راه‌اندازی کارزاری برای استفاده و رشد انرژی قابل تجدید در افغانستان

۸صبح، کابل: شماری از فعالان سیاسی و مدنی افغانستان در کارزاری شرکت کرده‌اند که برای دست‌یابی صد درصدی کشور به انرژی قابل تجدید و به صفر رساندن انتشار کاربن به راه ‌انداخته‌ شده است.

عبدالله خداداد رییس مجمع بازآفرینی تصویر افغانستان در انستیتوت انریف، احمدضیا مسعود معاون پیشین ریاست جمهوری، فوزیه کوفی فعال سیاسی و نامزد پیشین جایزه‌ صلح نوبل، محمدکاظم همایون رییس محیط زیست کابل، احمدناصر سرمست موسیقی‌دان و رییس انستیتوت ملی موسیقی، میرویس بلخی وزیر پیشین معارف، ‌محمدعلم ایزدیار معاون مجلس سنا‌،‌ محمد‌عیسا مصباح سفیر پیشین افغانستان در قرغیزستان‌ و مسعود حسینی برنده‌ جایزه‌ پولیتزر از اعضای مجمع «بازآفرینی تصویر افغانستان» هستند که در این کارزار سهم دارند.

اولین نشست این مجمع در پنجم ماه فبروری سال ۲۰۲۱ در واشنگتن برگزار شده است. هم‌آهنگ‌کننده این نشست انستیتوت انریف بوده است.

مجمع بازآفرینی تصویر افغانستان در تلاش است تا تصویر متفاوت از آینده افغانستان به عنوان یک کشور پیش‌گام در عرصه اقتصادی هم‌زمان با انتشار متوازن کاربن ارایه کند.

این مجمع در حال حاضر روی فراهم‌آوری اساسات لازم جهت طرح یک استراتژی ملی پیش‌رو در عرصه‌ رشد انرژی و به صفر رساندن کاربن تمرکز کرده است.

عبدالله خداداد گفته است:‌ «افغانستان از لحاظ منابع معدنی یکی از نقاط مهم و قابل توجه جهان به شمار می‌رود. هدف از فراهم‌آوریِ زمینه‌های سرمایه‌گذاری برای سرمایه‌گذاران بین‌المللی در عرصه‌ معادن و منابع زیرزمینی افغانستان، جلب سرمایه‌گذارانی است که متعهد به اقتصادِ مبتنی بر کاهش کاربن، بهره‌وری انرژی و تولید انرژی پاک هستند.»

به گفته اعضای این مجمع، توافق‌نامه‌ زیست‌محیطی پاریس بر مدیریت جدی انتشار کاربن‌دای‌اکساید و گازهای گل‌خانه‌ای تا سطح پیش از انقلاب صنعتی، حتا میانه‌های قرن جاری تأکید می‌کند.

هم‌چنان بخش بازآفرینی تصویر افغانستان در انستیتوت انریف، در تلاش تدوین برنامه‌هایی است که دست‌یابی افغانستان به اهداف معاهده‌ مذکور را پیش‌تر از کشورهای صنعتی، از طریق جلب سرمایه‌گذاری‌های موثر، روی منابع طبیعی توسعه نیافته و استفاده نشده، تسهیل و توجیه کند.

ست وارین روز، رییس و بنیان‌گذار انستیتوت انریف، گفته است: ‌«هدف اصلی معاهده زیست‌محیطی پاریس، کنترل درجه گرمایش زمین در سطحی است که قبل از انقلاب صنعتی قرار داشت. کشورهای کم‌تر توسعه‌یافته فرصت فوق‌العاده‌ای پیش رو دارند تا انقلاب صنعتی خود را با توجه به زدایش کاربن در هزاره‌ فعلی تدوین و عملی کنند. شاید بعضی‌ها رسیدن به این هدف را خیلی آرمان‌گرایانه بدانند، اما این یک ضرورت جدی و فوری است.»

افغانستان دارای ذخایر عظیم منابع معدنی،‌ فلزات با اهمیت و فلزات گران‌بها از جمله آهن، کوبالت، مس و طلا است. سروی مرکز جیولوژی ایالات متحده، ارزش مجموعی منابع معدنی افغانستان را بیش از یک تریلیون دالر برآورد کرده است.

مجمع بازآفرینی تصویر افغانستان به این باور است که برای آماده‌سازی افغانستان،‌ منابع زیرزمینی کشف نشده‌ کشور باید نقش کم‌تری در توسعه‌ زیرساخت‌های انرژی داشته باشد و باید تمرکز اصلی روی فراهم‌آوری انرژی از منابع قابل تجدید باشد.

عبدالله خداداد می‌گوید که نفت و سایر انرژی‌های فسیلی افغانستان در حال حاضر باید به حال خود واگذاشته شود و هدف از کمپین بازآفرینی تصویر افغانستان این است که توسعه و بازسازی افغانستان تنها بر پایه‌ ثروت و درآمد ناشی از منابع طبیعی نباشد، بلکه از نیروی متخصص بشری نیز در استراتژی توسعه‌ بلندمدت افغانستان استفاده‌ بهینه و معقول صورت گیرد.

گفتنی است که انستیتوت انریف یک سازمان غیردولتی مقیم واشنگتن است که در عرصه‌ توسعه‌ پایدار کشورهای جهان از طریق پژوهش و دادخواهی فعالیت دارد.

دکمه بازگشت به بالا