تأکید بر پایان جنگ؛ نباید حقوق قربانیان جنگ در گفت‌وگوهای صلح نادیده گرفته شود

عبدالاحمد حسینی

کمیسیون مستقل حقوق بشر روز یک‌شنبه، سوم حمل، باغچه «کودکان قربانی جنگ» را افتتاح کرد. هم‌زمان با افتتاح باغچه کودکان قربانی جنگ، کمیسیون مستقل حقوق بشر می‌گوید که گفت‌وگوهای صلح باید قربانی‌محور و عدالت‌محور باشد. این نهاد از حکومت می‌خواهد که در گفت‌وگوهای صلح حقوق قربانیان جنگ نادیده ‌گرفته نشود. مسوولان در کمیسیون مستقل حقوق بشر می‌گویند که افغانستان زمانی به یک صلح پایدار و مستمر دست پیدا می‌کند که حقوق قربانیان جنگ در حاشیه قرار نداشته باشد.

کمیسیون مستقل حقوق بشر به منظور یاد‌بود از قربانیان جنگ دیروز باغچه «کودکان قربانی جنگ» را افتتاح کرد. در این باغچه کمیسیون مستقل حقوق بشر ۱۲۰ نهال را به یادبود از ۱۲۰ قربانی جنگ غرس کرد. مسوولان این کمیسیون می‌گویند که غرس نهال می‌تواند یک گام مهم در راستای دادخواهی از خون قربانیان جنگ و هم در راستای حفاظت از محیط زیست باشد.

در جریان جنگ‌های چند سال اخیر در کشور غیرنظامیان زیادی قربانی شده‌اند. محمدنعیم نظری، معاون کمیسیون مستقل حقوق بشر، تلفات افراد ملکی را ناشی از عدم رعایت اصول و حقوق بشردوستانه بین‌المللی از سوی طرف‌های درگیر جنگ می‌داند. آقای نظری دیروز در یک کنفرانس خبری در کابل گفت که در قربانی ساختن غیرنظامیان تمامی طرف‌های جنگ به نحوی دخیل بوده‌اند. او گفت که هرچند کمیسیون مستقل حقوق بشر بارها از طرف‌های درگیر جنگ به ‌گونه‌ی واضح و روشن خواسته تا در جریان منازعات مسلحانه قواعد و حقوق بشردوستانه بین‌المللی را رعایت کنند، اما طرف‌های درگیر جنگ به این خواست‌ها وقعی نگذاشته‌اند و این سبب شده است که تلفات افراد ملکی، به ویژه کودکان، در کشور بلند برود. او گفت: «کودکان آسیب‌پذیرترین قشر اجتماع‌اند. کودکان از حقوق مسلم برخوردار اند که باید به شکل خاص مورد توجه قرار گیرد. این حقوق نه تنها که مورد توجه قرار نگرفته، بلکه از سوی طرف‌های درگیر جنگ پایمال شده است.»

معاون کمیسیون مستقل حقوق بشر توضیح داد که در جریان جنگ‌ها در کشور تنها در سال ۱۳۹۸ هجری خورشیدی بیش از ۲ هزار و ۷۳۸ کودک قربانی درگیری‌های مسلحانه شده‌اند. به گفته او از این میان ۴۶۰ کودک کشته و ۲ هزار و ۲۷۸ کودک دیگر زخمی شده‌اند. آقای نظری گفت، این آمار نشان می‌دهد که افغانستان از دید محافظت از حقوق طفل در سطح کشورهای جهان، یکی از آسیب‌پذیرترین کشورها است. با این حال آقای نظری از میزان آسیب‌پذیری کودکان ابراز نگرانی کرد و افزود: «کودکان به عنوان قشر آسیب‌پذیر مطرح است. از سوی دیگر، در کشوری که تمام افراد ملکی آسیب‌پذیرهای بلند دارند، کودکان در این نوع اجتماع آسیب‌پذیری‌شان به گونه مضاعف بلند می‌رود. این می‌تواند مایه نگرانی بسیار عمیق برای فعالین مدنی و حقوق بشری باشد.»

با این همه آقای نظری بیان داشت، هر درختی که در باغچه کودکان قربانی جنگ غرس می‌شود، به‌ نام یکی از قربانیان جنگ نام‌گذاری می‌شود. معاون کمیسیون مستقل حقوق بشر گفت که ممکن است این امر در ظاهر سبمولیک و نمادین معلوم شود، ولی در اصل که در آستانه گفت‌وگوهای صلح قرار داریم، می‌تواند مطالبات واضح و روشن کمیسیون مستقل حقوق بشر را مطرح کند. به گفته او در جریان گفت‌وگوهای صلح، نباید حقوق قربانیان جنگ نادیده گرفته شود. افزون بر این، او یادآور شد که تمامی جنایات جنگی و جرایمی که علیه بشریت در کشور صورت گرفته، نباید به یاد فراموشی سپرده شود. به باور معاون کمیسیون مستقل حقوق بشر، افغانستان زمانی به یک صلح پایدار دست پیدا می‌کند که گفت‌وگوهای صلح قربانی‌محور و عدالت‌محور باشد. او افزود که گفت‌وگوهای صلح نباید سبب معاملات سیاسی شود. آقای نظری توضیح داد که گفت‌وگوهای صلح باید سنگ‌بنای یک صلح پایدار و مستمر را بگذارد. وی تأکید کرد که حفظ حقوق قربانیان جنگ در گفت‌وگوهای صلح از مطالبات کمیسیون مستقل حقوق بشر است.

پس از امضای توافق‌نامه صلح میان امریکا و گروه طالبان‌، قرار بود گفت‌وگوهای صلح میان حکومت افغانستان و گروه طالبان در بیستم حوت سال گذشته آغاز شود، اما بحث روی رهایی زندانیان طالب سبب شد که این گفت‌وگوها تا زمان نامعلوم به تعویق بیفتد.

در همین حال، شماری از خانواده‌های قربانیان جنگ می‌گویند که دیگر از جنگ خسته شده‌اند. آنان از طرف‌های درگیر جنگ می‌خواهند که دست از جنگ بکشند و به پروسه صلح بپوندند. سمیع‌الله، یک تن از بازمانده‌گان قربانیان جنگ است. او می‌گوید که دیگر از جنگ خسته شده است. سمیع‌الله از طرف‌های درگیر جنگ خواست که دست از جنگ بکشند و باهم صلح کنند. او گفت: «همه‌گی ما قربانی دادیم، دیگر نمی‌خواهیم جنگ ادامه داشته باشد. ما می‌خواهیم که یک صلح سرتاسری در کشور برقرار شود تا در امنیت، صلح و آرامی زنده‌گی کنیم.»

عبدالصبور، یک تن دیگر از بازمانده‌گان قربانیان جنگ است. او که دو طفلش را در قصبه کابل از دست داده، با چشمان پراشک حادثه را شرح می‌دهد. او می‌گوید که منطقه‌ی قصبه‌‌ی کابل زنده‌گی می‌کند و همه‌روزه طفل‌هایش را به مکتب می‌برده است. عبدالصبور می‌گوید که سال گذشته طبق معمول با فرزندانش به سوی مکتب در حرکت بود که از قضا در میانه‌ی جاده یک حمله‌ی انتحاری صورت گرفت. او می‌گوید که در این حادثه دو طفلش کشته شده‌اند. اکنون این بازمانده قربانی جنگ می‌گوید که دیگر مردم توان قربانی دادن را ندارند، از این رو او از طرف‌های درگیر جنگ می‌خواهد که دست از جنگ بکشند تا مردم دیگر قربانی نشوند و در آرامش زنده‌گی کنند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن