چگونه روزه خود را نخوریم – طنز

موسی ظفر

یادش بخیر قدیم‌ها مردم فقط مشوره مفت می‌دادند. می‌گفتند، یازده اولاد بس است، زیادش خوب نیست. این مشوره خیلی خوب بود، اما بدرد کسی نمی‌خورد. مثلاً همین نفر مشوره‌گیرنده اگر از مشوره‌دهند می‌پرسید، خوب چه کار کنم که اولاد دوازدهم به‌دنیا نیاید. جانب مقابل دهنش جینگ می‌ماند. هیچ چیزی برای گفتن نداشت. اما امروز در عصر پسامجددی این مشوره‌ها جایش را به توصیه‌های بهتری داده که خیلی عملی است. دیروز به شفاخانه دولتی مراجعه کردم. داکتر از تعداد اولادهایم پرسید. گفتم، شش تا. از جعبه میزش چند پاکت دوای پلاستیکی بیرون آورد و گفت، از این دواها یک صبح، یک شام، قبل از خواب بخور که کشور از لحاظ جمعیت در حال انفجار است. پشت پاکت دوا نوشته بود، «وقایه بهتر از علاج است: وزارت صحت عامه». از داکتر پرسیدم، «منظورت از وقایه همان پیشگیری است.» داکتر با مهربانی گفت، «لطفاً از اصطلاحات دری استفاده کن، نه اصطلاحات بیگانه فرانسوی و فارسی.»

ببخشید. از بس که این اولادهای گاو مغز مرا می‌خورند، هیچ فکرم بجایش نیست. می‌خواستم بگویم که امروزه توصیه‌های خشک و خالی جایش را به توصیه‌های عملی داده است. آدم اگر فکر خود را بگیرد و به توصیه‌های صحت عامه عمل کند، حتماً نتیجه می‌دهد. ولی سوالی که هنوز برای من حل نشده این است که چرا علماء و روحانیون از تکنیک جدید استفاده نمی‌کنند. چرا فقط توصیه می‌کنند که روزه خود را نخورید؟ چرا یک راه حل خوب ارائه نمی‌کنند و نمی‌گویند که اگر چنین و چنان کنید روزه شما خورده نمی‌شود؟

بخاطر این‌که دست روحانیون گرامی را سبک کنم، من این‌جا چند ترفند را خدمت شما عرض می‌کنم که اگر عملی کنید، هیچ وقت روزه شما خورده نمی‌شود.

 

۱. اگر در خانه شما فقط افراد جوان زنده‌گی می‌کنند، احتمال این‌که روزه‌تان را بخورید خیلی زیاد است. جوانان سست عنصر هستند. برای حل این مشکل شما باید یک یا دو نفر موسپید را پیدا کنید و به خانه بیاورید. اگر این بزرگان یک مقدار تکلیف اعصاب داشته باشند که دیگر قبر هفت پشت‌تان روشن است. آدم‌های بزرگسال نه خودشان حوصله روزه‌خوری دارند، نه شما را اجازه می‌دهند. این‌گونه شما یک ماه کامل روزه می‌گیرید.

 

۲. اگر خانه شما در نزدیکی مسجد است، دیگر حل است. اما اگر دورتر از مسجد زنده‌گی می‌کنید ممکن است نصف شب صدای قاری صاحب به شما نرسد، به خواب بمانید و فردا بهانه کنید که گرسنه‌اید و روزه خود را بخورید. بهتر است هر چه زودتر خانه‌ای در جوار یکی از مساجدی که بلندگوی بزرگ دارد کرایه کنید و ماه مبارک را آنجا زنده‌گی کنید.

 

۳. بعضی همسایه‌ها خیلی بی‌خاصیت و نرم‌خو هستند. اصلاً کاری به کار شما ندارند. چنین همسایه‌ای به شما جرأت می‌بخشد که مرتکب گناه شوید. در گزینش همسایه محتاط باشید و سعی کنید کنار همسایه‌ای زنده‌گی کنید که سرش به هر سوراخ است. این‌طور تا شما جیزجیز روغن را بکشید یا پلاستیک چپس ترق‌تروق کند همسایه نصف جهان را خبر می‌کند و شما را از ارتکاب گناه باز می‌دارد.

 

۴. به کودکان‌تان پول مکتب ندهید. در این صورت کودک با شما دشمن می‌شود و نمی‌گذارد از نان او چند لقمه بخورید. اگر دست خطا کنید خبر مرگ شما به شناخته و ناشناخته می‌رسد.

 

۵. با کسی ازدواج کنید که معتاد فیس‌بوک و انستاگرام است. معتادان انستاگرام می‌توانند شوکران بخورند و بمیرند اما نمی‌توانند عکس خوراکی را نشر نکنند. تا شما دسترخوان پهن کنید، ایشان عکس آپلود می‌فرمایند و قبر شما را می‌کنند.

 

اگر به یکی از توصیه‌های بالا عمل کنید دیگر مو لای درز ایمان شما نمی‌رود. موفق باشید و عید شما مبارک.

Comments are closed.