قضایای حقوقی سیک‌ها و هندوها از ولایات به کابل انتقال یافته است

مقام‌های وزارت عدلیه کشور می‌گویند که به قضایای حقوقی هندو‌ها و سیک‌ها در کابل رسیده‌گی می‌شود.

امان ریاضت، سخنگوی وزارت عدلیه، روز شنبه، ۲۱ ثور در صحبت با ۸صبح گفت که قضایای حقوقی هندو‌ها و سیک‌ها از ولایات به کابل انتقال یافته است و در حال حاضر روند رسیده‌گی قانونی به آن‌ها جریان دارد. آقای ریاضت افزود که بیش‌تر این قضیه‌ها از ولایت خوست است.

این در حالی است که پیش از این شماری از فعالان هندو و سیک‌ در کابل، حکومت افغانستان را متهم به بی‌توجهی نسبت به مسایل حقوقی خود کرده بودند. به گفته آنان،‌ حقوقی که برای سایر شهروندان افغانستان در نظر گرفته شده، برای هندوها و سیک‌ها از سوی حکومت قایل نشده است.

آنان هم‌چنان گفته بودند که بیش‌تر جایداد‌های‌شان در کابل و شماری از ولایت‎ها غصب شده است،‌ ولی دولت افغانستان برای پس‌گیری آن‌ها هیچ کاری نکرده است.

در پی شکایت‌های پی‌هم این اقلیت‌های مذهبی،‌ رییس ‌جمهور غنی سال گذشته، بی‌توجهی در رسیده‌گی به قضایای هندوها و سیک‌ها را غیر قابل تحمل خوانده و هدایت داده بود تا تمامی قضایای حقوقی و قضایای غصب زمین‌های هندوها و سیک‌ها از ولایات به کابل انتقال یابد و آدرس خاص برای رسیده‌گی به قضایای متذکره، ایجاد گردد.

رسیده‌گی به قضایای حقوقی سیک‌ها و هندوها در حالی صورت می‌گیرد که یک تعداد زیاد این اقلیت‌های مذهبی کشور‌شان افغانستان را به خاطر مشکلات متعدد ترک کرده‌اند. یک تحقیق تازه نشان می‌دهد که شمار شهروندان هندو و سیکِ افغانستان به شکل بی‌‌پیشینه‌ای رو به کاهش است و تعداد این اقلیت قومی و مذهبی از ۲۲۰ هزار تن در سال ۱۹۸۰ میلادی، اکنون به حدود ۷۰۰ نفر کاهش یافته است که این رقم، کاهشی بالاتر از ۹۹ درصد را نشان می‌دهد.

این تحقیق تازه تحت نام سروی هندوها و سیک‌های افغانستان توسط مؤسسه‌ی تحقیقاتی و مطالعاتی پرسش انجام شده است. این تحقیق نشان می‌دهد که هندو‌ها و سیک‌ها به دلیل مشکلاتی چون تهدیدهای امنیتی، اعمال برخوردهای تبعیض‌آمیز، دسترسی‌ نداشتن به فرصت‌های اقتصادی و آموزشی، غصب جایدادهای‌شان و هم‌چنین فشار برای تغییر دین‌ و اعمال محدودیت‌ها بر اجرای مراسم دینی و مذهبی‌‌شان، کشورشان را ترک کرده و به کشورهای هند، پاکستان و شماری از کشورهای غربی از قبیل کانادا و انگلستان پناهنده شده‌اند.

بر‌اساس این گزارش شهروندان هندو و سیک افغانستان، قبل از سال ۱۹۹۰ در بیش‌تر ولایت‌ها بودوباش داشتند، اما پس از این سال، که تقریباً با آغاز جنگ‌های میان‌‌گروهی هم‌زمان است، مهاجرت این شهروندان اقلیت از ولایت‌ها آغاز شد.

این تحقیق نشان می‌دهد که همین اکنون حدود ۷۰۰ نفر از شهروندان هندو‌ و سیک در ولایت‌های کابل، غزنی و ننگرهار بودوباش دارند. حضور این شهروندان در ولایت‌های دیگر که تا پیش از  سال ۱۹۹۰ بودوباش داشتند، تقریباً به صفر رسیده است.

در این تحقیق، مؤسسه تحقیقاتی و مطالعاتی پرسش با بیش از ۲۲۰ تن از شهروندان هندو و سیک گفت‌و‌گو کرده است. بیش‌تر گفت‌وگوکننده‌گان به پرسش گفته‌اند هر‌گاه فرصتی مساعد شود، افغانستان را ترک می‌کنند. نزدیک به ۶۱ درصد این شهروندان گفته‌اند که در صورت مساعد شدن زمینه، افغانستان را ترک می‌کنند. نزدیک به ۶۸ درصد از این شهروندان حملات انتحاری، ۳۱ درصد بیکاری و ۱۹.۶ درصد هم بی‌سوادی و دسترسی نداشتن به آموزش و پرورش را دلیل اصلی ترک افغانستان دانسته‌اند. در این میان، تنها حدود ۴۰ درصد از شهروندان هندو و سیک گفته‌اند در صورتی که شرایط افغانستان بهبود بیاید، فرصت‌های کاری برای‌شان مساعد گردد و تبعیض علیه‌شان صورت نگیرد، افغانستان را ترک نخواهند کرد. آنان گفته‌اند بیش‌تر تمایل دارند تا به کشورهایی مهاجرت کنند که در آن‌جا همین اکنون برخی از وابسته‌گان‌شان زنده‌گی دارند. پاکستان، هند، کانادا و انگلستان از جمله کشورهایی‌اند که شهروندان هندو و سیک افغانستان برای سکونت‌شان در نظر دارند.

هم‌چنین بیش از ۸۱ درصد شهروندان هندو و سیک گفته‌اند که افغانستان در مسیر درستی در حرکت نیست و تنها ۱۳ درصد گفته‌اند که این کشور در مسیر درست به پیش می‌رود. این شهروندان تهدیدهای امنیتی، بیکاری، دسترسی نداشتن به مراکز آموزشی و تحصیلی و هم‌چنین ساختار قدرت سیاسی را به عنوان مشکلات اصلی‌شان بیان کرده‌اند. نزدیک به ۹۷ درصد این شهروندان از ناامنی، بیش‌تر از ۶۷ درصد از بی‌سوادی و دسترسی نداشتن به آموزش و پرورش و ۴۶ درصد از بیکاری شکایت کرده‌اند. در این تحقیق آمده است: «تهدیدات امنیتی برای شهروندان هندو و سیک در مقایسه با دیگر شهروندان کشور بیش‌تر است.» هرچند شهروندان هندو و سیک افغانستان در شهرهای بزرگ زنده‌گی می‌کنند، تقریباً تمام پاسخ‌دهنده‌گان یعنی ۹۶.۸ درصد اظهار کرده‌اند که همیشه یا بیش‌تر اوقات نسبت به مصونیت خودشان و خانواده‌های‌شان احساس ترس دارند.

مؤسسه تحقیقاتی و مطالعاتی پرسش می‌گوید که بخش اعظم خانواده‌های هندو و سیک از مشکلات اقتصادی رنج می‌برند. بر‌اساس یافته‌های این نهاد، حدود ۹۰ درصد این شهروندان از طریق دکان‌های عطاری کسب درآمد می‌کنند.

با وجود تمام این مشکلات، هنوز هم یک تعداد از هندوها و سیک‌ها در کابل، ننگرهار، خوست و غزنی زنده‌گی می‌کنند. دیده شود که چقدر وزارت عدلیه، رضایت این اقلیت‌های مذهبی را نسبت به قضایای حقوقی حاصل می‌کند.

Comments are closed.