پنج عاملی که باعث حذف تیم ملی فوتسال افغانستان از رقابت‌های مقدماتی قهرمانی آسیا شد

فوتسال افغانستان یک‌ بار دیگر از صعود به جام ملت‌های آسیا باز می‌ماند. یک ماه تمرینات نفس‌گیر، بی‌خوابی، استرس، خون دل‌ خوردن‌ها و عرق‌ریزی‌ها، همه ‌و ‌همه یک‌شبه نقش برآب می‌شود و رؤیای حضور در معتبرترین تورنمنت فوتسالی آسیا، برای بازیکنان، تیم مربی‌گری و مردم تبدیل به یأس می‌شود و ناامیدی ممتد. تیم ملی فوتسال افغانستان در واقع قربانی مصلحت‌گرایی‌ها، وعده‌خلافی‌ها، بی‌توجهی‌ها و عدم مدیریت شماری از افراد، نهاد‌های دولتی و خصوصی شد. تیمی‌ که از برای داشتن پتانسیل بالا، به جای هم‌نشینی با قُله‌نشین‌ها، همواره نزول کرد و نزول.

فکتورهای زیادی است که باعث شد تیم ملی فوتسال افغانستان در مسابقات مقدماتی قهرمانی آسیا عمل‌کرد ضعیف داشته باشد. این‌جا در زیر، یک‌به‌یک این دلایل را مرور می‌کنیم.

یکم- بازیکنان و عوامل تیم ملی فوتسال کشور یک روز قبل از مسابقات به ایران می‌رسند. ارومیه، شهری‌ که مسیر صعود و نزول تیم‌های مرکز آسیا در جام ملت‌ها را روشن می‌کند. در تمام کشورها اصل بر این است که تیم‌های اشتراک‌کننده کم‌ازکم سه روز قبل از آغاز مسابقات باید خودشان را به محل برگزاری رقابت‌ها برسانند. بازیکنان می‌بایست خودشان را به آب و هوای محیط و منطقه وفق بدهند. درست استراحت کنند و هم‌چنان چند تمرین گروهی را نیز با یک‌دیگر برگزار نمایند. اما تیمی که یک روز پیش از آغاز مسابقات خودش را با مشکلات عدیده‌ای به محل برگزاری می‌رساند، طبیعتاً مشکلات فراوانی پیش رو دارد. تیم درست استراحت کرده نمی‌تواند، با شرایط آب و هوای منطقه بیگانه است و هم‌چنان بر اضطراب و استرس بازی‌کنان افزوده می‌شود. تیم ما با چنین شرایط ناگواری پای در رقابت‌های مهم آسیایی گذاشت.

دوم- در تمام کشورها رسم است تیمی‌ که می‌خواهد برای حضور در یک تورنمنت مهم ورزشی خودش را آماده کند، می‌بایست چند بازی تدارکاتی در دستور کارش قرار دهد. بازی‌های دوستانه‌ا‌ی که می‌تواند هم فرصت هم‌آهنگی بیش‌تر بازیکنان را فراهم کند و هم مربی فرصت خوبی برای برطرف کردن نواقص و مشکلات تیمش دارد؛ اما تیم ملی فوتسال کشورمان به دلیل نبود بودجه، هیچ دیدار دوستانه‌ای با هیچ یک از تیم‌های منطقه برگزار نکرد. از این‌ رو آقای عبدالرزاق ممرک، سرمربی تیم، مجبور شد برنامه‌های آماده‌گی تیمش را در کابل انجام دهد و بدون حتا یک بازی تدارکاتی، مردان او پای در مهم‌ترین رقابت‌ آسیایی بگذارند.

سوم- برگزاری مسابقات مقدماتی قهرمانی آسیا به میزبانی کشور ایران، هم‌زمان شد با رخصتی‌های «اربعین حسینی» که کارمندان وزارت خارجه‌ ایران در این روز به رخصتی به سر می‌بردند. تأخیر در صدور ویزاها باعث می‌شود برنامه‌ی سفر بازیکنان درست و به موقع انجام نشود. تیم ملی که قرار بود از کابل به دبی و از دبی به تهران پرواز داشته باشد، رخصتی‌های کارمندان وزارت امور خارجه‌ ایران موجب می‌شود ویزای بازیکنان ما با دو روز تأخیر به دست‌شان برسد و بازیکنانی ‌که قرار بود روز شنبه پروازهای‌شان را انجام دهند، دوشنبه از مسیر مرز اسلام‌قلعه-‌هرات، زمینی به ایران سفر می‌کنند. اتفاقی‌ که افت بدنی بازیکنان را در پی دارد و باعث می‌شود که آن‌ها نه به لحاظ جسمی و نه به لحاظ روحی در بازی مقابل تیم‌های ملی اوزبیکستان و تاجیکستان از شرایط خوبی برخوردار نباشند.

چهارم- مساله‌ی بعدی که باعث می‌شود تیم ملی نتواند در این دور از رقابت‌ها خوب ظاهر شود، ناهم‌آهنگی‌ها بین دو اداره‌ی ارشد ورزشی کشور است. ظاهراً فدراسیون فوتبال افغانستان هنوز نتوانسته به لحاظ استقلال مالی از زیر سایه‌ی ریاست تربیت بدنی و ورزش کشور بیرون آید. اداره‌ای که در ظاهر امر باید مستقل باشد، نیست و وابسته‌گی عجیبی به ریاست تربیت بدنی دارد. گفته می‌شود تمام هزینه‌ها و سفرخرجی‌های بازیکنان تیم ملی فوتسال ۲۰ سال کشور که در رقابت‌های قهرمانی آسیا نایب قهرمان شدند، هنوز اجرا نشده است. بازیکنانی که پشت‌شان به هیچ جای گرم نیست، چگونه می‌توانند با خیال آسوده در زمین مسابقه با حریف شکم‌سیرشان برزمند؟ با کدام امید می‌توانند تمرکزشان را بر بازی‌ای معطوف کنند که فکر‌شان در پس مخارج بخور‌ونمیر زنده‌گی‌شان باشد.

پنجم- مهم‌ترین مساله‌ای که گلوی فوتسال ما را فشرد، تعهد‌شکنی و وعده‌خلافی یکی از وکلای مردم کابل در مجلس نماینده‌گان بود. در سال ۲۰۱۸ در نشستی که در حضور خبرنگاران نیز برگزار شده بود، شرکت گلبهار تاور به ریاست آقای زرگی حبیبی قراردادی را به امضا می‌رسانند. در این قرارداد شرکت نام‌برده تعهد می‌سپارد که سالانه ۲۰۰ هزار دالر برای کمک به تیم ملی فوتسال کشور هزینه می‌کند. در بهبوهه‌ی کارزارهای انتخاباتی این قرارداد بین دو طرف به امضا می‌رسد، اما پس از ختم کمپین‌های انتخاباتی و راه‌یافتن آقای زرگی به مجلس نماینده‌گان، این شرکت به هیچ‌کدام از تعهدات خویش وفادار نمی‌ماند. با وجود بارها مراجعه به این شرکت، نه آقای زرگی و نه هیچ‌ یک از مسئولان شرکت گلبهار تاور به درخواست‌ مسئولان در کمیته‌ی فوتسال پاسخ نمی‌دهند. این قرارداد باعث می‌شود کمیته‌ی فوتسال به لحاظ قانونی نتواند با شرکتی دیگر وارد معامله شود، از این ‌رو، تعهدشکنی شرکت نام‌برده باعث می‌شود فوتسال کشور بدون هیچ‌گونه حمایتی پای در مهم‌ترین تورنمنت آسیایی بگذارد و در نهایت نیز ناکام بماند.

به هر روی نتیجه نگرفتن تیم ملی فوتسال کشور در مسابقات مقدماتی جام ملت ملت‌های آسیا، وابسته به فکتورهای زیادی بوده ‌است. عواملی که به‌سان حلقه‌های زنجیر، در ناکامی و عدم درخشش تیم ملی فوتسال کشور به ‌هم تنیده بودند. این‌که تیم ملی نمی‌تواند در چنین شرایطی خوب امتیاز بگیرد، برخاسته از اراده‌ی ضعیف مسئولان در اداره‌ی فدراسیون، بی‌توجهی ریاست تربیت بدنی و ورزش کشور و هم‌چنان خاموشی اختیار کردن مسئولان حکومتی است. اگر همین آقایان از خواب خرگوشی‌شان نخواهند بیدار شوند، فاتحه فوتسال را باید خواند. همان‌گونه که این تیم در دو دوره‌ی اخیر از حضور در جام ملت‌های آسیا بازماند، مطمئناً سال‌های بعد و دوره‌های بعدی نیز هیچ جایگاهی در میان کشورهای منطقه که امتیازگیری‌شان بر محور مدیریت مطلوب می‌چرخد، نخواهد داشت.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن