آیا برای ارگ ملیشه‌ی خوب و ملیشه بد وجود دارد؟

ارگ چند روز پیش اعلام کرد که رویداد شکنجه‌ی افراد منسوب به قیصاری را بررسی می‌کند. بررسی رویدادهایی که برای حکومت و نهادهای دولتی رسوایی به بار آورده است، ‌از وعده‌های تکراری ارگ به افکار عمومی است، ‌اما هیچ‌کدام این وعده‌ها تا حال تحقق نیافته است. یگانه رویدادی که واقعاً بررسی شد و بخش‌هایی از گزارش آن بررسی در اختیار عموم قرار گرفت، گزارش هیأت حقیقت‌یاب سقوط مرکز ولایت کندز در سال ۲۰۱۵ بود. کمیته‌ای که آن رویداد را بررسی کرد، متشکل از مقام‌های حکومتی نبود. در آن زمان ارگ چهره‌های شناخته‌شده‌ی بیرون از حکومت و مقام‌های امنیتی پیشین را موظف ساخت تا رویداد سقوط مرکز ولایت کندز را بررسی کنند. شاید به همین دلیل بود که بخش‌هایی از گزارش آن رویداد در اختیار عموم قرار گرفت. غیر از گزارش رویداد سقوط کندز،‌ به افکار عمومی در مورد حوادث دیگر هیچ معلوماتی داده نشده است.

گزارش‌های رسانه‌ها نشان می‌دهد که در هیچ اداره‌ی دولتی افغانستان برای رویداد وحشتناک حمله بر چهارراهی زنبق ‌پرونده‌ای تشکیل نشده است. هیچ اداره‌ی افغانستان در این مورد تحقیق نمی‌کند. اعلام شد که این رویداد را شبکه‌ی حقانی طراحی کرده بود، ‌اما کسی نمی‌داند که نام طراح این حمله و مجری آن چه بود، کسی عکس آنان را ندیده است.

مثلاً افکار عمومی نمی‌داند که چرا به قول اردوی شاهین در بلخ حمله‎ی تروریستی شد و رقم درشتی از سربازان و منسوبان آن قول اردو جان شان را از دست دادند. هیچ نوع گزارشی در مورد آن رویداد به مردم داده نشده است. حمله‌ی تروریستی به شفاخانه‌ی ۴۰۰ بستر اردو، شکست امنیتی سنگین دیگری بود. مسؤلیت آن رویداد تروریستی را داعش به دوش گرفت. اما گواهان آن رویداد گفتند که تروریست‌ها در آن روز پرچم طالبان را حمل می‌کردند و خودشان را متعلق به این گروه می‌خواندند. بعداً شماری از منابع ادعا کردند که حمله بر شفاخانه‌ی ۴۰۰ بستر به گونه‌ی مستقیم توسط افراد وفادار به لشکر طیبه‌/ جماعت‌الدعوه‌ی پاکستان طراحی و اجرا شد. اعلام شده بود که یکی از کارآموزان این شفاخانه با تروریست‌ها همکاری کرده است. این کارآموز بعداً بازداشت شد. با وجود همه‌ی این شایعه‌ها و اطلاعات ناقص، ارگ و وزارت دفاع به خود زحمت ندادند تا کم از کم بخش‌هایی از گزارش هیأت حقیقت‌یاب شفاخانه‌ی ۴۰۰ بستر را عمومی بسازند.

گزارش‌های رسانه‌ها نشان می‌دهد که در هیچ اداره‌ی دولتی افغانستان برای رویداد وحشتناک حمله بر چهارراهی زنبق ‌پرونده‌ای تشکیل نشده است. هیچ اداره‌ی افغانستان در این مورد تحقیق نمی‌کند. اعلام شد که این رویداد را شبکه‌ی حقانی طراحی کرده بود، ‌اما کسی نمی‌داند که نام طراح این حمله و مجری آن چه بود، کسی عکس آنان را ندیده است. در کشورهای دیگر وقتی فاجعه‌ای با ابعاد حمله‌ی تروریستی بر چهارراه زنبق اتفاق بیفتد، تمام سازمان‌های دولتی به صورت هماهنگ در آن مورد تحقیق می‌کنند و عوامل آن به افکار عمومی معرفی می‌شود. با توجه به این رویداد‌ها، افکار عمومی باور ندارد که ارگ واقعاً رویداد بدرفتاری و شکنجه‌ی افراد نظام‌الدین قیصاری را بررسی کند. باور عموم این است که بررسی این رویداد برای رییس جمهور غنی ارزش سیاسی ندارد. به نیت ارگ در بررسی این رویداد وقتی تردیدی نمی‎بود که بخش‌هایی از گزارش‌های کمیته‌های حقیقت‌یاب رویدادهای قول اردوی شاهین،‌ چهارراهی زنبق و حمله بر شفاخانه‌ی ۴۰۰ بستر اردو بررسی می‌شد. درست است که نیروهای امنیتی افغانستان هنوز خیلی جوان اند و خطاهایی از آنان سر می‌زند و شکست‌هایی هم به آنان وارد می‌شود‌، ‌ولی این یک نوع کلی‌گویی است که به هیچ سوالی پاسخ نمی‌دهد. افکار عمومی حق دارد بداند چرا هیچ نوع گزارشی در مورد حوادثی که ارگ وعده‌ی بررسی آن را می‌دهد به نشر نمی‌رسد.

مردم حتا حقیقت را در مورد حادثه‌ی تروریستی هوتل کانتیننتال نمی‌دانند. طالبان امبولانس مملو از مواد انفجاری را در میان جمعیت در نزدیک شفاخانه‌ی جمهوریت منفجر کردند. در مورد آن دو رویداد هم به افکار عمومی گزارش مفصل داده نشد. کسی نمی‌داند که امبولانس چگونه به دست گروه طالبان افتاده بود. اگر بررسی رویداد‌های امنیتی و حوادثی که برای حکومت رسوایی اخلاقی می‌آفریند، سابقه می‌داشت، حتماً افکار عمومی وعده‌ی ارگ در مورد بررسی رویداد شکنجه‌ی محافظان نظام‌الدین قیصاری را جدی می‌گرفت.

رویداد شکنجه‌ی محافظان قیصاری با افشاگری فرمانده‌ نیروهای کماندو بیشتر پیچیده شده است. جنرال بسم‌الله وزیری، فرمانده‌ی قول اردوی عملیات‌های خاص اعلام کرد که نیروهای او نه در بازداشت آقای قیصاری نقش داشته و نه افراد مسلح او کسی را شکنجه کرده‌اند. افشاگری این فرمانده،‌ ادعاهای کسانی را قوت بخشید که گفته بودند افراد قیصاری را ملیشه‌های غیررسمی یک مقام حکومتی شکنجه کرده‌اند. آیا رییس جمهور می‌خواهد ملیشه را با ملیشه خلع سلاح کند؟ آیا برای ارگ ملیشه‌ی خوب و ملیشه‌ی بد وجود دارد؟ اگر چنین نیست، ‌چرا ملیشه‌های شخصی و غیرمسئول برای بازداشت یک متهم و خلع سلاح افراد او فرستاده می‌شوند؟ این سوال‌ها نشان‌دهنده‌ی آن است که بررسی رویداد شکنجه‌ی محافظان قیصاری برای ارگ ارزش سیاسی ندارد.

دکمه بازگشت به بالا