آقای صالح، شما بهتر است حرف نزنید!

میراحمد شکیب

امرالله صالح، معاون نخست ریاست جمهوری پیشین کشور، در هفتم دسامبر گفته است که بانک‌های خصوصی به دلیل داشتن ترس و وحشت از طالبان، ورشکسته شده است او نوشته است: «به خاطر مستولی شدن فضای وحشت و ترس از جانب گروه طالبان، تمام بانک‌های خصوصی کشور به استثنای بانک بین‌المللی افغانستان ورشکسته شده و توان ادای مسوولیت‌های خود را ندارند. طالبان خموشانه کنترل بانک‌ها را به دست گرفته و دارایی‌های آن‌ها را غضب کرده‌اند. مالکان و مدیران بانک‌ها به خاطر رهایی از شکنجه، اختطاف و برخورد غیر‌انسانی گروه بی‌سر طالبان، از کشور فرار کرده‌اند…»

آقای صالح، نقد کنونی هیچ‌گاهی به مفهوم قباحت‌زدایی از طالبان یا حمایت از آنان نیست، بلکه جلوگیری از خلق بحران و یادآوری بخشی از اتفاقات وحشتناکی است که در بانک مرکزی و نظام مالی افغانستان در دوره تصدی اجمل احمدی اتفاق افتاد. شما با نشر چنین توییتی، خواسته‌اید که حقایق تکان‌دهنده‌ و مستندی که از ۱۵ جوزای سال ۱۳۹۹ تا ۲۳ اسد سال ۱۴۰۰ در بانک مرکزی افغانستان اتفاق افتاده است را نادیده بگیرید. خبر پیش از وقت ورشکسته‌گی بانک‌ها نیز به جز ایجاد پریشانی به مردمی که کوله‌باری از رنج و بیچاره‌گی را به سنگینی هندوکش بر دوش می‌کشند، کدام تاثیر دیگری ندارد.

امروز بانک‌های تجارتی کشور با چالش جدی و حاد نقدینه‌گی دست و پنجه نرم می‌کنند. اسناد رسمی و معتبری که در قالب ده‌ها خبر، گزارش و مقاله نشر شد، نشان می‌دهد که یکی از عوامل اساسی بحران سیالیت در سکتور بانکی، چگونه‌گی اجراآت غیر‌مسوولانه و عملکردهای فراقانونی اجمل احمدی و شورای عالی قبلی بانک مرکزی افغانستان پیرامون سکتور مالی کشور است. مهم‌تر این‌که شما با وجود خبر داشتن از خیانت‌ها، اجراآت غیرقانونی، توطئه‌های مهندسی شده و برخوردهای غیرحرفه‌ای اجمل احمدی و دارودسته‌اش، در آن زمان‌ هیچ صدایی برای سیاه و سفیدسازی این مسایل بلند نکردید. خاموشی حکومت قبلی تنها بیان‌گر اوج بی‌تفاوتی شما در برابر قلدری‌ها، فساد، بی‌عدالتی و قانون‌ستیزی حلقه خودی‌ ارگ بود.

آقای صالح حقایق را نمی‌شود که در غبار اغراض پنهان کرد. لازم است تا بدانید که‌ از شروع سال مالی ۱۴۰۰ تا سقوط دولت، اجمل احمدی با بی‌مسوولیتی تمام حدود ۶۹۷ میلیون دالر امانت بانک‌های تجارتی نزد بانک مرکزی را از طریق روند لیلام ارز بالای سرای شهزاده به گونه نقد فروخت. علاوه بر آن، اجمل احمدی حدود مبلغ ۴۲ میلیارد افغانی پول سرمایه‌گذاری شده بانک‌های تجارتی در اوراق سرمایوی بانک مرکزی را به دلیل کمبود شدید پول فزیکی در این بانک برای نیازمندی‌های پولی استفاده کرده بود. مزید بر آن وی در مدت ۱۵ ماه حکمرانی‌اش در بانک مرکزی، هرگز به موضوع چاپ بانک نوت جدید به ارزش ۱۰۰ میلیارد افغانی، برای رفع نیازمندی‌های پولی این بانک که روند نیازسنجی و تصمیم چاپ آن توسط هیأت عامل قبلی این بانک در آغاز سال مالی ۱۳۹۹ صورت گرفته بود، نپرداخت. حضور غیرقانونی اجمل احمدی در سمت ریاست کُل بانک مرکزی حتا سبب ایجاد مانع قانونی در موضوع امضا و چاپ بانک‌نو‌ت‌های جدید شده بود. استفاده غیرمسوولانه اجمل احمدی از امانات بانک‌های تجارتی نزد بانک مرکزی در حالی‌که سقوط پیهم ولسوالی‌ها به گونه مستقیم ثبات سکتور مالی افغانستان را به مخاطره می‌انداخت، یکی از عوامل خیلی مهم بحران نقدینه‌گی حاکم در سکتور مالی کشور است. اگر سکتور مالی ورشکسته شود، عوامل آن به اجراآت اجمل احمدی و دولت جمهوری‌ای برمی‌گردد که شما افتخار معاونیت آن را داشتید.

نباید فراموش کنید که اگر بانک مرکزی در شش ماه نخست دوره کاری اجمل احمدی در سال مالی ۱۳۹۹، مبلغ ۲۴ میلیارد افغانی درآمدش را از دست نمی‌داد، شاید امروز این بانک از لحاظ نقدینه‌گی در وضعیت بهتری قرار می‌داشت و در نتیجه، مشکلات نقدینه‌گی در سکتور‌ مالی به این پیمانه نمی‌بود. اجمل احمدی نیز در فساد، قانون‌ستیزی، خودکامه‌گی،‌ انحصار و حیف‌و‌میل دارایی‌های عامه و بیت‌المال کم‌تر از جنایتکاران دیگر عمل نکرده است. شما باید بپذیرید که خیانت اجمل احمدی و تیم فاسدش را به نظام مالی افغانستان هیچ کسی انکار کرده نخواهد توانست. مطمین باشید که حقایق زیادی در آینده برملا خواهند شد و عوامل فاسد و مسوولان بی‌کفایت در پیشگاه تاریخ خیلی بی‌رحمانه مورد قضاوت قرار خواهند گرفت.

قانون‌ستیزی، فساد و بی‌مسوولیتی اجمل احمدی، سرپرست پیشین بانک مرکزی با هم‌دستی خاص دکتر شاه‌محمد محرابی (پدر جوزف محرابی داماد سهام‌دار دو بانک کلان افغانستان) و کترین فقیری، اعضای شورای عالی بانک مرکزی، از عوامل اصلی بحران در سکتور مالی است. خاموشی مشکوک دکتر نعیم عظیمی، دکتر عبدالوکیل منتظر، اعضای شورای عالی، و توطئه‌سازی‌های اصیل‌گل توتاخیل، ناظرکُل و یارمحمد رستم، آمر عمومی دفتر بانک مرکزی، نیز به این بحران افزود که امروز هزینه آن را مردم بیچاره افغانستان پرداخت می‌کنند.

جناب صالح، شما اکنون می‌گویید که مالکان و مدیران بانک‌ها بخاطر رهایی از شکنجه،‌ اختطاف و برخورد غیرانسانی طالبان از کشور فرار کرده‌اند. زمانی که شما معاون اول ریاست جمهوری بودید، اجمل احمدی ده‌ها کارمند باعزت بانک مرکزی را شکنجه روحی داد، با ایشان برخورد غیراخلاقی و غیرقانونی کرد، حقوق اساسی‌شان را نقض و جلو استخدام‌شان را در سایر نهادهای دولتی گرفت، علیه‌شان دسیسه ساخت و تهدید به مرگ‌شان کرد، شما کجا بودید؟ من که فرقی میان رویکرد دولت طالبان و حکم‌رانی اجمل احمدی در دولتی که شما معاون اول آن بودید، نمی‌بینم.

شما در توییت‌تان اعلان کرده‌اید که سکتور بانکی افغانستان به استثنای بانک بین‌المللی افغانستان ورشکسته شده است. مگر شما متوجه هستید که چه پیام غیرمسوولانه‌‌ای را برای مردم دردمند و بیچاره ما می‌فرستید و چه بلایی را بر سر نظام مالی افغانستان پس از اجمل احمدی می آورید؟ مگر این نتیجه بی‌کفایتی حکومتی نبود که شما معاون اول آن بودید؟ بار سنگین سقوط نظام و دولت جمهوری اسلامی افغانستان که به قیمت خون ده‌ها هزار سرباز جوان ما ساخته شده بود، برای مردم بیچاره، فقیر و تنگ‌دست ما تا سالیان درازی کافیست. دیگر با تویت‌های این چنینی‌تان نه به تشویش و رنج این مردم بیفزایید، نه عوامل بحران نقدینه‌گی را کتمان کنید و نه هم مشکلی بر مشکلات سکتور مالی افغانستان اضافه کنید.

دکمه بازگشت به بالا