دوشنبه, 18 قوس 1398

جناب آقای ريیس جمهور!
 ما که شما را به حیث زعیم خود قبول می کنیم، در مقابل از شما خواست های داریم که هم خود ما به برآورده شدن آن ایمان و باور کامل داریم و هم آرزو داريم که جناب ریيس جمهور ما در آینده به تمامی مشکلات ما رسیدگی خواهد کرد. بنابراين در قدم نخست از شما می خواهیم تا ما و خودتان را  نزد دیگران سرافكنده نكنيد.
  می خواهم یک چیز را واضح بگویم، از شما کدام قهرمانی توقع نداریم و علت این که به شما رای دادیم این است که شما در حقیقت آيینه اي بودید که من خود و احساسات خود را در روز انتخابات در آن دیدم  و به همین دلیل هم به شما رای داده ام.

جناب رييس جمهور محترم آينده، شما ديگر اجازه ندهيد كه اين آشفته بازار بيشتر از اين آشفته شود و هركس هرچه دل اش خواست بكند و كسي پرسان هم نتواند.
نبايد فراموش كرد كه نظارت بر كارمندان دولتي از مسووليت هاي اوليه رييس جمهور مي باشد. نظارت يك رييس جمهور برافراد و كارمنداني كه پست هاي كليدي را به دست دارند، مي تواند در نظم و دسيپلين كشور دقيقا موثر باشد.
اكنون مي ديده مي شود كه آن عده اشخاصي كه در يك موقعيت بلندتر دولتي قرار دارند، هر آنچه دل شان شد انجام مي دهند. استفاده جويان مطمين اند كه كدام كسي نيست كه به كاركرد هاي آن ها انتقاد نمايد. اما اگر نظارت به كار اين ها باشد، به كار هاي شان دقيق تر عمل خواهند كرد. مردم بيچاره و عام هميشه در برابر زورگويي هاي دولتي مهر خاموشي به دهان زده اند و اگر چيزي گفته اند در حقيقت توهين به مقام عالي پنداشته شده كه در اين صورت بايد لت و كوب شوند يا هم هزار حرف نا گفتني را بشنوند. رييس جمهور محترم از اين همه حرف ها بي خبر است.

سلام خدمت رییس جمهور آينده افغانستان.  
مردم افغانستان در مقطع های مختلف زمانی از نبود امنیت نگرانی های زيادي داشته اند.
خصوصا در این سه دهه ی اخیر نا امنی ها  روان مردم را آزرده ساخته است.
بعد از سقوط طالبان و آمدن حکومت جدید، مردم امیدوار شدند که دیگر به امنیت کلی رسیده اند.
اکنون می بینيم که مردم از یک ولایت به ولایت دیگر جرات رفتن ندارند و نا امنی ها روز به روز افزايش مي يابد و اين كه مردم نتوانند در کشور خود هم با خاطر آرام گشت و گذار کنند، یک امر تاسف بار است. اگر علل نا امنی ها ریشه یابی گردد، برمی گردد به مدیریت کشور که تا چه حد جدی و با برنامه است. وقتی که دریک کشور برنامه های امنیتی درست وجود نداشته باشد، کشور خود به خود به سوی نا امنی می رود. نا امنی ها به انواع مختلف در جامعه ی افغانستان بروز کرده است، از راه زنی گرفته تا اختطاف و حمله ي مسلحانه و سرقت های شبانه و تهدید چهره های بنام طالب و القاعده همه وهمه از مسایلي اند که دامن گیر مردم شده اند. ریشه کن کردن این امر نیاز به یک زعامت و مدیریت سالم و قوی دارد. می شود با اداره و کنترول جدی جلو این همه نا امنی ها گرفته شود.

بعد از شکست طالبان، یکی از خواسته ها و انتظارهای مردم، تطبیق عدالت بود. زیرا اکثریت مردم افغانستان در جنگ ها و تنش های گذشته، به نحوی قربانی بی عدالتی ها و ظلم ها شده اند. از این منظر، تامین عدالت ما نند از بین بردن فقر، مساله ای است که برای هر هموطن ما از اهمیت اساسی برخوردار است.
در آغاز روند حکومت انتخاباتی، مردم فکر می کردند وقتی صلاحیت تعیین زعیم مملکت را پیدا کرده اند، رییس جمهور انتخابی شان به خواست های آنان رسیدگی می کند و از سوی دیگر این اجازه را به جنایت کاران و فرصت طلبان نمی دهد که با زندگی مردم بازی نمایند.
اما متاسفانه دیده می شود که این آرزوها و خواست های مردم، خوابی بیش نبوده است و آنانی که دل خوش کرده بودند، به سادگی های خود می گریند. از سوی دیگر، برای مردمی که گفته می شد انتخابات و تعیین رییس جمهور و نماینده ی پارلمان از برکت دموکراسی برای مردم مهیا شده است و مردم نیز با این پدیده ی ناآشنا کنار آمدند و آن را به خیر مردم و کشور دانستند، اما حالا دیده می شود که مردم نه تنها به نظام و دولت، بلکه نسبت به روند دموکراسی در کشور نیز به دیده ی منفی می نگرند.

جناب رييس جمهور دليل اين كه قلم گرفته ام و به شما نامه مي فرستم، در حقيقت درد هاي ديرينه ي نه تنها من بل تمام زنان اين كشور است كه نا گفته مانده است.
جناب رييس جمهور! شما مي دانيد كه حد اقل 50 درصد نفوس افغانستان را زنان تشكيل مي دهند. پس شما قضاوت كنيد اين قشر تا چه اندازه از حقوق شان برخوردار بوده اند. زن در افغانستان موجود خاموش بوده كه از هرگونه حقوق همواره محروم مانده است.
زن در افغانستان هزاران نوع ستم را متحمل شده، اوضاع اجتماعي و سياسي كشور به زن اجازه نداده است تا دهن باز كند. يگانه قشري كه در افغانستان شلاق خورده، آتش زده شده، زهر نوشانده شده، لت و كوب گرديده، ازدواج اجباري بالايش تحميل شده، منحيث ناقص العقل معرفي شده "زنان" اند. اما زنان نمي خواهند از اين بيشتر اهانت را متحمل شوند.

جناب رييس جمهور!
من مي دانم كه جناب عالي بالاتر از 40 سال سن دارد، اما اميدوارم كه در زمان مسووليت خود، به جوانان نيز فرصت دهد تا بتوانند توانمندي، استعداد و قابليت هاي خود را در تمام عرصه ها به نمايش بگذارند.
متاسفانه سنت پدرسالاري و ريش سفيدي در جامعه ي قبيله اي افغانستان سبب شده كه به جايگاه و موقعيت جوانان هرگز توجه صورت نگيرد. جاي بسيار خوشبختي است كه بيش از 60 درصد كشور ما را نيروي جوان تشكيل مي دهد اما متاسفانه از اين نيرو همواره براي جنگ و لشكركشي جنگ هاي قدرت طلبي استفاده شده است. امروز فقر، جنگ، اعتياد، از جوانان اين سرزمين قرباني مي گيرد و فارغان دانشگاه هاي كشور نمي توانند از فلتر ايجاد شده ي اصلاحات اداري كه سابقه ي كار مي طلبد وارد كارهاي دولتي شوند.

جناب ریيس جمهور!
زماني كه ميخواهم اين نامه را بنويسم، مجموعه يي از خاطرات بر ذهنم هجوم مي آورند تا جاي شان را در اين نامه تثبيت كنند و به گوش شما برسانند. خاطره يي از آن زمان كه تاك هاي وطنم سوزانده شدند تا ديگر اشكي از شاخه هاي شان جاري نباشد؛ خاطره يي از آن زمان كه كودكان و زنان از روستايم كوچ كردند به آن پناهگاهي كه آنان را پناهي نبود و پذيرفته بودند كه گرسنه بمانند و برهنه بخوابند اما از آن شلاقي كه بي موجب و با سنگدلي بر پشت شان فرو مي آمد و استخوان شان را ميسوزاند رهايي يابند؛ خاطره ي آن زماني كه مردم سرزمينم به جرم زبان و نژاد – ولو بد – كه داشتند، تا لحظاتي در زير آوار نفس ميكشيدند و در گورستان هاي جمعي خاك ميشدند؛ خاطره ي آن زني كه شوهرش را از دست داده بود و براي به دست آوردن لقمه ناني ناگزير بود از خانه بيرون شود و با بدن سياه و كبود شده از دست شلاق هاي طالب بچه ي ناشي، به خانه بازگردد؛ خاطره يي از آن پيرمردي كه تنها جرمش اين بود كه در جغرافياي خاصي تولد شده و حال گرفتارش كرده بودند تا در بدل يك طالب اسير شده از خانواده اش دور شود و در واقع بدون موجب تبادله شود.
جناب رییس جمهور آينده به سلامت باشید.
اميد است در جريان رقابت کمپاین انتخاباتی وعده هایي را که با صدای بلند به مردم می دهيد، از یاد نبريد. وضعیت آشفته و بهم خورده ي افغانستان را خود شما می دانید و مردم توقع دارند که از این همه بحران های که در افغانستان وجود دارد، چشم پوشی نکنید و برای حل آن تلاش ورزید. آقای رییس جمهور محترم، مردم دیگر فریب وعده ها را نمی خورند و شما به جای آن که در فكر فریب مردم باشيد، لطف نموده به برنامه های اساسی و بنیادی فکر کنید. این کشور که اساس اش در عوام فریبی نهاده شده، شما منحیث یک رییس جمهور انتخابی مردم به این دیوار سیاه ترفند سنگ زنید و صداقت را در کشور نهادینه سازید.

سلام جناب رييس جمهور آينده كشور. در آشفته بازار كمپاين هاي تبليغاتي نامزدان هر چيزي كه دل شان خواست به خورد خلق الله مي دهند. بدون آن كه بسنجند آيا اين وعده هاي داده شده جنبه ي عملي دارد يا خير. فقط همين مانده است كه نامزدي بگويد در صورت پيروزي جوي هاي شير را در كشور جاري خواهد كرد. يا اين كه بگويد در صورت رييس جمهور شدن همه جاده هاي افغانستان را اسفالت خواهد كرد.

رييس جمهور آينده افغانستان به سلامت باشيد!
نخست اين مقام پرمسووليت را به شما تبريك مي گويم. جناب رييس جمهور شما با وعده  هایي كه در دوران كمپاین خود به مردم عرضه مي كرديد، مردم اميد وار اند تا گفته هاي شما در حد شعار باقي نماند و در عمل ثابت شود.
آقاي رييس جمهور اكنون براي افغانستان فرصت طلايي مساعد است و شما مي توانيد كه با استفاده از اين فرصت در تلاش رشد و ارتقاي كشور باشيد. مردم افغانستان به شما اعتماد كرده اند و راي داده اند. اين مردم انتظار خدمت را از شما دارند. مشكل مردم افغانستان را خود شما احساس مي كنيد كه تا چه اندازه زياد است و رنج هاي بي شمار دارند. انتظار مردم از زعيم شان اين خواهد بود كه براي شان خدمت كند. خدمت اكنون در افغانستان شعار خاص و عام شده اما جامه ي عمل نپوشيده است. خواهش مردم اين خواهد بود تا اشخاص شايسته و كاردان را در راس پست هاي دولتي قرار دهيد تا بتوانند ازعهده ي كار برآيند.

سلام خدمت رييس جمهور محترم آينده افغانستان.
آقاي رييس جمهور، شما كه توسط آراي اين مردم به مقام رياست جمهوري مي رسيد، پس لطف نموده مردم تان را از ياد نبريد. جناب محترم، مردم به خاطر اين به شما راي داده اند كه دردهاي اين مردم را درمان نموده و براي شان يك زعيم دلسوز و فعال باشيد.
آنچه كه خيلي مهم است، اين است كه شما بايد از مقام و موقعيت خود به نفع شخصي خويش استفاده نكنيد و مردم به شما اعتماد كرده اند، بايد براي مردم كار كنيد.
در قدم اول ضرورت هاي مبرم مردم را بايد در نظر گرفته و راه حلي براي آن بسنجيد. آنچه كه مردم از شما توقع دارند، اين است كه به مشكلات آنان گوش فرا داده و رسيدگي نماييد. جناب رييس جمهور، فرصت ها لحظه به لحظه در گذر است و افغانستان كشوري است كه نياز به حركت سريع دارد. پس بايد به اين مساله توجه صورت گيرد.
يك رييس جمهور بايد تيم فعال كاري داشته باشد و شما هم تيم تان را يعني وزيران، واليان، ولسوالان و ساير مقام هاي دولتي را بايد بر اساس شايستگي انتخاب نماييد تا بتوانند در زمينه هاي كاري شان موفق باشند. ارتباط شما با كشور هاي ديگر بايد به شكلي باشد كه نشود افغانستان در انزواي سياسي قرار گيرد.

زنگ اول

ابهام در تعریف پیروزی

23 دلو 1391

جان آلن، جنرال چهارستاره امریکایی که ماموریتش به‌عنوان فرمانده نیروهای بین‌المللی مستقر در افغانستان، دیروز به پایان رسید، در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی گفته است، پیروزی ماموریت ناتو در افغانستان، نزدیک است. جان آلن گفته است که استراتژی ناتو و امریکا در جنگ افغانستان، موفقانه تطبیق شده است. در مورد موثریت استراتژی اوباما برای مقابله با شورشگری در افغانستان و مبارزه با تروریزم تردی نیست. پس از روی کار آمدن آقای اوباما در امریکا، استراتژی جدیدی برای مقابله با تروریزم و شورشگری به‌کار گرفته شد. بر مبنای این استراتژی، منابع بیشتر برای نبرد با شورشگری و تروریزم در افغانستان، اختصاص داده شد. قبلا امریکا تمام منابع و امکانات خود را در عراق متمرکز کرده بود تا از دولت جدید آن کشور حمایت کند. بر مبنای استراتژی جدید اوباما برای افغانستان، نیروهای تازه‌نفس امریکایی به افغانستان آمدند تا مناطق زیر کنترول طالبان را بازپس بگیرند و به روند آموزش و تجهیز نیروهای داخلی سرعت بخشند. ناتو و امریکا در بازپس‌گیری مناطقی که طالبان اشغال کرده بودند، موفق بودند. اما شورشگری شکست استراتژیک نخورد. در حال حاضر، طالبان تهدید استراتژیک برای افغانستان به‌حساب می‌آید. آموزش نیروهای داخلی افغانستان نیز تا جایی موفق بوده اما حملات سبز بر آبی، این روند را به‌شدت تهدید...

یادداشت‌ها

پس از مسعود - کاخ کاغذی، نگاهی به توافقات بن- قسمت یازدهم

14 دلو 1391

مدیریت بحران‌ها، حادثه‌ها، تحولات و رویداد‌ها برای کسانی‌که در بطن آن قرار دارند، دشوار اما هیجان‌آور است؛ ولی قضاوت در باره‌ی این تکانه‌ها، آن‌هم بعد از گذشت زمان، دشوار نیست. این نوشته نیز، قضاوت نویسنده است از مدیریت بحران سیاسی و رهبریِ پس از مسعود؛ مدیریتی توسط هم‌سنگران و نزدیکانش.تاریخ...