«تغییر، ما می توانیم» کاخ سفید برای نخستین رییس‌جمهور سیاه آماده می شود

اوباما
تغییر، ما می توانیم باور کنیم. این مهمترین شعار انتخاباتی بارک اوبامای افریقای تبار بود که او را روانه کاخ سفید کرد. برای بسیاری ها باور کردن این مساله که اوباما بتواند به کاخ سفید راه پیدا کند، سخت و دشوار بود، زیرا به صورت سنتی اکثریت رای دهندگان امریکایی شهروندان مسنی اند که به طور سنتی جمهوری خواه و محافظه کار بوده اند.

اما گویی جامعه امریکایی به یک نفس عمیق نیاز داشت و این نفس عمیق را جز جوانان آن کشور کسی دیگر نمی توانست رقم بزند.
انتخابات چهارم نوامبر ۲۰۰۸ برای بسیاری امریکاییان و جهانیان متفاوت و غیر قابل پیش بینی بود. اوبامای افریقایی تبار که به غیر از سیاهی پوست بدن اش اتهام مسلمان بودن را نیز به دوش می کشید، توانست با سخنان جاودیی و تاثیر گذار خود میلیون ها جوان امریکا را که دهه های طولانی علاقه ای به شرکت در انتخابات نداشتند، تشویق به رای دهی کند تا حدی که برخی از این جوانان بی علاقه ساعات طولانی در صف رای دهندگان انتظار کشیدند.
از سوی دیگر انتخابات امریکا برای اولین بار تابوی رنگ و تبعیض را در جامعه امریکایی در هم شکست. افریقایی تباران امریکا تا سال ۱۹۵۰ شهروندان درجه دوم در این کشور محسوب می شدند. آنان کسانی اند که سال ها قبل به عنوان برده وارد شدند ولی موسیقی جاز و فلسفه رهایی بخش مارتین لوترکینگ برای اولین بار در دهه پنجاه و شصت میلادی برای نخستین بار سیاهان را وارد سیاست کرد.
از قدیم می گفتند که امریکا سرزمین فرصت هاست و برعکس بسیاری از کشورهای دیگری غربی، انسان ها می توانند در این جامعه توانایی و ظرفیت خود را به کار انداخته و در هر عرصه ای پیروز شوند. پیروزی اوبامای سیاه نیز چیزی جز بیان این نکته نیست. امریکا ظرفیت پذیرش یک سیاه متهم به مسلمان بودن را به عنوان رییس جمهوری خود اش دارد. این در حالی بود که نامزد جمهوری خواهان جان مک کین در نخستین لحظات اعلام نتایج انتخابات با خونسردی در برابر طرفداران خود گفت که به اوباما مبارکباد می گوید و از وی به عنوان رییس جمهوری امریکا اطاعت خواهد کرد. مک کین گفت که ما باید برای کشورمان با او همکاری کنیم.
و اما چهره ای که از امریکا در طول هشت سال گذشته با سیاست های اداره بوش ایجاد شد، ممکن است با سیاست های جدید اوباما تغییر کند. اوباما این قول را داده است و شعار او نیز تغییر است. هرچند او در نخستین سخنرانی خود در جمع هواداران اش در شیکاگو گفت که ممکن است برای تغییراتی که او می خواهد چهار سال دوره ریاست جمهوری کم باشد، اما به گفته او تغییر با انتخاب او آغاز شده است.
نکته جالب در انتخابات این دوره ریاست جمهوری امریکا آن بود که بخش های عمده ای از جهان هر آن منتظر نتایج انتخابات بودند و در کشورهای زیادی مردم از اوباما حمایت می کردند. مردم در کشورهای زیادی از جهان پیروزی اوباما را جشن گرفتند.
در کنیا هزاران تن به خیابان ها ریختند و پیروزی او را گرامی داشتند. رهبران عمده جهان پیروزی اوباما را مبارکباد گفته و خواستار همکاری نزدیک با وی شدند. رییس جمهور کرزی نیز در کنفرانس مطبوعاتی خود به روز چهارشنبه پیروزی اوباما را به مردم آن کشور مبارکباد گفت. اما در چهره او احساس می شد که از این پیروزی زیاد خوشحال نیست. کرزی که متحد سنتی جمهوری خواهان به حساب می آید، با آمدن اوباما احساس می کند که عمر ریاست جمهوری و حضور او در ارگ ریاست جمهوری ممکن است، دیری نپاید. چنانچه آقای اوباما تا قبل از این که به افغانستان سفر کند گفته بود که کرزی جسارت بیرون شدن از حصار ارگ را ندارد و اکنون ما می دانیم که آن گفته اوباما پس از انتخاب شدن اش به عنوان رییس جمهور امریکا، برای کرزی چه طنینی دارد.

 

دکمه بازگشت به بالا