نخستین بانوی سارنوال در بادغیس: برای تأمین عدالت قربانی می‌دهم

محمدحسین نیک‌خواه

وقتی به‌ عنوان نخستین بانوی سارنوال در ولایت بادغیس کارش را آغاز کرد، برای بسیاری حضور زنان در نهادهای دولتی قابل قبول نبود. او پیش از سارنوال شدن، چند سال به‌ عنوان نخستین وکیل مدافع زن هم در بادغیس فعالیت داشت و به خاطر تحقق عدالت تلاش کرده بود.

آنجیلا حمیدی، با وجود همه‌ی سختی‌ها کار خود را تا کنون ادامه داده و الگویی برای سایر زنان در بادغیس شده است.

پشتی‌بان او در این مسیر همسرش بوده است. خدابخش امینی، برای حمایت از خانمش کار خود در یک مؤسسه غیردولتی با معاش بلند را ترک کرد و به‌ عنوان همکار و راننده بدون دریافت یک افغانی معاش در کنار همسرش ایستاد.

فعالیت زنان در عرصه‌های گوناگون اجتماعی در افغانستان با دشواری‌های زیادی همراه است. در ولایت‌های محروم، این دشواری بیش‌تر حس می‌شود. برخی مشاغل مانند سارنوالی برای مردان دشوار است، اما سختی آن برای زنان چندین برابر است.

سر و کله زدن با متهمان و مجرمان، تهدیدهای امنیتی، نگرانی از امنیت اعضای خانواده و ده‌ها نگرانی دیگر، بخشی از زنده‌گی عادی هر سارنوال است.

بزرگ‌ترین دغدغه‌ی خانم حمیدی و همسرش تهدیدهای امنیتی است و آنان از شخص رییس جمهور و لوی‌سارنوال می‌خواهند که به تأمین امنیت کارمندان ارگان‌های عدلی و قضایی به ویژه زنان توجه بیش‌تری داشته باشند.

دشواری کار برای زنان

آنجیلا حمیدی پس از فراغت از صنف دوازدهم، به‌ عنوان آموزگار در یکی از مکتب‌های دولتی بادغیس مقرر شد؛ در شرایطی که زنان به جز معلمی و داکتری نمی‌توانستند شغل دیگری داشته باشند.

بیرون شدن از فضای خانه و کار در بیرون برای خیلی از زنان بادغیسی یک آرزو به حساب می‌آمد، اما رؤیای آنجیلا آموزگاری نبود و او برای رسیدن به قله‌های موفقیت باید دره‌های مشکلات را طی می‌کرد. او تصمیم گرفت برای ادامه‌ی تحصیل راهی هرات شود. در یکی از دانشگاه‌های خصوصی، حقوق خواند و پس از فراغت دوباره به زادگاهش قلعه ‌نو بازگشت.

با درخواست آنجیلا، پدرش یک مؤسسه تحصیلات‌ عالی خصوصی را در بادغیس تأسیس کرد و او به ‌عنوان نخستین استاد زن در این ولایت وارد دانشگاه شد، اما استادی دانشگاه هم پایان جاده‌ی آرزوهای آنجیلا نبود.

مدتی بعد جواز وکالت گرفت و به ‌عنوان اولین وکیل مدافع زن در بادغیس فعالیت خود را آغاز کرد و برای دست‌یابی زنان به حقوق‌شان و تأمین عدالت وارد میدان شد. وی  پیش از آن‌که کارش را به ‌عنوان نخستین بانوی سارنوال در بادغیس آغاز کند، در چند نهاد غیردولتی و ریاست عدلیه بادغیس سابقه‌ی کار داشت.

با تأسیس سارنوالی ویژه منع خشونت علیه زنان، او به ‌عنوان نخستین سارنوال مسلکی در ولایت بادغیس مقرر شد؛ شغلی که مشکلات زیادی داشت و برای برخی کارمندان مرد حضور بانویی به عنوان سارنوال پذیرفتنی نبود.

دشواری کار در دادستانی و بررسی پرونده‌های خشونت، گاهی چنان برای او سنگین بود که سبب اشک ریختنش می‌شد، اما او تصمیم خود را گرفته بود و نمی‌خواست تسلیم مشکلات شود و از راهی که در آن گام گذاشته، برگردد.

 

پشتی‌بانی شوهر

جمله معرفی است که می‌گوید «پشت هر مرد موفقی، یک زن موفق و فداکار ایستاده است.» این جمله برای آنجیلا حمیدی، برعکس است. برای موفقیت او، شوهرش تلاش و فداکاری زیادی کرده است.

