نامه‌ای به رییس جمهور: مسأله‌ی «مؤسسه‌ی کمک به معارف» به تجدید نظر نیاز دارد

حسینه شیرجان

جلالتمآب رییس صاحب! مؤسسه‌ی کمک به معارف افغانستان از یک سال بدین‌سو سعی و تلاش کرد تا عرض خود را حضور شما برسانَد، ولی موفق نشد. اینک، به تعقیب نامه‌ی سرگشاده‌ی قبلی، خواستیم از این طریق، عرض خود را خدمت شما تقدیم کنیم.
مؤسسه‌ی کمک به معارف افغانستان در سال ۱۳۸۲، بعد از تحقیق و مطالعه همه‌جانبه، اولین برنامه آموزش تسریعی و یگانه ابتکار تعلیمی، خارج از پروژه‌های تمویل‌کننده‌گان را برای دختران کلان‌سال و خانم‌های متأهل که نمی‌توانستند شامل مکاتب تعلیمات عمومی شوند، طرح و در ولایات مختلف برای هزاران شاگرد از صنف اول تا دوازدهم ایجاد و تطبیق کرد.
این برنامه موفق‌ترین برنامه معارف در طول هژده سال گذشته بوده است. هزاران تن از فارغان این برنامه، در سکتور خصوصی و دولتی ایفای وظیفه می‌کنند و تغییر بسیار مثبت و ملموس را در زنده‌گی فردی و اجتماعی‌شان ایجاد کرده‌اند.
متأسفانه این برنامه بر ‌اساس هدایت آن مقام عالی از بین رفت، که باعث اعتراضات شدید شاگردان، اولیای آنان و مردم محل شد.
مؤسسه به منظور حصول حقیقت چندین بار از ریاست مربوطه ریاست عمومی اداره امور خواستار یادداشت شماره (۴۳۹) مؤرخ ۲۴/۱/۱۳۹۸ که هدایت مقام عالی ریاست جمهوری روی آن بناً یافته بود، گردید؛ ولی هر بار، خلاف ماده پنجاهم قانون اساسی، جواب رد دریافت کرد. بعد از سعی و تلاش متواتر یادداشت متذکره از یک طریق دیگر به دسترس ما قرار گرفت.
معلومات ذکر شده در این یادداشت نادرست، ناتکمیل و در مغایرت با گزارش هیأت مؤظف، به رهبری لوی‌سارنوالی، به آن مقام عالی ارایه گردیده است. رهبری این مؤسسه ۱۴ مورد قابل نقد را در این یادداشت که حاوی اشتباهات، خلاء‌های معلوماتی و تحلیل متناقض بوده، تشخیص کرد. مطالعه یادداشت می‌رسانَد که این یادداشت غیر‌مسلکی و خلاف اصول عدالت ترتیب و روی آن هدایت مقام عالی بناً یافته است.
با درک این نقیصه، مؤسسه به صورت منظم دادخواهی کرد. در نتیجه توجه شورای امنیت به آن معطوف گردید. شورای امنیت چندین ماه روی این موضوع تحقیق کرد و توقع می‌رود تا نتیجه تحقیق حضور آن مقام عالی ارایه و در روشنی آن تصمیم اتخاذ گردد.
ضمناً در طی این مدت، معینیت سواد‌آموزی سعی کرد تا این برنامه را طبق هدایت مقام عالی ریاست جمهوری، جزو برنامه‌های آن معینیت سازد، ولی موفق به آن نشد؛ زیرا ادغام این برنامه نیازمند تجربه، پالیسی، تشکیلات و بودجه می‌باشد که آن را تنظیم و مدیریت کند، در حالی که تفاهم‌نامه منعقده میان مؤسسه و وزارت معارف این برنامه را با تدبیر و به بهترین شکل ممکن داخل برنامه‌های وزارت معارف می‌ساخت. اینک با گذشت یک سال، بیش‌تر از ۳۰۰۰ شاگرد اناث بدبخت، بی‌سرنوشت و ناامید شده‌اند. مؤسسه هم‌چنان در طی یک سال خساراتی را متقبل شده است.
برای این‌که عدالت به بهترین شکل آن تأمین گردد و مردم به شمول شاگردانی که بی‌صبرانه منتظر تعیین سرنوشت‌شان هستند، وضاحت حاصل نمایند، از طریق این نامه از آن مقام عالی احترامانه تقاضا می‌کنیم تا تحت رهبری کمیسیون مستقل حقوق بشر یک هیأت بی‌طرف مؤظف گردد تا معلومات یادداشت شماره (۴۳۹) مؤرخ ۲۴/۱/۱۳۹۸را ارزیابی و تدقیق نماید. در عین زمان امیدوار هستیم تا گزارش شورای امنیت تکمیل و به آن مقام عالی ارایه گردد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن