در پیوند به حادثه خونین روز یک‌شنبه در غزنی

تصویر از آتش‌زدن شهر غزنی توسط طالبان درتابستان سال قبل

غزنه به روز یک‌شنبه هفته جاری یک بار دیگر شاهد رویداد خونین ناشی از انفجار موتر‌بمب بود. حادثه مشابهی دو روز قبل در یکی از مساجد در ساحه خاک غریبان صورت گرفت که در هر دو حادثه ده‌ها خانواده داغدار شدند  و جگرگوشه‌های‌شان را از دست دادند. به روایت گزارش‌ها، اکثر شهدا و زخمی‌های هر دو حادثه را غیرنظامیان به خصوص اطفال تشکیل می‌دهند.

در پهلوی این حوادث، پس از حملات، تسخیر و به آتش کشیدن قسمتی از شهر غزنی توسط طالبان در تابستان سال قبل، غزنی هیچ گاه آن امنیت نسبی که قبل از حوادث متذکره را داشت، دوباره تجربه نکرد. ساختار و تشکیلات پولیس و نیروهای امنیتی فقط در حد دفاع از ساختمان ولسوالی‌ها و هم‌چنان کمربند‌های امنیتی داخل شهر است. گروه‌های مخلتف تروریستی در داخل شهر آزادانه گشت‌و‌گذار می‌کنند و دست به ترور و قتل‌های زنجیره‌ای نیروهای کشفی و امنیتی و مردم عام می‌زنند.

پس از حمله  چند روزه طالبان و به آتش کشیدن ساحات تجارتی شهر غزنی، رییس جمهور غنی دو بار به غزنی سفر کرد. مردم غزنی با وجودی که ده‌ها عزیز‌شان را در حمله طالبان از دست داده و میلیون‌ها دالر خساره مالی دیده بودند، محترمانه و مؤدبانه به پای سخنرانی رییس جمهور نشستند و خواست‌های خود‌ را نیز مطرح ساختند. رییس جمهور غنی  در هر دو سفر به مردم  وعده سپرد که اقدامات جدی و فوری برای بهتر شدن وضعیت امنیتی غزنی صورت خواهد گرفت و این ولایت، به ولایت درجه اول ارتقا خواهد کرد که در پهلوی بلند بردن تعداد پرسونل نیروهای امنیتی، پروژه‌های عمرانی نیز به اسرع وقت تطبیق خواهد شد. ولی آن‌چه قابل تأمل است، این است که مردم هیچ اقدامی در راستای عملی کردن این وعده‌ها، ندیدند.

مردم غزنی، مردمی با‌وقار، صبور و حوصله‌مند هستند و هر روز تک‌تک کردن دروازه‌های ارگ و ارگان‌های امنیتی در شأن‌شان نیست. آنان انتظار دارند که آن‌چه وعده داده شده است، عملی شود. تاریخ گواه است که اکثر حوادث ضد حکومتی در گذشته از غزنی سرمنشأ گرفته است، بنابراین باید قبل از لبریز شدن کاسه صبر مردم به وضعیت امنیتی این ولایت توجه صورت گیرد.

تأمین امنیت، بدون همکاری مردم ناممکن است. غزنی به والی‌ای نیاز دارد که از متن مردم برخاسته باشد تا بتواند حصار‌های سنگی را بردارد و با مردم همکار و همگام باشد. مدیریت ارگان‌های کشفی و امنیتی نیز به کادر‌های جوان غزنه سپرده شود. آنان بهتر از هر قهرمان و فاتح جنگ دیگر، می‌توانند علیه گروهک‌های تروریستی فعال در غزنی دست به کار شوند و از ریشه نابودشان کنند.

بیم آن می‌رود که اگر حکومت مرکزی به مشکلات مردم غزنی رسیده‌گی جدی نکند، مردم خودشان وارد عمل شوند و فاجعه بزرگ‌تر از «غور غزنی» اتفاق بیافتد.

 

 

معروف ایوبی
سخنگوی اسبق والی غزنی

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن