تب خون‌دهنده در کمین باشنده‌گان هرات

این یک بیماری ویروسی است که نوعی کنه سخت هم مخزن و هم ناقل آن است. این ویروس می‌تواند بسیاری از حیوانات اهلی و وحشی را مبتلا کند. انسان هم در صورت تماس با حیوان مبتلا یا کنه آلوده به ویروس، ممکن است مبتلا شود. این ویروس بیش‌تر حیوانات را مبتلا می‌کند، اما موارد تک‌گیر یا اپیدمی انسانی هم می‌تواند اتفاق بیافتد. پرنده‌گان به جز شترمرغ، در مقابل این ویروس مقاوم هستند. تماس با فرد مبتلا هم می‌تواند باعث انتقال بیماری شود.


سیدحسن حسینی

بیماری واگیردار تب خون‌دهنده مشهور به  تب کریمه کانگو در هرات نسبت به سال‌های قبل قربانیان بیش‌تری را به کام خود فرو برده است. ریاست صحت عامه‌ی هرات با نگرانی از این وضع، گزارش داده است که طی سه ماه گذشته دست‌کم ۶۰ نفر در این ولایت به بیماری تب خون‌دهنده گرفتار شد‌ه‌ که از این میان شش نفر بنا بر شدت بیماری جان خود را از دست داده‌اند.

بر پایه‌ی گزارش‌ها، ویروس این بیماری در سال ۱۳۹۶ خورشیدی در ۸۱ بیمار در شفاخانه‌ی مرکزی هرات تثبیت شده بود. به همین ترتیب یک سال بعد از آن یعنی در ۱۳۹۷ رقم مبتلایان به این بیماری در هرات ۱۵۷ نفر تثبیت شد.

 

افزایش قربانیان تب کریمه

میرویس صالحی، مسوول بررسی بیماری‌های واگیردار ریاست صحت عامه‌ی هرات، با تأیید آمار فوق می‌گوید که امسال ویروس تب کریمه در هرات قربانیان بیش‌تری خواهد گرفت. آقای صالحی می‌افزاید که با توجه به نزدیک شدن به عید اضحی و ذبح کردن مواشی، امکان پراکنده شدن ویروس و گرفتاری افراد بیش‌تر وجود دارد.

این مقام دولتی تأکید می‌کند که در هرات نسبت به سایر ولایت‌های کشور، میزان مبتلایان به بیماری خون‌دهنده بیش‌تر است و همین قضیه سبب نگرانی ریاست صحت عامه‌ی این ولایت شده است. آقای صالحی افزود که برای وقایه، تیم‌های بررسی ریاست صحت عامه افزایش یافته است، اما پیش‌بینی‌های اداره‌اش حاکی از افزایش میزان مبتلایان این بیماری تا مرز رقم ۲۰۰ نفر است.

گزارش ریاست صحت عامه‌ی هرات نشان می‌دهد که در کنار مرکز شهر هرات، ولسوالی‌های گذره، انجیل و پشتون‌زرغون این ولایت، بیش‌ترین بیماران مبتلا به تن خون‌دهنده را دارند و نیمی از بیماران به دلیل دیر رسیدن به مراکز درمانی، جان می‌دهند.

 

تشکیل کمیسیون مبارزه با تب کریمه

در چندین بخش هرات کشتارگاه‌های غیر‌معیاری وجود دارد و همه‌روزه به میزان بالایی مواشی در آن‌ها از سوی قصابان ذبح می‌شود. در این مناطق، اصول بهداشتی رعایت نشده و بقایای لاشه‌های مواشی ذبح شده در بیش‌تر موارد به جریان آب جوی‌ها و رودهای کوچک ریخته می‌شود. بقایای مواشی که گاهی حامل ویروس بیماری تب خون‌دهنده است، وارد مزارع و خانه‌های مردم روستا‌نشین شده و سلامت آن‌ها را تهدید می‌کند.

در سوی دیگر اداره‌ی محلی هرات از تشکیل کمیسیونی برای بررسی کشتارگاه‌های غیر‌قانونی و غیر‌معیاری خبر می‌دهد.

جیلانی فرهاد، سخنگوی والی هرات، به رسانه‌ها گفته است که در طرح‌های کمیسیون، ذکر شده است که کشتارگاه‌ها باید مجهز به امکانات اساسی ذبح مواشی باشند. هم‌چنان به نقل از آقای فرهاد، برنامه‌های مختلف آگاهی‌دهی در این زمینه هم از طرف کمیسیون اجرا خواهد شد.

هر سال با گرم شدن هوا، بیماری تب خون‌دهنده یا کانگو روی زبان‌ها می‌افتد. بر پایه‌ی شواهد، این بیماری در حیوانات اهلی مثل گاو و گوسفند علایم مشخصی ندارد و حداکثر باعث تب می‌شود، بنابراین کارکنان کشتارگاه‌ها به احتمال زیاد متوجه بیماری دام نخواهند شد.

 

تب کریمه کانگو چگونه منتقل می‌شود؟

این یک بیماری ویروسی است که نوعی کنه سخت هم مخزن و هم ناقل آن است. این ویروس می‌تواند بسیاری از حیوانات اهلی و وحشی را مبتلا کند. انسان هم در صورت تماس با حیوان مبتلا یا کنه آلوده به ویروس، ممکن است مبتلا شود. این ویروس بیش‌تر حیوانات را مبتلا می‌کند، اما موارد تک‌گیر یا اپیدمی انسانی هم می‌تواند اتفاق بیافتد. پرنده‌گان به جز شترمرغ، در مقابل این ویروس مقاوم هستند. تماس با فرد مبتلا هم می‌تواند باعث انتقال بیماری شود.

 

علایم کانگو در انسان چیست؟

شیوع بیماری بیش‌تر در فصل گرم سال هم‌زمان با فصل فعالیت کنه است. علایم بیماری در انسان به سردرد، تب شدید، کمردرد و درد مفاصل و عضلات، دل‌درد، اسهال، استفراغ، سرخی چشم و سرخی گونه، خون‌ریزی (مثلاً به صورت نقطه‌های ریز مثل سر سوزن یا خون‌ریزی‌های وسیع‌تر یا خون دماغ) و یرقان خلاصه می‌شود.

گفتنی است که علایم بیماری یک تا سه روز بعد از نیش کنه آلوده یا پنج تا شش روز بعد از تماس با حیوان آلوده، ایجاد می‌شود.

بعد از چند روز بیماری وارد مرحله خون‌ریزی می‌شود. خون‌ریزی خطر اصلی برای بیمار است و موارد منجر به مرگ اکثراً به دلیلی خون‌ریزی‌های شدید داخلی است. مرگ‌و‌میر بر اثر بیماری زیاد است و به سی درصد می‌رسد.

قابل ذکر است که این بیماری برای دام‌ها و انسان‌ها واکسین معتبر ندارد.

 

چه درمانی برای این بیماری وجود دارد؟

درمان این بیماری در انسان، بیش‌تر درمان حمایتی برای رفع عوارض و خطرات بیماری است. داروهای ضد ویروس برای درمان این بیماری به کار گرفته شده و تأثیر مثبتی هم داشته است، اما بیماری درمان اختصاصی ندارد.

افرادی که در لیست نخست تهدید برای گرفتاری به این ویروس قرار دارند، شامل دام‌داران، کشاورزان، کارگران کشتارگاه‌ها، دام‌پزشکان و کارکنان صحی و درمانی، به خصوص در شفاخانه‌ها هستند.

 

آیا با خوردن گوشت می‌توان به بیماری مبتلا شد؟

این بیماری از راه خوردن گوشت حیوان ذبح‌شده منتقل نمی‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که این ویروس در بیرون بدن از بین می‌رود و خوردن گوشت کسی را مبتلا نمی‌کند، مگر این‌که فرد بلافاصله گوشت حیوان تازه ذبح‌شده را خام بخورد، احتمال ابتلا وجود ندارد.

Comments are closed.