خدابخش امینی، دانش‌آموخته‌ رشته حقوق و علوم سیاسی است و وقتی با آنجیلا ازدواج کرد کارمند یک مؤسسه غیردولتی بود و معاش بلند و جایگاه شغلی خوبی داشت. در ابتدا خدابخش مخالف سارنوال شدن همسرش بود، اما با تأکید برخی دوستانش اجازه داد آنجیلا به ‌عنوان سارنوال مقرر شود و در این راه با او همکاری کرد.

پیش از آنجیلا هیچ زنی به ‌عنوان سارنوال در بادغیس کار نکرده بود و او باید یک‌تنه با مشکلات موجود دست‌وپنجه نرم می‌کرد. خدابخش برای پشتی‌بانی از همسرش کار خود را رها کرد و خانمش را در پیش‌برد امور همکاری کرد.

به گفته‌ی خدابخش، او مثل یک سرباز تمام وقت خود را صرف همسرش کرد و به ‌عنوان راننده او را همراهی می‌کرد. پس از مدتی آنجیلا با فرید حمیدی لوی‌سارنوال کشور، دیدار کرد و مشکلات تنها بانوی دادستان در بادغیس را با او در میان گذاشت.

لوی‌سارنوال کشور دستور داد تا خدابخش امینی در یکی از بست‌های اداری سارنوالی بادغیس مقرر شود. از چندی به این‌سو امینی سارنوال مسلکی در ریاست سارنوالی ولسوالی آب‌کمری ولایت بادغیس مقرر شده است.

خدابخش برای نخستین‌بار در مراسم رسمی روز جهانی زن در حضور صدها تن از مردم و مسوولان ارشد حکومتی برای خانم خود هدیه داد و فعالیت‌های او را ستایش کرد. این اقدام در بادغیس سر‌و‌صدای زیادی به پا کرد و بیش‌تر مردم در مورد آن صحبت می‌کردند.

نگرانی اصلی آنجیلا حمیدی و خدابخش امینی، تهدید‌های امنیتی است. این دو به خاطر وظیفه‌ی حساسی که دارند، مرتب از سوی افراد مختلف تهدید و توهین می‌شوند. خواست آن‌ها از رییس جمهور و لوی‌سارنوال کشور این است که برای تأمین امنیت کارمندان نهادهای عدلی و قضایی، اقدامات ویژه روی دست گیرند.

 

الگوی زنان بادغیس

حضور آنجیلا حمیدی در عرصه‌های اجتماعی، انگیزه زنان دیگر را هم افزایش داد تا از چهاردیواری خانه خارج شوند و در جامعه نقش فعال‌تری داشته باشند. مدتی پس از حضور او در ریاست سارنوالی بادغیس، چند بانوی دیگر هم حاضر شدند در این نهاد به عنوان سارنوال کار کنند.

حالا شمار بانوان سارنوال در سارنوالی بادغیس به هفت تن رسیده است. آرزو آرین، از همکاران خانم حمیدی در سارنوالی بادغیس، باور دارد که فعالیت زنان دادستان سبب شده زنان بادغیس به این نهاد اعتماد کنند و مشکلات‌شان را با آنان در میان بگذارند.

پیش از حضور سارنوالان زن در سارنوالی باغیس، اکثر قضیه‌های مربوط به زنان در دادگاه‌های صحرایی یا از سوی بزرگان و ریش‌سفیدان رسیده‌گی می‌شد و در بیش‌تر موارد حق زنان زیر پا می‌شد.

خانم آرین تأکید می‌کند که حالا زنان به سارنوالی حاضر می‌شوند و به راحتی مشکلات‌شان را با سارنوالان‌های زن در میان می‌گذارند.

احمدجان عزیزی، رییس سارنوالی استیناف ولایت بادغیس نیز در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح فعالیت سارنوالان زن در این نهاد را برای تحقق عدالت و زیر پا نشدن حقوق زنان مثبت ارزیابی می‌کند.

از دید او هرچند سارنوال بودن شغلی دشوار است و مشکلات خاص خود را دارد، اما زنان در این شغل توانسته‌اند موفقیت‌های خوبی را کسب کنند.

آنجیلا حمیدی در جریان کار خود ده‌ها قضیه‌ی خشونت علیه زنان را بررسی کرده است که برخی از آن‌ها برایش بسیار تکان‌دهنده و دردآور بوده است. او آرزو دارد روزی در بادغیس نخستین قاضی زن هم در چوکات دادگاه فعالیت کند.

هرچند تهدیدهای امنیتی یکی از مشکلات بزرگ بر سر راه سارنوالان به ویژه بانوان سارنوال است، اما آنجیلا حمیدی تأکید دارد حاضر است برای تأمین عدالت قربانی دهد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن