چگونه زود به خواب برویم؟ – طنز

موسا ظفر

این روزها مشکل عمده جوانان افغانستان کم‌خوابی و پریشان‌خوابی است. جوانان ساعت نه شب به بستر می‌روند اما هر کار می‌کنند تا ساعت چهار صبح نمی‌توانند بخوابند. هم خودشان به عذاب هستند هم چند نفر خانه‌دار که از بخت بد در همسایه‌گی این موجودات مسکن گزیده‌اند. این دیرخوابی باعث شده تا آن‌ها نتوانند صبح وقت به یک میلیون شغلی که اشرف غنی برای‌شان دست‌وپا کرده حاضر شوند. هر روز از کار منفک می‌شوند و در فیس‌بوک ناله سر می‌دهند که بی‌کار هستند.

هفته‌نامه هشت شب به عنوان یک نشریه خیرخواه که هیچ چیزی جز سلامت جوانان و جامعه پاره پاره افغانستان را نمی‌خواهد، تصمیم گرفته است تا راه‌های زود خوابیدن را به جوانان افغانستان یاد بدهد و ثواب دارین حاصل نماید.

  1. کتاب بخوانید

مطالعه یگانه چیزی است که بیخ جوانان افغانستان را می‌کَند. مطالعه یک صفحه کتاب خوب برابر است با هزار ساعت ورزش در «کلپ بادی‌بلدنگ ولیعصر». سر شب پنج صفحه کتاب بخوانید، فردا «هنگ‌اوور» هستید و باید با دسته بیل از خواب بیدار شوید. این نسخه آزموده شده است.

  1. به چیزهای خوب فکر کنید

ذهن مردم افغانستان در برابر افکار خوب شدیداً مقاومت می‌کند و احتمال می‌رود چندین شهید نیز بدهد. مثلاً با خود بگویید، فردا وقتی به دفتر رفتم به مبایل خود دست نمی‌زنم، در کامپیوتر گیم بازی نمی‌کنم، گزارش‌ها را می‌نویسم و با مراجعین برخورد خوب می‌کنم. همین که چنین تصمیمی بگیرید هموگلوبین شما به جوش می‌آید و مصرف انرژی شما هفتاد درصد بالا می‌رود. تا بیست دقیقه دیگر از حال می‌روید.

  1. به فیس‌بوک سر بزنید

معمول این است که وقتی قبل از خواب به فیس‌بوک سر می‌زنیم خواب ما می‌پرد. دلیلش این است که ما صفحه عالم و آدم را لایک زده‌ایم و صفحه مبایل ما به سرای لیلامی دیجیتال می‌ماند. یک نفر عکس شیرهای لاغر که در باغ وحش سودان دو ماه روزه گرفته را نشر می‌کند و زیرش می‌نویسد، «الهی بمیرم برای شیرهای کابل که از بس لاغر هستند از سوراخ سوزن رفت‌وآمد می‌کنند. این در حالی است که داکتر عبدالله دریشی هفتاد هزار دالری می‌پوشد.» آن وقت شما آن را همرسانی می‌کنید و تا پاس شب مصروف پاسخ به کامنت و لایک و قلبک و ایموجی گریه هستید. برای این‌که زود خواب‌تان ببرد لازم است دست از سر صفحات «ابومسلم نوزاد» و «دختران بی‌جوره تاجیکستان» و «سامسونگ اصل با چارجر جایزه ببرید» بردارید و دو سه مقاله خوب بخوانید. نوشته‌های خوب مثل ویاگرای پل باغ عمومی است. اگر عقیم نکرد ده-پانزده ساعت که حتماً از جای تان بلند شده نمی‌توانید.

  1. به نصیحت پدر بزرگوارتان گوش کنید

شما را نمی‌دانم. پدر من تا می‌گوید، «بچیم، با این شعری که تو می‌سرایی سر ما را پیش قوم و خویش خم می‌کنی. به جای این کارها برو با مامایت در کار رنگمالی که هم پول دارد هم شاید دلش نرم شود و دختر خود را برایت بدهد» خوابم می‌گیرد. نمی‌دانم پدرم چرا خیلی علاقه‌مند است تا من هم مثل او دختر مامایم را بگیرم. شاید با خودش می‌‌گوید، «من که بدبختم شدم، بگذار در جاده بدبختی تنها نمانم.»

  1. به سخنرانی‌های داکتر عبدالله گوش کنید

این یکی را شوخی نمی‌کنم. سخنرانی داکتر عبدالله با تمام عیب‌هایی که دارد، حسن‌اش این است که خواب‌آور است. پراکنده صحبت می‌کند و نمی‌گذارد مغز آدم متمرکز شود. در اول جمله از جنگل‌های آمازون می‌گوید در نهایتش به صحرای گبی می‌رسد. وسط‌هایش آدم را یک چکر به جزایر کوک هم می‌برد. به جز محمد محقق و گل‌آقا شیرزوی، دیگر سیاستمداران افغانستان چنین توانایی‌ای ندارند. گوش دادن به سخنرانی داکتر عبدالله، اگر با شکم گرسنه باشد آدم را دل‌بد می‌کند و بعد خوابش می‌برد. اگر با شکم پر باشد عین تاثیر را دارد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن