قمار و اعتیاد به مواد مخدر مشابه اند؟

اعتیاد حالتی است، که در آن شخص به علت روانی و طبیعی دچار ضعفِ اراده در کنترول تکرار اعمال خود می‌شود هرچند ضعف اراده ذاتاً بیماری محاسبه نمی‌شود ولی به علت عوارضی که بر سیستم عصبی شخص به وجود می‌آورد به عنوان بیماری شناخته می‌شود. این بیماری با ایجاد اختلال در کنترول بر سیستم رفتار-پاداش، باعث تکرار آن رفتار می‌گردد.
در اعتیاد فرد با مصرف ماده‌ا‌ی خاص از نوع طبیعی یا شیمیایی مانند ماده‌ی مخدر یا الکل درگیر اعتیاد شده و در اعتیاد رفتاری یا اعتیاد غیروابسته به مواد مخدر، رفتار ناکارآمد فرد این مشکل را رقم می‌زند و به مصرف مواد مخدر الزاماً ارتباطی ندارد.
بروز عادت به رفتارهای مثل قمار، پورنوگرافی، پرخوری، بازی‌های تصویری، انترنت و خرید از دیگر انواع اعتیاد های رفتاری اند. با این وجود قمار تنها نوعی از رفتارهای فوق است که رسماً از سوی پزشکان و روانپزشکان به عنوان اعتیاد و بیماری شناخته شده و رفتارهای دیگر بیش‌تر به عنوان اختلال روانی تلقی می‌شوند.
در هر دو نوع اعتیاد، بجز آسیب‌ های فزیکی، فرد در معرض آسیب‌ های روانی و اجتماعی نیز قرار می‌گیرد. مشکلات مالی، گرفتاری های خانواده‌گی، اخراج از کار و از دست دادن دوستان و بستگان و طرد شدن از جامعه از عوارض مهم اعتیاد به حساب می‌آیند.

اعتیاد به مواد مخدر
دلیل اعتیاد به مواد مخدر و الکل تغییراتی است که این مواد در فعالیت عادی میان مواد داخلی مغز به وجود می‌آورند و با تولید میزان غیر معمولی از لذت و نشاط فرد را وادار/علاقمند به استفاده‌ی از این مواد می‌کنند. مصرف طولانی مدت این مواد باعث می‌شود که مولکول ‌های موجود در آنها جایگزین نورُترنسمِترها (پیام‌ رسان‌ های عصبی که پیام‌ های اعصاب را بین سلول ‌های مغز انتقال می‌دهند) شده و بدین ترتیب اگر به میزان کافی به بدن فرد مصرف کننده نرسد در فعالیت‌ های فزیکی او اختلال ایجاد می‌شود.

اعتیاد رفتاری یا اعتیاد غیروابسته به مواد مخدر
یحتمل این نوع از اعتیاد را کم‌تر شنیده‌ اید، در واقع در این نوع اعتیاد فرد به انجام رفتاری عادت می‌کند که وابستگی به آن ناشی از استفاده‌ی هیچ نوع ماده‌ی مخدری نیست. پژوهش های علمی می‌نمایانند که این نوع اعتیاد اثر یکسانی در مغز ایجاد کرده و سبب بروز لذت در افراد می‌شود. تکرار این رفتار بر زنده‌گی فردی و اجتماعی فردِ معتاد/وابسته اثر گذاشته و باعث پَس ماندن فرد از فعالیت‌ های روزانه‌ اش می‌شود.
اعتیاد به قمار که تا پیش از به عنوان اختلال رفتاری شناخته می‌شد از سال ۲۰۱۵ از سوی «انجمن روانپزشکی ایالات متحده‌ی امریکا» به عنوان «اعتیاد رفتاری» به رسمیت شناخته شد. افراد مبتلا به قمار سعی در تکرار این رفتار شان دارند و حتا بروز مشکلات مالی، مشکلات خانواده‌گی، ورشکستگی، عدم رسیده‌گی به امور روزانه و اخراج از کار نمی‌توانند فرد را معتقد کنند که رفتارش را ترک کند.

اعتیاد به قمار در برابر اعتیاد به مواد مخدر
پژوهش های انجام یافته بر روی معتادین به کوکائین و معتادین به قمار می‌نمایانند که در هر دو نوع اعتیاد سامانه‌ی پاداش مغز (آن قسمت از مغز که مربوط به ترشح مالیکول های شادی آفرین در اعصاب اند) فعال و با ایجاد لذت در افراد باعث می‌شوند که میل فرد برای تکرار رفتار شان یا استفاده‌ از مواد مخدر افزایش یابد. به نقل از پژوهش های انجمن روانپزشکی امریکا در هر دو گروه معتادان توانایی ارزیابی خطر به طور چشمگیری کاهش می‌یابد؛ این امر به خوبی بی اعنتایی معتادین به مشکلات پیرامون شان را نشان می‌دهد. همچنین قدرت تصمیم‌گیری در معتادینِ به قمار به دلیل اضطراب، استرس زیاد و مشکلات احساسی/مالی کاهش می‌یابد. اعتیاد شدید به قمار حتا تغییراتی در عملکرد مغز افراد به وجود می‌آورد که با اعتیاد با کوکائین یا هر مخدره‌ی دیگری مقداری متفاوت است.

درمان اعتیاد به قمار سختر از درمان اعتیاد به مواد مخدر است؟
هر چند هنوز میان روانپزشکان در این زمینه اختلاف نظر وجود دارد اما تصویر برداری‌ های پزشکی از مغز هر دو گروه معتادین می‌نمایانند که با وجود تفاوت‌ ها در میان این دو نوع اعتیاد، شباهت‌ های بسیاری نیز در این زمینه وجود دارد. برخلاف اعتیاد به مواد مخدر که به آسانی قابل شناسایی و تشخیص است، تشخیص اعتیاد به قمار از سوی روانپزشک و همچنین پذیرش آن از سوی بیمار سخت است. بسیاری از معتادینِ به قمار خود را علاقه‌ مند به آن می‌دانند و از پذیرش برچسب معتاد خودداری می‌کنند.
هر دو گونه اعتیاد به دلایل محیطی و اجتماعی به وجود می‌آید. اختلال در مغز نقش مهمی در توسعه‌ی اعتیاد در افراد دارد. در اعتیاد به قمار مثل اعتیاد به مواد مخدر، اختلال در مغز باعث می‌شود تا فرد رفتار معتاد گونه‌ی خود را ادامه دهد. بدین علت درمان اعتیاد به قمار مثل درمان اعتیاد به مواد مخدر، پروسه زمان‌بر و دشواری است که باید زیر نظر روانپزشکان و روانشناسان و با روش‌ هایی چون دارو درمانی و روان ‌درمانی انجام یابد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن