همه باید برای حفظ جمهوریت بسیج شوند

در بحث مذاکره با طالبان باید جناح‌های تشکیل‌دهنده‌ی حکومت، ارگ و سیاست‌مداران بیرون از آن متحد باشند. تمام نیروهای سیاسی نظم جمهوری را قبول کرده اند. همین نظم به سیاست‌مداران اجازه داده است که در انتخابات ریاست جمهوری، شرکت کنند و از مردم رای بخواهند. نظم جمهوری سبب شده است که نیروهای سیاسی مخالف و متضاد در کنار هم حضور مسالمت آمیز داشته باشند. اگر نظم جمهوری نمی‌داشتیم، ممکن نبود که حکمتیار، اشرف غنی، داکتر عبدالله و لطیف پدارم که هر کدام دارای افکار سیاسی بسیار متفاوت هستند، در انتخابات رقابت کنند. تنها نظامی که می‌تواند منازعه‌ی خونین افغانستان را به پایان برساند، نظم مبتنی بر جمهوری است. بنا بر این در نبود نظم جمهوری، صلح پایدار نمی‌ماند. به هیچ کسی باید این توهم دست ندهد که در نبود نظم جمهوری افغانستان به ثبات می‌رسد. نظم جمهوری اگر ثبات نیاورد،  هیچ نظام دیگری در افغانستان ثبات آورده نمی‌تواند. انواع نظام‌های سیاسی در افغانستان تجربه شد و هیچ کدام موفق نبود. هیچ نظام سیاسی پس از کودتای هفت ثور نتوانست منازعه را به پایان برساند و به مشکلات اصلی کشور بپردازد. در نظم سیاسی پس از بن، غیر از طالبان دیگر همه‌ی نیروهای سیاسی حضور پیدا کردند. این نظم سیاسی بدیل ندارد.

بنا بر این نیاز است که همه‌ی نیروهای سیاسی، چهره‌های سیاسی مطرح، جناح‌های تشکیل دهنده‌ی حکومت، نامزدان انتخابات ریاست جمهوری، احزاب و ارگ، روی یک استراتژی مشترک برای بقای نظام جمهوری کار کنند. همه باید روی میکانیزم دفاع از نظم جمهوری به توافق برسند. هم هیات مذاکره‌کننده با طالبان باید از نظم جمهوری نماینده‌گی کند و هم حفظ نظم جمهوری باید خط سرخ در هر مذاکره‌ای باشد. در نبود نظام جمهوری، چیزی به نام صلح به دست نمی‌آید. نقطه‌ی مقابل نظم جمهوری استبداد و غصب قدرت سیاسی است. وقتی رای شهروندان به حکومت مشروعیت ندهد و انتخابات میکانیزم، انتقال و توزیع قدرت نباشد، روشن است که هر نیروی سیاسی به براندازی و تسلط بر قدرت از راه زور فکر می‌کند. نیروهایی که در یک نظم غیر جمهوری بر اقتدار هستند، تلاش می‌کنند که قدرت خودشان را از راه زور نگهدارند. بنا بر این، برای تضمین صلح، راهی غیر از حفظ نظم جمهوری نیست.

دولت باید برای بقای نظام، یک استراتژی بسازد یا زمینه را فراهم کند تا همه‌ی نیروهای سیاسی در تدوین آن استراتژی سهیم باشند. همه باید مسوولیت خودشان را درک کنند. سیاست‌مدارانی که با کوتاه‌بینی، صرف به دنبال منافع کوچک‌شان هستند بدانند که اشتباه می‌کنند. هم حکومت باید تلاش لازم را برای قانع‌سازی نیروهای سیاسی و چهره‌های مطرح انجام دهد و هم سیاست‌مداران بیرون از حکومت مسوولیت‌های خودشان را درک کنند. در حال حاضر طالبان هیچ تضمینی نداده‌اند که نظم جمهوری و یک حکومت انتخابی را قبول می‌کنند. اگر آنان نظم جمهوری و یک حکومت انتخابی را قبول نکنند و همه را به نظامی دعوت کنند که با جمهوریت سازگاری ندارد،  صلح دوام نمی‌آورد. تمام سیاست‌مداران باید منافع کوچک خودشان را کنار بگذارند و به منافع کلیتی به نام افغانستان فکر کنند. نباید مخالفت با محمداشرف غنی برای همه وضعیتی را بار بیاورد که از دفاع نظام جمهوری غافل شوند. رسالت تاریخی همه ایجاب می‌کند که در دفاع از نظام جمهوری بسیج شوند. نظرسنجی‌های اخیر که نهادهای معتبر انجام داده‌اند نشان می‌دهد که نظام جمهوری برای مردم افغانستان هم خط سرخ است. مردم حاضر نیستند که اصل نظام، فدای خواست‌های یک گروه شود. تجربه‌ی تاریخی هم نشان داده است که نسخه‌پیچی پنهانی برای افغانستان در کشورهای دیگر و تطبیق آن، نتیجه‌ی معکوس می‌دهد. همه باید برای حفظ نظم جمهوری بسیج شوند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن