مکاتب خصوصی نیازمند حمایت دولت و پشتی‌بانی مردم

محمود رضایی

پایه‌گذاری مؤسسات تعلیمی خصوصی در افغانستان به عنوان حرکتی مؤثر در راستای رشد کیفی تعلیم و تربیت در کشور، حایز اهمیت است. این مؤسسات با درک نیاز مبرم جامعه به آموزش و پرورش، توانسته‌اند صدها هزار متعلم و نیروی انسانی را در مکاتب آموزش دهند و زمینه فعالیت تعلیمی برای بخشی از تحصیل‌کرده‌های کشور را فراهم سازند. اجرای خلاقانه ده‌ها برنامه علمی و فرهنگی در عرصه آموزشی توانسته ‌است نقش مؤثر این مکاتب را بیش از پیش مشخص سازد.

آن‌چه در این میان قابل تأسف است، عدم حمایت نهادهای دولتی از مشارکت مردم در عرصه تعلیم و تربیت است. گرفتن جوازهای متعدد از چندین مرجع با سپری کردن فرایندهای طولانی اداری، پرداخت بیش‌ترین میزان مالیات برای دولت و ایجاد ده‌ها مشکل در فرایندهای اداری از مشکلات مهم مؤسسات آموزشی در شرایط عادی بوده‌ است. در سال جاری تعلیمی کشور شاهد شیوع بیماری کرونا است و آموزش در جهان نیز وارد عرصه‌های جدید گردیده است. حال کدام مرجع باید مشکلات مؤسساتی که غیردولتی هستند و با انواع چالش‌های مالی دست و پنجه نرم می‌کنند را حل کند، به آن‌ها رسیده‌گی کند و پاسخگوی مسوولان گرفتار آن باشد؟

معافیت مالیاتی، کمک مالی برای حل مشکلات اقتصادی، حمایت مالی از معلمان و کارمندان از اساسی‌ترین خواسته‌های مؤسسات تعلیمی خصوصی است؛ خواسته‌هایی که اگر به آن‌ها رسیده‌گی نشود، شاهد تعطیلی دایمی بخش زیادی از مکاتب خواهیم بود و این روند برای کشور اثرات زیان‌بار فرهنگی و علمی به بار خواهد آورد؛ موضوعی که باید مسوولان و سیاست‌گذاران دولتی و حکومتی به آن پاسخگو باشند.

حال باید از مسوولان حکومت افغانستان پرسیده شود و با شفافیت پاسخ گویند که:

۱-  درشرایطی که سایر کشورها از مشارکت مردم در عرصه تعلیم و تربیت حمایت می‌کنند و برای آن مشوق‌ها و تسهیلاتی در نظر می‌گیرند، چرا دولت‌مردان افغانستان با علم به اهمیت توسعه آموزش در کشور، هیچ مشوقی برای این مشارکت قایل نمی‌شوند؟

۲-  چرا هنوز دولت افغانستان با توجه به وعده‌های قبلی، معافیت مالیاتی این مؤسسات را اجرا نمی‌کند؟

۳ – شیوع بیماری کرونا در جهان برای همه زیان‌بار بوده است – این حقیقت را می‌پذیریم – اما سایر دولت‌ها برای حل مشکلات مالی مؤسسات و نیز حمایت از نیروی انسانی آن‌ها طرح و برنامه داشته‌اند. پرداخت حقوق کارمندان و هم‌چنین پرداخت قرضه‌های طولانی‌مدت بدون بهره از این‌گونه امتیازات و حمایت‌ها بوده است. حال دولت افغانستان برای این منظور چه طرحی دارد؟ تمامی طرح‌ها و گزینه‌های حمایتی مدت‌ها است روی میز دولت‌مردان کشور است، اما هنوز پاسخ روشنی دریافت نشده است.

۴-  بر دولت‌مردان کشور است تا از باب وظیفه و با هدف حمایت از رشد و توسعه تعلیم و تربیت در کشور به عنوان گزینه‌ای سرنوشت‌ساز، از ادامه حیات مؤسسات تعلیمی غیردولتی در کشور حمایت کنند.

۵-  مسوولان مکاتب خصوصی هیچ‌گاه راضی نیستند در شرایط حاضر جان کودکان و نوجوانان ما با خطر مواجه شود. نگارنده این متن نیز طرحی جامع با رعایت اصل حفظ سلامتی متعلمان و نیز تلاش برای جبران امور آموزشی ارایه داده است. طرح‌های شبیه نیز در کشورهای منطقه و جهان در حال اجرا است. به هرترتیب اصل برای ما حفظ سلامتی دانش‌آموزان است و بر آن متعهد خواهیم بود.

مؤسسات تعلیمی خصوصی منتظر پاسخ‌های مسوولان نظام هستند.

دکمه بازگشت به بالا