده‌ی آن، توافق کنند. قانون اساسی باید به گونه‌ای تعدیل شود که مطالبات همه‌ی بخش‌های مردم افغانستان در آن لحاظ شده باشد.

علاوه براین، مردم افغانستان در نظرسنجی‌های گوناگون خواستار توزیع قدرت میان مرکز و محلات شده‌اند. در نظرسنجی‌های علمی از جمله نظرسنجی انستیتوت مطالعات استراتژیک افغانستان، میزان حمایت از سیستم فدرالی بسیار کم بوده، اما بیشتر مردم از تمرکز زدایی حداقلی حمایت کرده‌اند. مثلاً ولسوال‌ها نباید انتصابی باشد، شورای‌های ولایتی باید در نقش پارلمان محلی عمل کنند و مقام‌های محلی به مردم محل پاسخ‌گو باشند. اما تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و تعدیل قانون اساسی، سران حکومت باید روزهای باقی مانده‌ی حکومت وحدت ملی را به آرامی بگذرانند. مسایلی مثل مشکل وزیرانرژی باید بدون تنش حل شود.

نیروهای امنیتی نباید وارد جنجال‌های سیاسی شوند. نیروهای امنیتی باید اصل غیرجانب‌داری خود را حفظ کنند. سران حکومت هم باید هیچ بخشی از نیروهای امنیتی را در جنجال‌های سیاسی دخیل نکنند. سران حکومت باید شکننده‌گی اوضاع را درک کنند و تنش‌ها را بیشتر نسازند.

دیدگاه are closed.

 

هشت صبح در شبکه‌ اجتماعی فیسبوک