عید امسال را متفاوت تجلیل کنیم

ویروس کرونا در افغانستان وارد مرحله همه‌گیری شده است. چون روند شیوع در افغانستان بسیار کُند و آرام بود، بسیاری‌ها گمان می‌کردند که جامعه‌ی ما با معافیت دسته‌جمعی در مقابل این ویروس رو‌به‌رو است. تا این لحظه (صبح شنبه سوم جوزا) نُه‌هزار و ۲۶۱ تن در افغانستان به این بیماری مصاب شده‌اند. جایگاه افغانستان از ۲۱۳ کشور درگیر با کروناویروس در جهان در میان ۵۰ کشور نخست، با بیش‌ترین آمار مصاب‌شده‌گان است.

واضح است که حکومت در مدیریت بحران تا اکنون موفقیت چندانی نداشته است. مدیریت بحران در همه کشورها بر عهده حکومت‌‌ها است. بی‌تردید، به دلیل فقر حاکم در افغانستان، مدیریت بحران در کشور ما دشواری‌های خودش را داشت. مردم ما فقیر و ناتوان‌اند. در قرنطین نگه داشتن مردم افغانستان برای سه – چهار ماه کار دشواری بود، با از میان برداشتن، قیود، آمار روزانه از ۴۰ مورد و ۵۰ مورد حالا به ۵۰۰ مورد و ۶۰۰ مورد در روز رسیده است.

از حکومت شروع تا بخشی از مردم، نگران روزهای عید اند. ترس از شیوع یک موج سنگین در هفته‌های پس از عید، بسیاری‌ها را نگران ساخته است. این نگرانی تا حد بسیار زیادی به‌جا و قابل درک است. چرا که هر نوع بی‌توجهی در روزهای عید می‌تواند فاجعه‌بار باشد. اگر مردم به توصیه‌ها و هشدارهای وزارت صحت و جامعه پزشکی توجه نکنند، بی‌تردید پس از عید، کشور با فاجعه روبه‌رو خواهد شد. واقعیت این است که نظام صحی ما با مشکلات کلانی دست‌وپنجه نرم می‌کند. نظام صحی افغانستان توانایی مدیریت تداوی بیماری در وضعیت کنونی را هم ندارد. به تازه‌گی شماری از متخصصان صحی در کشور گفته‌اند که چون افغانستان با کمبود کیت‌های لابراتواری رو‌به‌رو است، روند تثبیت کروناویروس در وجود بیماران از حالت آزمایش‌گاهی باید خارج شود و به وضعیت کلینیکی تغییر کند. احتمالاً منظور متخصصین این است که جامعه پزشکی، بدون تست و با توجه به علائم در بیماران باید وضعیت یک بیمار را تشخیص دهد.

این نشان می‌دهد که توانایی مدیریت بحران در نظام صحی افغانستان وجود ندارد. اگر شمار بیماران و مبتلایان به بیماری کووید-۱۹ در افغانستان چند برابر شود، مطمیناً، ضعف‌های مدیریتی واضح‌تر خواهد شد. در حال حاضر، هزاران بیمار مبتلا به کووید-۱۹ در افغانستان، در خانه‌های‌شان قرنطین هستند. آن‌ها از رفتن به مراکز صحی هراس دارند و تصورشان این است که در خانه، برای‌شان رسیده‌گی بهتری می‌شود. در بسیاری از موارد، حق با مردم است، زیرا شکایت‌های فراوانی از شفاخانه‌های اختصاصی کروناویروس در رسانه‌ها و در میان مردم رد و بدل شده است.

در چنین وضعیتی، مردم باید با حکومت و جامعه پزشکی افغانستان همکاری کنند. مردم باید کمبود امکانات را درک کنند. مردم باید بدانند که توان‌مندی پزشکی کشور در چه سطحی است. هرگونه بی‌توجهی، برای جامعه و حکومت دردساز است. در سطح کوچک‌تر، بی‌توجهی و جدی نگرفتن خطرات کووید-۱۹ ممکن است خانواده‌ و اعضای فامیل ما را نیز درگیر بسازد. بی‌توجهی و بی‌باوری به کرونا ویروس ممکن است منجر به مرگ عضوی از خانواده‌ی ما شود که با بیماری‌های مزمن و یا کهولت سن روبه‌رو است. ما اگر در اثر این بی‌تفاوتی، عامل مرگ کسی شویم، چیزی شبیه قتل عمد است، زیرا با وصف آن‌که تهدید این بیماری برای افراد دارای بیماری و کهولت‌ سن را می‌دانستیم، نسبت به آن بی‌خیال بودیم.

مرگ شماری از جوانان نیز بر اثر ابتلا به کرونا، نشان می‌دهد که هنوز ابعاد پیچیده این ویروس برای جهانیان، شناسایی نشده است. بنا بر این در این شرایط، دید و بازدیدهای عیدانه، نه تنها جان سال‌مندان را به شدت به خطر می‌اندازد، بلکه احتمال دارد، سلامت افراد جوان و میان‌سال را هم تهدید کند. بنا بر این بهترین کار این است که امسال دیدارهای عیدی را به تماس‌های تلفنی محدود بسازیم.

واقعیت این است که ویروس کرونا، احساسات ما را نمی‌شناسد، ما باید از هر نوع تماس فزیکی با افراد جلوگیری کنیم و عید دیدنی را امسال تا روشن شدن وضعیت، حذف کنیم. تا عید قربان دو ماه و چند روز باقی مانده، تا آن زمان بسیاری از واقعیت‌های کروناویروس مشخص می‌شود. اگر شرایط در آن زمان مساعدتر شد، عید مجلل‌تر تجلیل می‌کنیم.

بهتر است تصمیم بگیریم تا در عید فطر از دید و بازدیدهای بی‌مورد و غیرضروری بپرهیزیم. اگر به دیدار کسی مجبور هستیم برویم، تماس فزیکی برقرار نکنیم. فاصله اجتماعی را رعایت کنیم. با کسانی که موجودیت کرونا را دروغ می‌پندارند، صحبت کنیم و حقیقت این بیماری را با آن‎ها در میان بگذاریم. با این روش‌ها به صحت‌مندی کسانی که دارای بیماری‌های مزمن هستند یاری برسانیم و کهن‌سالان را با خطر مرگ روبه‌رو نسازیم. نباید فراموش کنیم که علاوه بر بیماران و کهن‌سالان، کروناویروس جوانان زیادی که هیچ‌ بیماری جانبی نداشتند را نیز از بین برده است. به این ترتیب، مجبوریم «کرونا را جدی بگیریم».

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن