حقانی، امریکا و همه گروگان‌های امریکایی

وحید پیمان

محمداشرف غنی رییس جمهور، اعلام کرد که انس حقانی، حافظ عبدالرشید عمری و حاجی ملی خان را به صورت مشروط از بند رها می‌کند.

او گفت که این سه عضو ارشد گروه طالبان در هم‌آهنگی با متحدان بین‌المللی‌ افغانستان از جمله ایالات متحده امریکا در بدل رهایی دو استاد دانشگاه امریکایی – افغانستان و تسهیل روند گفت‌وگوهای صلح میان دولت و طالبان از زندان بگرام آزاد خواهند شد.

رییس جمهور غنی روز سه‌شنبه، بیست‌ویکم عقرب در بیانیه‌ای خاطرنشان ساخت که با شرکای بین‌المللی کشور از جمله ایالات متحده امریکا راه‌کاری را طرح کرده است که رهایی این زندانیان گروه طالبان، جنگ این گروه علیه حکومت افغانستان را تشدید نکند. آقای غنی این تصمیم را

دشوار و در عین حال «ضروری» خواند.

استادان ربوده شده، کی‌ها استند؟

این دو استاد ربوده شده، یکی از آنان کوین سی. کینگ، ۶۳ ساله و اهل ایالات متحده امریکا و دیگری تیموتی جی ویکس، ۵۰ ساله اهل استرالیا هر دو استاد دانشگاه امریکایی افغانستان بودند.

این دو به تاریخ هفتم ماه آگست سال ۲۰۱۶ میلادی از ناحیه ششم شهر کابل از سوی طالبان ربوده شدند.

از هنگامی که این استادان ربوده شدند، دانشگاه امریکایی افغانستان بارها از گروه طالبان خواست که آنان را رها کند. دو سال پیش، در یک نوار تصویری که از سوی طالبان پخش شد، این استادان از دونالد ترمپ، رییس‌جمهور امریکا خواسته بودند که آنان را از بند طالبان رها سازد. در این نوار تصویری وضعیت این استادان خوب به نظر نمی‌رسید.

اندکی پس از ربوده شدن این دو استاد، ارتش امریکا سعی کرد آن‌ها را از یک منطقه دورافتاده در شرق افغانستان نجات دهد. مقامات امریکایی در آن زمان گفتند که کماندوها ساعت‌ها گروگان‌ها را زیر نظر داشتند اما موفق به رهایی آنان نشدند.

 مقامات امریکایی همچنان گفتند که ارتش این کشور در ماه اپریل ۲۰۱۷ نیز یک تلاش نجات دیگری را در امتداد مرزهای شرقی افغانستان با پاکستان انجام داد اما این تلاش نیز ناموفق بود.

طالبان در بیانیه‌ای در سال ۲۰۱۷ گفتند که آقای کینگ دارای مشکلات قلبی و گرده است. یکی از گروگان‌ها در این ویدیو گفت: «اگر خیلی طولانی در این‌جا بمانیم، کشته می‌شویم. من نمی‌خواهم این‌جا بمیرم.»

به گفته طالبان، بیماری آقای کینگ رو به وخامت بود و بعضی اوقات هوشیاری‌اش را از دست می‌داد. طالبان گفتند: «ما سعی کرده‌ایم هر از گاهی او را معالجه کنیم، اما در شرایط جنگی امکانات پزشکی نداریم.»

آقای ترمپ سپس آزادسازی گروگان‌های امریکایی در همه جای جهان را در اولویت قرار داد و دولتش موفق شد با استفاده از اهرم‌های دیپلماتیک یا با اتکا به کشورهایی مانند فرانسه و امارات متحده عربی، حدود ۱۰ گروگان که در اسارت گروه‌های ستیزه‌جو در خارج از امریکا نگهداری می‌شدند را آزاد کند.

 رابرت سی اوبراین، مشاور امنیت ملی آقای ترمپ است. او گفته است که پرونده‌های گروگان‌ها پس از این با جدیت بیش‌تری پی‌گیری خواهد شد.

 آقای اوبراین پیش از این فرستاده ویژه ریاست جمهوری برای وزارت امور خارجه در امور گروگان‌ها بود.

اما شماری از گروگان‌های امریکایی هم‌چنان ناپدید و بی‌سرنوشت‌اند. کاخ سفید نتوانسته است سرنوشت رابرت لوینسون، مأمور سابق اف‌بی‌آی و تحلیل‌گر سیا که در سال ۲۰۰۷ ربوده شده بود یا آستین تیس، یک روزنامه‌نگار امریکایی که در سوریه و در سال ۲۰۱۲ ناپدید شد را مشخص سازد.

