هشت کودک در غرب کابل به علت گرسنه‌گی جان باختند

به‌تازه‌گی هشت کودک به علت گرسنه‌گی در غرب کابل جان باخته‌اند. این هشت کودک که سرپرست و نان‌آور نداشته‌اند، در شهرک اتفاق از مربوطات ناحیه سیزدهم شهر کابل در دشت برچی زنده‌گی می‌کرده‌اند. محمدعلی بامیانی، عالم دینی و خطیب یکی از مساجد غرب کابل که این کودکان را به خاک سپرده‌ است، می‌گوید که پیش از این، همسایه‌گان این کودکان به آن‌ها نان و غذا می‌داده‌اند. به باور بامیانی، این کودکان به‌صورت قطع به علت «گرسنه‌گی» جان باخته‌اند. همه این کودکان که شامل چهار پسر و چهار دختر می‌شدند، در گورستان عمومی در دامنه کوه قورغ از سوی اهالی محل به خاک سپرده شده‌اند.

طبق روایت محمدعلی بامیانی، خطیب و پیش‌نماز مسجدی در غرب کابل، این کودکان به‌تازه‌گی پدر و مادرشان را از دست داده بوده‌اند. مطابق آن‌چه او می‌گوید، پدر این کودکان فلج بوده و توموری در سر خود داشته است. پدر این کودکان به دلیل فقر و ناداری خودش را درمان نتوانسته و در جریان ماه‌های گذشته، جان باخته است. بامیانی تصریح می‌کند که مادر این کودکان نیز بعد از فوت شوهرش، به دلیل «تشویش و غصه» به مریضی قلب دچار می‌شود و در نتیجه در شفاخانه معالجوی ابن‌سینا جان می‌بازد. پس از این وقایع، این کودکان بی‌سرپرست می‌شوند و به کمک مردم محل امرار حیات می‌کنند. محمدعلی بامیان خاطر‌نشان می‌کند که این کودکان به سنی نرسیده‌ بودند که بتوانند مایحتاج زنده‌گی‌شان را تأمین کنند و از شدت فقر و گرسنه‌گی خود را نجات دهند. طبق گفته‌های او، بزرگ‌ترین این کودکان یازده ساله بوده و کوچک‌ترین آن‌ها کم‌تر از سه سال سن داشته‌ و نمی‌توانسته‌اند کاری برای نجات زنده‌گی‌شان کنند.

به باور محمدعلی بامیانی، این کودکان در نتیجه شدت گرسنه‌گی جان می‌بازند. او به نقل از صاحب خانه این کودکان می‌گوید، زمانی‌ که صاحب خانه می‌خواسته این کودکان را برای صرف چای صبح دعوت کند، می‌بیند که همه‌ فوت شده‌اند. او می‌افزاید که این کودکان وابسته‌گان و خانواده نزدیک نیز نداشته‌اند و مردم محل، مراسم تدفین‌شان را برگزار کرده‌اند. طبق گفته‌های او، این حادثه حدود سه هفته پیش در منطقه شهرک اتفاق شهر کابل رخ داده است. با این حال، بامیانی از افزایش فقر و گرسنه‌گی بین مردم ابراز نگرانی می‌کند و می‌گوید که مردم محل برای این کودکان نان و آب فراهم می‌کردند. وی تصریح می‌کند که به دلیل این‌که نان و آب این کودکان نیز نامنظم تامین می‌شده و به‌موقع‌ نمی‌رسیده است،‌ آن‌ها تلف شده‌اند. وی یادآور می‌شود که اگر او وقت‌تر از این موضوع آگاهی می‌یافت، برای‌شان کمک فراهم می‌کرد و شاید می‌توانست زنده‌گی‌شان را نجات دهد.

مرگ این هشت کودک در اثر گرسنه‌گی، واکنش شهروندان و سیاسیون کشور را نیز در پی داشته است. محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان‌، در واکنش به این رویداد گفته است که جان دادن هشت کودک از فرط گرسنه‌گى در غرب کابل، آن ‌هم زیر سلطه کسانى که حاکمیت‌شان را اسلامى می‌دانند، بسى جاى «خجالت و ننگ» است. او تصریح کرده است که این حادثه باید دنیا را تکان می‌داد، ولى از آن‌جایی‌ که جان باخته‌گان «شیعه و از جامعه هزاره و در منطقه هزاره‌نشین‌اند»، نه‌تنها جهان را تکان نداد، بلکه حاکمان فعلى کابل را که وظیفه‌شان تأمین معیشت و امنیت مردم است، هم به تحرک و عکس‌العمل وادار نکرد.

محقق ضمن ابراز تأسف بابت این حادثه، خطاب به جامعه جهانی، کشورهای جهان اسلام و موسسات کمک‌رسان گفته است که به دلیل «بی‌تدبیری و ظلم» حاکمان جدید، ۹۰ درصد مردم زیر خط فقر رفته‌اند. به گفته او، در حال حاضر نه کار است و نه امنیت و مردم از این ناحیه با چالش مواجه‌اند. محقق از جامعه جهانی خواسته است که به‌گونه مستقیم مردم را کمک کنند و نگذارند که فقر، گرسنه‌گی و قحطی مردم را دچار فاجعه انسانی کند. او از طالبان نیز انتقاد کرده و گفته است که به امنیت مردم توجه ندارند و فرصت‌های کاری را برای شهروندان فراهم نمی‌کنند. او گفته است: «حاکمیت طالبان نه‌تنها در فکر تأمین کار و امنیت براى مردم نیستند، که خودشان کار و امنیت را از مردم گرفته‌اند و کارکنان آن‌ها، نان و غذاى شبانه‌روزى خود را بالاى مردم بیچاره و گرسنه حواله می‌کنند.»

این کودکان در حالی از شدت گرسنه‌گی جان باخته‌اند که نهادهای بین‌المللی از افزایش فقر، گرسنه‌گی و سوءتغذی در کشور هشدار داده است. پیش‌تر نهادهای بین‌المللی هشدار داده بودند که افغانستان با فاجعه‌ای مطلق، به‌ شمول گرسنه‌گی گسترده، بی‌خانمانی و فروپاشی اقتصادی روبه‌روست و باید کمک‌های فوری فراهم شود. این‌همه در حالی است که شهروندان کشور با سقوط حکومت پیشین، با افزایش فقر و بیکاری روبه‌رو اند. در حال حاضر قیمت مواد اولیه نیز افزایش یافته و طالبان نیز تاکنون برنامه‌‌شان برای جلوگیری از این بحران را همه‌گانی نکرده‌اند. افزایش فقر و بیکاری سبب شده که مردم راه مهاجرت را در پیش گرفته‌اند.

خواستیم در این مورد نظر مقام‌های طالبان را نیز داشته باشیم، اما به تماس‌های مکرر ما پاسخ داده نشد.

دکمه بازگشت به بالا