هتک حرمت نماینده مردم، هتک حرمت قوه مقننه است

غلام‌فاروق نظری نماینده مردم هرات در مجلس

با این که اکثر اعضای مجلس نماینده‌گان در مورد برگزاری لویه‌جرگه مشورتی نظر منفی داشتند، با این حال باز هم به دلیل این که مهم‌ترین تصمیم تاریخی در مورد آینده افغانستان در این لویه‌جرگه گرفته می‌شد، از آن استقبال کرده و در آن شرکت کردند. واقعیت این است که ولسی‌جرگه به عنوان نماینده بر حق مردم افغانستان و زبان مردم، همان نقشی را می‌تواند بازی کند که لویه‌جرگه می‌کند. در یک نظام دموکراتیک اصل نماینده‌گی مردم به پارلمان داده می‌شود و این مجلس است که از زبان ملت صحبت می‌کند. با این حال بخش اعظم نماینده‌گان ولسی‌جرگه به نماینده‌گی از مردم خود به لویه‌جرگه شرکت کردند. اما متاسفانه برخوردی که علیه یک نماینده مجلس در صحن لویه‌جرگه صورت گرفت در شان و وقار لویه‌جرگه نبود و به یقین می‌توان گفت که حیثیت لویه‌جرگه مشورتی را ضربه زد. قانون اساسی در مورد استفاده از حق مشروع شهروندان در مورد نقد و اعتراض به عمل‌کرد دولت کاملاً واضح است. ماده ۳۴ قانون اساسی می‌گوید که هر شهروند افغانستان حق دارد فکر خود را به وسیله گفتار، نوشته، تصویر و یا وسایل دیگر، با رعایت احکام مندرج این قانون اساسی اظهار نماید. هر افغان حق دارد مطابق به احکام قانون، به طبع و نشر مطالب، بدون ارائه قبلی آن به مقامات دولتی، بپردازد. از این ماده قانون کاملاً محرز است که شهروندان افغانستان حق دارند تا فکر و اندیشه خود را به هر صورت ممکن بیان کنند و یا در هر جایی که می‌خواهند. بناً آن‌چه همکار ما خانم بلقیس روشن در جریان لویه‌جرگه انجام داد کاملاً حق شخصی و قانونی وی بوده است. درست است که اخلاقاً نباید خانم بلقیس سخنرانی رییس جمهور را قطع می‌کرد. ولی در عرف سیاسی این یک اصل کاملاً جا افتاده است و هیچ کسی در قبال اعتراض‌کننده موضع‌گیری خصمانه یا هم برخورد فزیکی نمی‌کند. چند سال پیش هم حامد کرزی رئیس جمهور وقت افغانستان، لویه‌جرگه را برای مشورت در مورد امضا یا عدم امضای پیمان استراتژیک فراخوانده بود. همین خانم بلقیس روشن در همان برنامه هم سخنان آقای کرزی را قطع و صدای اعتراضش را بلند کرد. اما هیچ کس در آن برنامه خانم روشن را به لت‌وکوب نگرفت. من شاهد آن ماجرا بودم که کرزی با حوصله و خویشتن‌داری تا آخرین لحظه به سخنان خانم روشن گوش داد. حرف‌های او را تصدیق کرد و حتا گفت باید به سخنان وی توجه شود. در چنین وضعیتی برخورد فزیکی با خانم بلقیس روشن بیان‌گر چند مساله است که می‌خواهم این‌جا مطرح کنم.

الف: واکنش سریع در مقابل اعتراض شهروندان افغانستان در جریان محافل یا برنامه‌های از این دست، نشان‌دهنده بی‌حوصله‌گی و نداشتن صبر سیاسی در میان رهبری دولت افغانستان است. درست است که در تمامی برنامه‌های رییس جمهور که صدای اعتراض بلند شده، خود رییس جمهور علاقه‌مند استفاده از برخورد فزیکی نبوده. چنان‌که در یکی از برنامه‌های رییس جمهور، کارمندان ارگ در تلاش لت‌وکوب یک معترض بودند که با واکنش رییس جمهور روبه‌رو شد. اما تکرار این مسایل و عدم التفات به آن نشان می‌دهد که رییس جمهور نسبت به این مسایل صبورانه برخورد نمی‌کند و حتا به اطرافیانش هم توصیه نمی‌کند که در واکنش به اعتراض شهروندی، از برخورد فزیکی اجتناب ورزند.

ب: برخورد یکی از کارمندان دون‌پایه ارگ ریاست جمهوری در مقابل نماینده مردم حاکی از بی‌ارزش دانستن قوه مقنن توسط قوه مجری است. در حالی که رییس جمهور و اطرافیانش به خوبی می‌دانند که قوه مقنن وظیفه نظارت بر عمل‌کرد قوه مجری را دارد. برخورد رذیلانه‌ی یک کارمند ارگ نباید به فراموشی سپرده شود و لازم است سریعاً در این رابطه اقدام شود.

ج: در افغانستان برای زنان حرمت و احترام خاصی وجود دارد. با تمام ستم مردسالارانه در افغانستان، اما زنان بر اساس عرف و عنعنات رایج در افغانستان از هرگونه برخورد و دست‌درازی در مَلای عام بری می‌باشند. برخورد فزیکی فوق‌العاده بی‌شرفانه یک مسوول برنامه لویه‌جرگه به نماینده مجلس، ولو که طرف نیز زن بوده، باید سریعاً مورد پی‌گرد قرار بگیرد.

د: ما در حال مذاکره با گروهی هستیم که به استبداد و دیکتاتوری و تک‌محوری کاملاً باورمند اند. طالبان مسلماً با تمام تغییراتی که ادعا می‌کنند، در بسیاری اصول‌شان تغییری نیامده است. بناً ما در حال حاضر تا جایی که در توان‌مان است باید روحیه هم‌دیگرپذیری و همدیگرباوری را در میان تمام اقشار مردم ترویج کنیم. مقام‌های دولت باید از همین حالا صبر و تحمل بیش‌تری را سر لوحه کارشان قرار بدهند. در غیر آن تفاوتی میان دولت موجود و گروه طالبان نخواهد بود.

این گونه برخورد‌ها می‌تواند به شدت خوش‌بینی نیم‌لند مردم در مقابل دولت فعلی را هم از بین ببرد. بر دولت لازم است تا با اعاده حیثیت وکیل مردم و پی‌گرد کسی که برخورد غیر انسانی را در مقابل خانم روشن انجام داد، روحیه نزدیکی را در میان قوه سه‌گانه به وجود بیاورد.

نشود که بدبینی در مقابل این حکومت تا جایی تقویت شود که برای مردم دیگر تفاوت نکند که طالبان دوباره برگردند یا همین دولت وجود داشته باشد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن