نظارت جهانی از انتخابات آینده

محمداشرف‌ غنی در سفرش به بریتانیا از مقام‌های آن کشور خواسته است که کمک کنند تا ناظران جهانی برای نظارت از انتخابات ریاست جمهوری ماه میزان ‌به افغانستان بیایند. روشن است که نامزدان دیگر انتخابات ریاست جمهوری هم خواستار نظارت از روند انتخابات ریاست جمهوری توسط ناظران جهانی هستند. یکی از عوامل بی‌نظمی و مشکلاتی که در انتخابات پارلمانی به میان آمد،‌ این بود که ناظران بین‌المللی به دلایل مختلف نتوانستند از این انتخابات نظارت کنند. به همین دلیل بود که میزان تقلب،‌ تخطی و تخلف بسیار بلند رفت و کمیشنران وقت کمیسیون مستقل انتخابات نتوانستند تقویم انتخاباتی را تطبیق کنند. تطبیق نشدن تقویم انتخاباتی و تأخیر در اعلام نتایج نهایی انتخابات پارلمانی تا شش ماه، نشان داد که کمیسیون مستقل انتخابات‌ در عملیات برگزاری انتخابات پارلمانی ناکام بوده است.

این‌بار لازم است که در انتخابات ریاست جمهوری، ‌ناظران بین‌المللی حضور داشته باشند و از آن نظارت کنند. ‌سازمان امنیت و همکاری اروپا که از انتخابات‌های کشورهای مختلف نظارت می‌کند، ‌باید از انتخابات آینده‌ی ریاست جمهوری افغانستان هم نظارت کند. دولت‌هایی که انتخابات ریاست جمهوری افغانستان  را حمایت مالی می‌کنند، ‌باید زمینه  را برای نظارت ناظران جهانی از این انتخابات فراهم سازند. حضور ناظران جهانی برای نظارت از تمام مراحل انتخابات، ضریب کارایی کمیسیون مستقل انتخابات را افزایش خواهد داد. حضور این ناظران سبب می‌شود که مدیران ارشد کمیسیون‌های انتخاباتی فشار فلتر نظارتی را احساس کنند و تمام مراحل انتخابات را با دقت انجام دهند.

از حضور ناظران جهانی، نامزدان انتخابات ریاست جمهوری نیز حمایت می‌کنند. ناظران جهانی به نامزدان انتخابات اطمینان خاطر خواهند داد. این امر نامزدان را مطمین خواهد ساخت که ناظران جهانی از کار کمیسیون مستقل انتخابات و تمام مراحل مربوط به انتخابات ریاست جمهوری،‌ نظارت خواهند کرد. ناظران بین‌المللی از دید نامزدان مطرح انتخابات ریاست جمهوری افغانستان، عناصر بی‌طرف‌اند.

در نبود ناظران بین‌المللی، اعتبار انتخابات افغانستان در سطح جهانی نیز صدمه خواهد دید. یک انتخابات با‌اعتبار و تأیید شده از سوی ناظران بین‌المللی، وجهه‌ی افغانستان را در جامعه‌ی جهانی بهبود خواهد بخشید و دوام کمک‌های جهانی به افغانستان را تضمین خواهد کرد. اگر یک انتخابات بااعتبار برگزار نشود، کمک‌های جهانی و مشروعیت حکومت زیر سوال خواهد بود. در شروع سال جاری در برخی از حلقه‌های دیپلماتیک آوازه بود که گویا به دلیل مذاکره با طالبان و راه افتادن روند حل سیاسی جنگ، ممکن است انتخابات ریاست جمهوری کشور در افغانستان برگزار نشود. یک بحث دیگر این بود که گویا تأخیر در برگزاری انتخابات یا حذف آن از آجندای جامعه‌ی جهانی،‌ بخشی از بسته‎‌ی تشویقی غرب برای گروه طالبان است تا به روند حل سیاسی در افغانستان رضایت دهند. اما حال روشن شده است که انتخابات هیچ بدیلی ندارد.

وقت حکومت کنونی به پایان رسیده است و اگر انتخابات برگزار نشود،‌ نه دوام حکومت کنونی می‌تواند مورد قبول باشد و نه روی‌کار‌آمدن یک حکومت غیر‌انتخابی. قانون اساسی افغانستان روی‌کارآمدن یک حکومت سرپرست یا چیزی شبیه به آن را پیش‌بینی نکرده است. دوام حکومت بر سر اقتدار هم بدون برگزاری انتخابات به هیچ صورتی توجیه قانونی ندارد. اگر روندی برای حل سیاسی جنگ افغانستان به راه بیافتد،‌ صرف یک حکومت مشروع می‌تواند بخشی از آن باشد. یک حکومت غیر‌انتخابی به معنای لغو نظم مبتنی بر قانون اساسی افغانستان است و به شمار مشکلات می‌افزاید. به نظر می‌رسد که همه‌ی دولت‌هایی که افغانستان را کمک می‌کنند،‌ به این امر موافق‌اند که انتخابات ریاست جمهوری باید برگزار شود تا یک حکومت مشروع و انتخابی روی‌ کار آید. برگزاری یک انتخابات سالم، به حکومت آینده و اپوزیسیون آن مشروعیت خواهد داد. ‌

Comments are closed.