یکی دیگر از گروگان‌های امریکایی کیتلان کالمن و خانواده‌اش توسط ارتش پاکستان در اکتبر سال ۲۰۱۷ نجات یافتند. او و همسر کانادایی‌اش، جوشوا بویل پنج سال در زندان گروه‌های مسلح بودند. این دو در افغانستان توسط شبکه حقانی ربوده شدند. خانم کلمن در حین اسارت سه فرزند داشت و یک فرزندش در اسارت درگذشت.

هم‌چنان فردی به نام اوربی جی‌آر که ۷۶ سال داشت در ۲۰۱۴ در افغانستان ناپدید شد، اکثر گمانه‌زنی‌ها بر این است که او مرده است. آقای اوربی از ایالت ماساچوست امریکا بود که در ماه می ۲۰۱۴ در ولایت خوست ناپدید شد.

او در آن زمان تصمیم داشت که با رهبر شبکه حقانی مصاحبه کند اما حین انجام ماموریتش ناپدید شد.

آقای اوربی بارها به افغانستان سفر کرده بود و کتابی با عنوان «خون مقدس» در مورد حضور شوروی در افغانستان نوشته بود.

سال گذشته، اف‌بی‌آی برای دریافت اطلاعات در مورد آقای کینگ و آقای اوربی پاداش یک میلیون دالری پیشنهاد کرد.

مقامات امریکایی هم‌چنان امیدوار هستند که ممکن است طالبان بتوانند اطلاعاتی درباره Cydney Mizell، یک امدادگر امریکایی دیگر ارائه دهند. او در سال ۲۰۰۸ در قندهار ربوده شد، گفته می‌شود که این امدادگر کشته شده، اما جسدش هیچ‌گاه به دست نیامده است.

به هر ترتیب حالا ظاهراً پس از تلاش‌های شدید فرستاده ویژه امریکا در افغانستان، زلمی خلیل‌زاد از میان این همه گروگان‌های بی‌سرنوشت، سرنوشت دو استاد دانشگاه امریکایی افغانستان در حال مشخص شدن است. خود آقای خلیل‌زاد روزگاری عضو هیأت دانشگاهی بود که در آن، این دو مرد ربوده شده تدریس می‌کردند.

بسیاری‌ها معتقد اند که تصمیم رهایی انس حقانی، فردی که به اعدام محکوم شده بود نشانه‌ای از حسن نیت برای هموار شدن مسیر گفت‌وگوهای صلح میان دولت کابل و گروه طالبان است. هر چند به باور این افراد، دولت افغانستان تحت فشار ایالات متحده امریکا تن به این حسن نیت داده است.

آقای حقانی برادر سراج‌الدین حقانی معاون رهبر طالبان و هم‌چنین رییس شبکه حقانی است که به خاطر انجام بمب‌گذاری‌های انتحاری مشهور است.

مسوولیت بزرگ‌ترین، مرگبارترین و وحشت‌ناک‌ترین حملات انتحاری در افغانستان توسط گروه حقانی پذیرفته شده است.

برای رهایی انس حقانی گفته شده که این گروه پس از این به تشدید درگیری‌ها علیه حکومت افغانستان نخواهد پرداخت.

تقریباً باور کردن این که گروه حقانی پیش از به نتیجه رسیدن گفت‌وگوهای صلح با طالبان، سلاح‌های‌شان را به زمین بگذارند بسیار دشوار است.

گروه طالبان، سال گذشته زمانی که تیم جدیدی را برای مذاکره با نماینده‌گان امریکا معرفی کرد از انس حقانی به عنوان عضو گروه مذاکره‌کننده نام برد در حالی که انس حقانی در زندان دولت افغانستان بود.

طالبان گفته بودند که با توجه به اهمیت مذاکرات با امریکا، ملاهبت‌الله آخندزاده هیأت جدیدی را به رهبری ملا برادر، معاون سیاسی او تعیین کرده است. این تیم ۱۴ نفری بود و در بین آن‌ها نام انس حقانی دیده می‌شد.

انس حقانی، فرزند جلال‌الدین حقانی، بنیان‌گذار شبکه‌ی حقانی و برادر ناتنی سراج‌الدین حقانی، رهبر کنونی شبکه‌ی حقانی است. سراج‌الدین حقانی در حالی که رهبر این گروه است، معاون هیبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان نیز هست.

انس حقانی در ماه میزان ۱۳۹۳ زمانی که فرد شماره دوم شبکه حقانی بود، از سوی ریاست امنیت ملی افغانستان بازداشت شد و تاکنون در زندان است.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن