در آستانه عید قربان؛ فقر و ناامنی خوشی‌ها را از مردم گرفته است

شمیم فروتن

تجلیل از عید، از گذشته‌ها در بین مردم جایگاه ویژه داشت و مردم با شور و شوق خاصی این روزها را تجلیل می‌کردند. با آن‌که ما فعلاً در آستانه فرا‌رسیدن عید قربان قرار داریم‌، اما بازار‌های‌ کابل به خاطر وضعیت بد امنیتی، بلند رفتن قیمت‌ها و ضعف اقتصادی شهروندان، جنب‌و‌جوش سال‌های پیش را ندارد.

حسین‌بخش مومن‌زاده، یکی از فروشنده‌های میوه خشک در شهر کابل که از ده سال به این‌سو کار خرید و فروش میوه‌های خشک را انجام می‌دهد، در‌باره فروشات امسالش می‌گوید: «سال‌های گذشته که روزهای عید نزدیک و نزدیک‌تر می‌شد، مردم با شور و شوق خاصی برای خریدن میوه خشک در بازار‎ها تجمع می‌کردند؛ اما امسال به دلیل نا‌امنی‌های اخیر، بلند رفتن نرخ‎ها و میزان بلند بیکاری مردم، فروشات به تناسب سال‌های پیش تقریباً ۵۰ درصد کاهش یافته است.» آقای مومن‌زاده می‌افزاید که وضعیت افغانستان برای همه مردم نگران‌کننده شده است و بلند رفتن نرخ دالر و سقوط ولسوالی‌ها به دست طالبان، همین‌گونه که بالای نرخ دیگر مواد خوراکه تاثیر می‌گذارد، در افزایش نرخ میوه خشک نیز مؤثر است و به همین دلیل ما نمی‌توانیم یک قیمت مشخص را بالای میوه‌جات خشک وضع کنیم.

 دقایقی بعد مرد میان‌سالی که قرار است برای سفره عیدی‌اش میوه خشک بخرد، وارد دکان آقای مومن‌زاده می‌شود. او از هر نوع میوه‌ خشک مقداری را بر‌می‎دارد. سر‌انجام پای ماشین حساب آقای مومن‌زاده می‌ایستد و نزدیک به پانزده هزار افغانی را به آقای مومن‌زاده می‌پردازد. این مرد که خودش را رجب معرفی می‌کند، از بی‌ثبات بودن نرخ‌ها در بازار شکایت دارد.

رجب می‌گوید: «امسال که مردم از ناامنی و بیکاری زیاد رنج می‌برند، یک کیلو چهارمغز از شش‌صد افغانی به هشت‌صد افغانی و یک کیلو پسته از هفت‌صد افغانی به هشت‌صد و پنجاه افغانی افزایش یافته است.»

 به گفته او، این قیمت‌ها برای مردم نگران‌کننده است و دولت به وضعیت ناهنجاری که در این روزها گریبان‌گیر مردم شده است، هیچ توجهی ندارد.

نجیب‌الله، یکی از لباس‌فروشان در پل‌سرخ کابل، می‌گوید که کار فروشات امسالش شبیه عید سال‌های پیش نیست. به گفته او، تفاوت‌ها و تضاد‌های دردناک اجتماعی ذهن و روحیه مردم را چنان درگیر کرده است که مردم به خریدن لباس عیدی هیچ میلی ندارند و  کم‌تر به لباس‌فروشی‌ها مراجعه می‌کنند. نجیب‌الله که قرار است در هر ماه بیست هزار افغانی کرایه دکانش را بپردازد، از ادامه وضعیت فعلی کشور به شدت نگران است.

در این میان، بازار شمار زیادی از خیاط‌ها نیز مثل سال‌های پیش پر‌جنب‌و‌جوش نیست. عادل علی‌زاده، یکی از خیاطان ساحه کارته سه، با تأثر می‌گوید که سال‌ها قبل در شب و روز‌های عید، او و همکارانش به بسیار مشکل به فرمایشات مشتریانش رسیده‌گی می‌کردند؛ حتا شب‌ها تا صبح بیدار می‌نشستند و کار می‌کردند. به گفته او، امسال گویا از عید خبری نیست و نزد آن‌ها فقط به میزان روزهای عادی لباس برای دوختن است.

 در این اواخر مردم چنان درگیر روز‌های غم‌انگیز شده‌اند که کم‌تر روزهای مناسبتی چون عید را تجلیل می‌کنند. زن سال‌خورده‌ای  که در بس شهری به فکر فرو رفته است، سرش را می‌چرخاند و از خانمی که در پهلویش نشسته است، می‌پرسد: «خبر داری چند روز به عید مانده؟» او در جوابش می‌گوید: «نه به خدا، اما فکر می‌کنم د همی روزا عید باشه.»

 زن سال‌خورده با حسرت می‌گوید در حالی که فقط دو روز دیگر به عید قربان باقی مانده است، اما پیر و جوان این کشور درگیر پیدا کردن یک لقمه نان و حفظ جان خود هستند. این خانم بزرگ‌سال‌ که خود را قمر معرفی می‌کند، در‌باره تجلیل از روزهای عید، از گذشته‌ها می‌گوید: «او وقتایی که ما جوان بودیم، عید یک حال و هوای دیگه داشت. حدود یک هفته که به عید می‌ماند، در تمام شهرها و روستاها زن‌ها خانه‌تکانی‌‌شان ره شروع می‌کدن. با نزدیک‌ شدن روزهای عید، خانواده‌ها به سمت بازارها می‌رفتن‌، لباس‌های عیدی و میوه‌های خشک و تازه برای سفره عیدی خریداری می‌کدن‌. در شب اول عید دختران جوان با شور و شوق خاصی در دست‌های‌شان حنا می‌بستن. خانواده‌ها گوسفند قربانی می‌کردن‌.» بانو قمر آه سردی می‌کشد و در ادامه سخنانش می‌گوید: «هیچ دریایی متلاطم نمی‌ماند و هیچ طوفانی نیست که باز نایستد، به امید این‌که دوباره آرامی شوه و مردم دوباره غرق خوشی‌ شون‌.»

در همین حال وزارت داخله می‌گوید که تدابیر ویژه امنیتی را در روزهای عید روی ‌دست گرفته است تا شهروندان بتوانند در فضای امن روزهای عید را سپری کنند.

دکمه بازگشت به بالا