کرونا در هند؛ دانشجویان افغان در چه وضعیت‌اند؟

امیدالله سدید، دانشجوی مقطع ماستری در دانشگاه عثمانیه حیدرآباد

موج دوم کرونا در هند از اواسط ماه مارچ آغاز شد و به سرعت به همه‌گیری سراسری رسید. در ماه‌های اپریل و می الی اکنون سیستم درمانی هند تحت فشار سنگین این موج کرونا قرار دارد. این کشور بیش‌ترین آمار روزانه ابتلا به کرونا و مرگ‌و‌میر ناشی از آن را از زمان همه‌گیری این ویروس در جهان ثبت کرده است، طوری که رقم روزانه مبتلایان از چهارصد هزار و رقم مرگ‌و‌میر از چهار هزار نفر گذشت. به این ترتیب هند بعد از امریکا بیش‌ترین تعداد مبتلایان و بعد از برازیل بیش‌ترین تعداد جان‌باخته‌گان در اثر کرونا در جهان را دارد. بخش مراقبت‌های ویژه شفاخانه‌ها در اکثر نقاط این کشور مملو از بیماران است و کمبود تخت و آکسیجن از دلایل افزایش مرگ‌و‌میر عنوان شده است. با وجود این، گفته می‌شود که به دلیل کمبود آزمایش کرونا و ثبت نشدن موارد ابتلا و مرگ‌و‌میر ناشی از این ویروس در نقاط دور‌دست‌، رقم واقعی مبتلایان و تلفات بیش‌تر از آن‌چه نهاد‌های رسمی اعلام می‌کنند، است.

وضعیت دانشجویان افغانستان در هند

هند در نزدیکی افغانستان به دلیل کیفیت بهتر آموزش و کم‌هزینه بودن تحصیل و زنده‌گی، مقصد هزاران دانشجوی افغانستانی است که با هزینه شخصی یا توسط بورسیه‌هایی که سالانه از طرف دولت هند داده می‌شود، به این کشور می‌آیند. براساس گفته‌های مقام‌های دولت افغانستان، حدود شانزده هزار دانشجوی افغان در مقاطع مختلف در هند مصروف تحصیل هستند؛ اما این دانشجویان با وجود مزایای زیادی که در سال‌های دانشجویی‌شان در هند از آن برخوردارند، با مشکلات متعددی نیز مواجه می‌شوند که محدودیت‌های ناشی از ویروس کرونا در دو سال اخیر به این مشکلات بیش از پیش افزوده است.

از آغاز موج دوم ویروس کرونا بیش‌ترین ایالت‌ها و شهر‌های هند در قرنطین کامل به سر می‌برند. مکاتب، دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی یا تعطیل‌اند و یا برنامه‌های آموزشی‌شان را به شکل مجازی و آنلاین پیش می‌برند. این وضعیت زنده‌گی عادی تمام مردم را مختل کرده است. در این میان دانشجویان افغانستانی در اکثر شهر‌ها خصوصاً در شهر حیدرآباد که صاحب این قلم خود نیز در این شهر حضور دارد، با مشکلات متعددی روبرو هستند. مشکلات مالی، گران شدن مواد غذایی و عدم پرداخت به موقع پول از طرف دولت هند، بزرگ‌ترین مشکلاتی است که دانشجویان با آن مواجه‌اند. به عنوان مثال در ماه مارچ امسال حدود پنجاه دانشجو که از طریق بورسیه «آی‌سی‌سی‌آر» به دانشگاه عثمانیه شهر حیدرآباد راه یافته بودند، به این شهر رسیدند. اکنون که بیش از دو‌ونیم ماه از حضور این دانشجویان در این شهر می‌گذرد، مبلغ پولی که از جانب دولت هند به منظور گذران زنده‌گی روزمره برای‌شان باید پرداخت می‌شد، پرداخت نشده است. عدم پرداخت پول در وضعیتی که شهر در قرنطین کامل به سر می‌برد مواد غذایی گران شده، دانشجویان را با وضعیت سخت رو‌به‌رو کرده است.

ده روز قبل مسوولان خوابگاه دخترانه دانشگاه عثمانیه به دانشجویانی که در این خوابگاه بود‌و‌باش دارند و تعداد زیادی از دانشجویان افغانستانی را نیز شامل می‌شوند، گفته‌اند که به دلیل گسترش شیوع ویروس کرونا تا آخر ماه می این خوابگاه را ترک کنند و در بیرون برای خود خانه و جای بود‌و‌باش تدارک ببینند. این اقدام در وضعیتی که شهر در قرنطین کامل است و تنها چهار ساعت از شش صبح الی ده صبح مردم برای بیرون شدن از خانه به منظور رفع احتیاجات روزمره و انجام کارهای ضروری‌شان اجازه دارند، بر مشکلات دانشجویان دختر افزوده است. از سویی هم مانند روز مبادا بیش‌ترین دیپلمات‌های افغانستان به شمول سفیر کشور در دهلی، این کشور را ترک کرده‌اند و در افغانستان به سر می‌برند. با وجودی که مشکلات دانشجویان با قنسلگری افغانستان در حیدرآباد در میان گذاشته شده، اما ظاهراً تلاش‌های آنان برای رفع این مشکلات از جانب دولت هند نیز نتیجه‌ای به دنبال نداشته است.

با توجه به وضعیت کرونا در هند، شیوع عفونتی تازه به نام «قارچ سیاه» که اکثر ایالت‌های هند آن را سراسری اعلام کرده‌اند، احتمال تمدید قرنطین در ماه‌های آینده و زمزمه‌های احتمال شیوع موج سوم کرونا در این کشور، دانشجویان افغانستان از رو‌به‌رو شدن با مشکلات بیش‌تر و عدم مراقبت‌های لازم بهداشتی در صورت ابتلا به کرونا نگران‌اند و از وزارت امور خارجه کشور و سفارت افغانستان در دهلی خواهان توجه جدی و همه‌جانبه به دانشجویان افغانستانی در هند هستند.

دکمه بازگشت به بالا