اتهام آزار جنسی کودکان بررسی شود

موضوع آزار و اذیت جنسی کودکان باید به صورت جدی مورد پی‌گرد قرار گیرد. آمار گزارش گاردین در مورد برخی از مکتب‌های ولایت لوگر شاید دقیق نباشد، ولی کسی نمی‌تواند انکار کند که به احتمال زیاد کودکان مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفته‌اند. هیأتی که وزارت معارف برای بررسی این موضوع موظف کرده است، باید به صورت جدی به کارش برسد. در سطح ولایت هم ایجاب می‌کرد که هیأتی متشکل از اعضای شورای ولایتی، فعالان جامعه‌ی مدنی، فعالان حقوق کودک و مقام‌های محلی تشکیل می‌شد و در هم‌آهنگی با وزارت معارف موضوع را مورد بررسی قرار می‌داد. کمیسیون حقوق بشر هم باید از طریق دفتر ساحه‌ای خودش موضوع را پی‌گیری می‌کرد.

آزار و اذیت جنسی کودکان موضوعی است که باید با آن مبارزه‌ی بی‌امان صورت بگیرد، اما نهادهای حکومتی در این مورد همیشه با بی‌کفایتی عمل کرده‌اند. در برخی از موارد حتا مقام‌های حکومتی خود عامل و فاعل جرم بوده‌اند. ویدیوهایی وجود دارد که در آن دیده می‌شود که مقام‌های پولیس یک ولایت در محفل «بچه‌بازی» که در آن حقوق و مصونیت یک کودک نقض می‌شود، حضور می‌یابند. اما تا حال دیده نشده است که وزارت امور داخله افسری را به ظن حضور در یک محفل «بچه‌بازی» یا آزار و اذیت جنسی کودکان، به دادگاه معرفی کرده باشد. ولسوال‌ها، والی‌ها و اعضای شورای ولایتی بسیاری از ولایات، در این مورد با جدیت برخورد نکرده‌اند.

به همین دلیل آنانی که کودکان را در مکتب‌ها و جاهای دیگر اذیت می‌کنند، ترسی از مجازات و تعقیب عدلی ندارند. وقتی تعقیب عدلی و قضایی پیامد حتمی اذیت جنسی کودکان نباشد، مشکل جدی‌تر می‌شود. باید وزارت معارف،‌ ریاست‌های معارف ولایات و مدیران مکاتب، توجه ویژه به موضوع آزار و اذیت جنسی کودکان داشته باشند. وزارت معارف و شاخه‌های آن در ولایات باید در این مورد بسیار جدی باشند و اجازه ندهند که فرزندان مردم اذیت شوند. موضوع لوگر باید بررسی شود و این امر سرآغاز مبارزه با آزار جنسی کودکان باشد. هرکسی که در جریان بررسی مقصر شناخته شد، ‌باید حتماً به مراجع عدلی و قضایی معرفی شود.

روشن است که بررسی این مورد خیلی دشوار است. به طور حتم بسیاری از کودکان قربانی، این موضوع را به اطلاع خانواده‌های‌شان هم نمی‌رسانند و شاید در مصاحبه با هیأت بررسی هم چیزی نگویند. هیأتی که وزارت معارف موظف کرده است، باید به روش‌های دیگر برای بررسی این موضوع متوسل شود. هیأت باید صرف به مصاحبه با شاگردان اکتفا نکند. پارلمان هم برای تحقیق این موضوع اقدام می‌کند. اقدام پارلمان درخور ستایش است. برخی از نماینده‌گان تلاش کردند که موضوع را حیثیتی بسازند، ولی حیثیتی کردن موضوع به سود کودکان این دیار نیست. باید تحقیق شود، عاملان شناسایی و مشکلات درک شود تا ضریب مصونیت کودکان افزایش یابد.

در گذشته بارها هیأت‌های حقیقت‌یاب از سوی مراجع گوناگون موظف شده‌اند، اما گزارش‌های این هیأت‌ها در بایگانی‌ها خاک می‌خورد. هم وزارت معارف و هم پارلمان باید گزارش‌ هیأت‌هایی را که برای بررسی موضوع آزار و اذیت جنسی کودکان در چند مکتب لوگر موظف کرده‌اند، منتشر کنند. تا یافته‌های این هیأت‌ها همه‌گانی نشود و افکار عمومی به عمق مشکل پی‌ نبرد، ‌هیچ معضلی راه حل واقعی پیدا نمی‌کند. تا هنوز از پرونده‌ی آزار و اذیت جنسی زنان در ادارت دولتی که از سوی کمیسیون مستقل حقوق بشر تنظیم شده بود، نیز خبری نیست. کمیسیون مستقل حقوق بشر اعلام کرده بود که این پرونده را به سارنوالی فرستاده است، ولی خبری از اقدامات نهادهای عدلی و قضایی در این زمینه در دسترس نیست. پنهان ماندن این مسایل، هیچ کمکی به سلامت اخلاقی و روانی جامعه نمی‌کند. مردم افغانستان از نهادهای دولتی و مراجع مسوول انتظار دارند که مطابق به قانون و بسیار مسوولانه در مورد موضوع آزار و اذیت جنسی زنان و کودکان، اقدام کنند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن