آیا زمان تجدید نظر در مدیریت فدراسیون فوتبال فرا نرسیده است؟

پیمان

اول سرطان سال جاری را که احتمالاً به یا دارید؟ منظورم راه‌یابی تیم ملی فوتسال افغانستان به فاینل رقابت‌های زیر ۲۰ ساله‌های فوتسال آسیا است. روزهایی که مردم غرق شادمانی بودند و برای لحظات و ساعاتی همه درد و رنج‌های ناشی از جنگ و نابه‌سامانی را فراموش کردند. هر کس از هر قوم و تباری که بود کنار تلویزیون نشست تا نخستین حضور یک تیم فوتسال از افغانستان را در یک فاینل رسمی تماشا کند. در آن روزها خیلی‌ها از یک تحول تازه در فوتسال سخن گفتند، از این‌که افغانستان حرف‌هایی پس از این در این عرصه برای گفتن خواهد داشت و در نهایت از این‌که دیگر تیمی پیدا نخواهد شد که افغانستان را در عرصه فوتسال دست‌کم بگیرد.

اما چند ماهی می‌شود که نه فوتبال رمقی برای پیروزی دارد و نه فوتسال.

فوتسال زیر بیست ساله‌های ما با نایب قهرمانی در تبریز ایران مگر به تازه‌گی در میان فوتسال آسیا قد علم نکرده بود؟ اول سرطان را فراموش کردید؟ همان روزی که با وجود باخت مقابل جاپان در فاینل این رقابت‌ها از رییس‌جمهور تا شهروند، همه به خاطر حضور تیم ملی فوتسال در فاینل این رقابت‌ها غرق شادی بودند.

شکست‌ها پی شکست، آب‌روریزی‌ها پی آب‌روریزی، بی‌برنامه‌گی‌های پی در پی  و در نهایت تقریباً همه میدان‌ها را با دست خالی ترک کردن‌های پی‌‌درپی.

خیلی‌ها معتقد اند که فدراسیون فوتبال افغانستان بی‌برنامه است و ضعیف عمل می‌کند. تردیدی نیست که یک جای کار می‌لنگد، داستان چیست؟ چرا این همه شکست‌های پی هم و تحقیر فوتبال و فوتسال؟

هنوز از آخرین روزهایی که فوتسال ما رقبای بزرگی را به زانو در آورد، چهار ماه نمی‌گذرد، در این چهار ماه چی شد؟ چه اتفاقی این همه روحیه یک تیم را درهم شکسته است؟

فوتسال زیر بیست ساله‌های ما با نایب قهرمانی در تبریز ایران مگر به تازه‌گی در میان فوتسال آسیا قد علم نکرده بود؟ اول سرطان را فراموش کردید؟ همان روزی که با وجود باخت مقابل جاپان در فاینل این رقابت‌ها از رییس‌جمهور تا شهروند، همه به خاطر حضور تیم ملی فوتسال در فاینل این رقابت‌ها غرق شادی بودند.

در آن دور از رقابت‌ها که میان ۱۲ تیم قدرت‌مند این قاره برگزار شد، افغانستان، جاپان، ایران، اندونیزیا، تاجیکستان، قرغیزستان، لبنان، ویتنام، تایلند، عراق، چین تایپه (تایوان) و هانگ‌کانگ از تیم‌های حاضر در این رویداد ورزشی قاره‌ی آسیا بودند.

تیم افغانستان جایی در میان مدعیان نداشت اما هانگ‌کانک را ۶ – ۱ شکست داد، بازی‌اش با ایران را با تفاوت یک گل واگذار کرد، تایلند را ۳ -۴ پشت سر گذاشت و در نهایت فوتسالیست‌های ما با شکست دادن اندونیزیا با نتیجه ۳ – ۴، موفق شدند تا برای نخسین بار در فاینل رقابت‌های زیر ۲۰ ساله‌های فوتسال آسیا راه پیدا کنند.

با وجود نمایش شایسته‌ای که تیم فوتسال ما در فاینل در مقابل جاپان داشت، در نهایت با نتیجه ۳ – ۱ شکست خورد ولی مدال نقره‌اش را با خود به کابل آورد تا مورد استقبال گرم شهروندان و مسوولان دولتی قرار گیرد.

اما به تازه‌گی تیم ملی فوتسال افغانستان در بازی‌های مقدماتی راه‌یابی به جام قهرمانی آسیا، شکست‌های سختی خورد. این دیدارها در شهر ارومیه ایران برگزار شد و به دلیل مدیریت ضعیف و برنامه‌ریزی نامنظم، تیم افغانستان ساعاتی پیش از بازی‌ها به شهر ارومیه رسید.

معمولاً رسم است که پیش از بازی‌ها، مسوولان و مربیان تیم‌های حاضر، در نشست‌های خبری شرکت می‌کنند، افغانستان تنها تیمی بود که نتوانست یک روز پیش از این رقابت‌ها، در نشست خبری شرکت کند.

افغانستان روزی به ارومیه رسید که فردایش باید با اوزبیکستان مسابقه می‌داد.

صفحه‌های ورزشی فوتبال‌نامه و شیران خراسان در فیس‌بوک نوشته‌اند که شماری از بازیکنان تیم ملی فوتسال افغانستان از طریق زمین و از مسیر هرات به ایران رفتند و ساعت‌ها، این مسیر زمینی را طی کردند. این صفحه‌های ورزشی  نوشته‌اند که حتا هزینه این سفر نیز توسط فدراسیون فوتسال نه بلکه توسط یک تاجر پرداخت شده و بخش کلانی از مشکلات ناشی از هم‌آهنگی برای حضور در این رقابت‌ها را سرمربی تیم بر عهده داشته است.

اصولاً سرمربی تیم باید از دغدغه‌های تخنیکی و مالی بی‌اطلاع باشد، سرمربی یک مسوولیت دارد، آن‌هم آماده‌سازی ورزش‌کاران برای مبارزه و پیروزی در مسابقه‌های ورزشی.

افغانستان که تنها یک روز پیش از مسابقات به ارومیه رسیده بود با نخستین دیدار خود با اوزبیکستان، شکست سختی را متحمل شد.

شکست ۶ – ۲ مقابل اوزبیک‌ها، تیم خسته و افسرده افغانستان را افسرده‌تر ساخت تا در بازی دوم مقابل تاجیکستان بازی سخت و دشوارتری را پیش‌رو داشته باشد.

بلافاصله عبدالرزاق ممرک سرمربی تیم فوتسال کشور در یک نشست خبری گفت که نتیجه مسابقه با اوزبیکستان به ما شوک وارد کرد.

او عدم اشتراک در مسابقات تدارکاتی را دلیل ناآماده‌گی تیمش عنوان کرد.

تیم ملی فوتسال افغانستان به برد مقابل تاجیکستان نیاز داشت، هر چند شکست مقابل تاجیکستان به معنای حذف نبود، زیرا در صورتی‌که ترکمنستان در گروه دیگر اول یا دوم می‌شد، ‌اما به دلیل  میزبانی رقابت‌های قهرمانی، تیم سومی یکی از گروه‌ها که به نسبت تیم سوم گروه دیگر بهتر عمل کرده بود راهی مسابقات قهرمانی می‌شد.

افغانستان سپس با تاجیکستان مسابقه داد، در این بازی نیز افغانستان نمایش مقتدرانه‌ای نداشت و با نتیجه ۵ مقابل ۲ شکست خورد.

راه‌نیافتن افغانستان به دور بعدی تقریباً مسجل شده بود اما با این وصف‌ نیز افغانستان باید منتظر می‌ماند که ترکمنستان در مسابقه‌اش مقابل قرغیزستان برنده شود تا شاید تنها روزنه امید برای صعود هم‌چنان باز بماند.

اما با پیروزی قرغیزستان بر ترکمنستان، تنها روزنه صعود بسته شد و بازی دیروز جمعه مقابل نیپال، برای افغانستان و نیپال به یک بازی مطلقاً تشریفاتی بدل گردید.

اوزبیکستان و تاجیکستان از گروه الف و ایران و قرغیزستان از گروه ب به مسابقات قهرمانی راه پیدا کردند. ترکمنستان نیز به حیث میزبان در مسابقات قهرمانی حضور دارد.

افغانستان و نیپال تنها تیم‌های دست خالی رقابت‌ها باقی ماندند.

اخیراً داستان شکست‌های فوتبال و فوتسال کشور کمی بیش از حد معمول تکرار شده است.

در عرصه‌ی فوتبال نیز جایگاه افغانستان دو روز پیش ۳ پله سقوط کرد. دلیل اصلی آن بی‌تردید، شکست‌ها و بازی‌های بی‌نتیجه پی هم بوده است. مانند فوتسال، تیم ملی فوتبال نیز بدون برگزاری اردوگاه‌های آماده‌گی به بازی‌های مقدماتی جام جهانی پا گذاشت و نباید از چنین تیمی که حتا یک بازی دوستانه را برای آماده‌گی هر‌ چه بیش‌تر انجام نداد و دو روز قبل از هر مسابقه تشکیل شد، انتظار موفقیت و کسب نتیجه را داشت. سه بازی و دریافت هشت گول جای هیچ توجیهی را برای هیچ کس باقی نگذاشت و یا به گفته امان‌الله قیصاری، مفسر ورزشی کشور، رهبری ورزش در قبال احساسات میلیونی هواداران فوتبال که در این اواخر به شدت جریحه‌دار شده است، مسوولیت‌پذیر نیست و به راحتی از کنار آن می‌گذرد؛ هوادارانی که با هر پیروزی لبخند می‌زنند و احساس غرور می‌کنند و با هر شکستی بغض می‌کنند.

به هر روی افغانستان یک‌ بار دیگر به دلیل آن‌چه که ناتوانی و ضعف مدیریتی در فدراسیون قلمداد می‌شود، در گرداب مشکلات عدیده غوطه‌ور شده و به نظر می‌رسد که حکومت باید به فکر تغییر در مدیریت فدراسیون فوتبال کشور باشد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن