رهبران حکومت مسبب خلق بحران انتخاباتی

محمداشرف‌ غنی و عبدالله عبدالله بار دیگر ادعای پیروزی کرده‌اند. عبدالله عبدالله در یک رشته توییت‌ به نحوی اعلام پیروزی کرد. محمداشرف غنی هم در مصاحبه‌ای با یک رسانه‌ی آلمانی گفته است که نشانه‌ها حاکی از آن است که پنج سال دیگر نیز در قدرت می‌ماند تا برنامه‌هایش را کامل کند. این موضع‌گیری‌ها ادعای صریح پیروزی و نشان‌دهنده‌ی بحران انتخاباتی است. با توجه به شرایط پیچیده و بستر شکننده‌ی سیاسی افغانستان، ‌نهادهای جامعه‎ی مدنی، کشورهای کمک‌کننده و جامعه‌ی جهانی از تمام نامزدان خواسته بودند که ادعای پیروزی و پیش‌داوری در مورد انتخابات بپرهیزند و اجازه بدهند که کمیسیون‌ها کارشان را بکنند، اما از فردای برگزاری انتخابات این درخواست عملی نشد. نامزدان انتخابات ریاست جمهوری، ‌قبل از انتخابات روی یک اصول رفتار نیز به نتیجه رسیده بودند که یکی از اصل‌های آن خودداری از اعلام پیروزی قبل از همه‌گانی شدن نتایج از سوی کمیسیون مستقل انتخابات بود. اما نامزدان انتخابات ریاست جمهوری نه به اصول رفتار تمکین کردند، نه به خواست‌های جامعه‌ی مدنی و کشورهای حامی افغانستان.

این اعلام پیروزی زنگ خطر جدی را به گوش مردم افغانستان نواخته است. اعلام‌های پیروزی پی‌‌درپی توسط نامزدان پیش‌تاز معنایی غیر از ورود به بحران سیاسی ندارد. این وضعیت نشان‌دهنده‌ی آن است که اگر کمیسیون مستقل انتخابات یکی از دو نامزد پیش‌تاز را برنده اعلام کند، ‌نامزد دیگر نمی‌پذیرد. روشن است که کمیسیون مستقل انتخابات نمی‌تواند هر دو نامزد را برنده اعلام کند. کمیسیون مستقل انتخابات حتماً یک نامزد را برنده اعلام می‌کند. اگر انتخابات به دور دوم هم برود، دو نامزد باید در دور دوم رقابت کنند. ولی از همین حالا شعار پیروزی و نرفتن به دور دوم سر داده می‌شود. از همین حالا گفته می‌شود که دور دومی در کار نیست. این امر نشان‌دهنده‌ی آن است که اگر کمیسیون مستقل انتخابات اعلام دور دوم کند، ‌باز هم شاهد بحران سیاسی خواهیم بود. حداقل یکی از نامزدان پیش‌تاز دور دوم را هم نمی‌پذیرد.

مردم افغانستان انتظار نداشتند که نامزدان انتخابات ریاست جمهوری که در پنج سال گذشته در حکومت‌داری ناکام بودند، ‌این قدر زود وضعیت را بحرانی بسازند. انتظار عموم این بود که حداقل تا اعلام نتایج ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری، کشمکش سیاسی به تعویق می‌افتد. کسی انتظار نداشت که بحران سیاسی واقع نشود، ‌اما این انتظار به جا وجود داشت که رهبران حکومت که حالا نامزد انتخابات ریاست جمهوری هستند، تلاش خواهند کرد که حداقل ظهور بحران انتخاباتی را به تعویق بیندازند. ولی این بحران همین حالا آغاز شده است. نامزدان دیگر انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرده‌اند که این انتخابات برنده ندارد و آنان آماده‌ی میانجی‌گری هستند. برخی از سیاست‌مدارانی که در اطراف حامد کرزی حلقه زده‌اند هم منتظر بحران‌اند تا نقش‌شان را ایفا کنند. آنان هم وعده‌ی میانجی‌گری داده‌اند ولی روشن است که سیاست‌مداران متحد آقای کرزی بیش‌تر در پی اداره‌ی موقت و دنبال کردن بحث مذاکره با طالبان هستند تا حل بحران انتخاباتی.

رهبران حکومت وحدت ملی نتوانستند از خط منافع جناحی به سود منافع کشور عبور کنند و منتظر پایان کار کمیسیون مستقل انتخابات باشند. هر دو رهبر اجازه ندادند که کمیسیون مستقل انتخابات کار خودش را بکند. رییس کمیسیون مستقل انتخابات در دیدار با سفیر بریتانیا و نماینده‌ی ناتو گفته است که جامعه‌ی جهانی باید فشارهایی را که از ناحیه‌ی نامزدان به کمیسیون مستقل انتخابات وارد می‌شود، ‌خنثا کند. این موضع‌ نشان‌دهنده‌ی آن است که کمیسیون مستقل انتخابات هم زیر فشار جدی قرار دارد. ولی توپ در میدان کمیسیون مستقل انتخابات است. کمیسیون مستقل انتخابات گزینه‌ی دیگری غیر از کار حرفه‌ای و اعلام نتایج شفاف انتخابات ریاست جمهوری ندارد. کمیسیون مستقل انتخابات باید به گونه‌ای عمل کند که تقویم انتخاباتی تطبیق شود و نتایج ابتدایی در ۲۷ میزان به اطلاع عموم برسد. کمیسیون باید هیچ نوع تعللی به خود راه ندهد و کارش را در حضور ناظران نامزدان و نهادهای مدنی انجام دهد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن