نشست مشورتی تقویت اجماع برای صلح؛ اتمام حجت حکومت برای صلح

رییس جمهور افغانستان دیروز نشست مشورتی تقویت اجماع برای صلح را افتتاح کرد. در این نشست که به گونه کنفرانس ویدیویی برگزار شد، بیست کشور منطقه به شمول شرکای بین‌المللی افغانستان اشتراک داشتند.

این نشست در شرایطی برگزار می‌شود که پروسه صلح با بن‌بست رو‌به‌رو شده است. حکومت افغانستان حاضر نیست شماری از زندانیان طالبان را که متهم به جرایم‌اند رها کند. این اقدام حکومت پروسه صلح را عملاً وارد مرحله تازه‌ای از بحران ساخته است. طالبان بر رهایی کامل زندانیانی که شامل فهرست‌اند تاکید دارند. حکومت افغانستان گفته است که از میان فهرستی که طالبان فرستاده‌اند، ۵۹۷ تن آنان را رها نخواهد کرد. از سوی دیگر حکومت افغانستان طالبان را به عدم صداقت در روند صلح متهم می‌کند.

حکومت افغانستان پیش از این باربار گفته است که آن‌ها تمام شرایط مقدماتی برای رسیدن به صلح را فراهم کرده‌اند، اما طالبان برای هر اقدامی شرایط سختی می‌گذارند و به تعهدات‌شان پابند نبوده‌اند.

این نشست که در شرایط حساسی برگزار شده است، احتمالاً با این هدف برگزار شده است که حکومت افغانستان در حضور کشورهای منطقه اقداماتش برای صلح را در میان بگذارد و از کم‌کاری طالبان در این مسیر شکایت کند.

رییس جمهور افغانستان در این نشست در کنار آن‌که از کشورهای منطقه برای باز نگهداشتن بنادرشان در زمان بحران کرونا سپاس‌گزاری کرده است، به اهمیت افغانستان به عنوان چهارراهی برای توسعه اقتصادی منطقه اشاره داشته است. رییس جمهور هم‌چنان در این سخنرانی گفته است که همه‌ی کشورهای منطقه با شبکه‌های جرمی منطقه‌ای و افراط‌گرایی مواجه‌اند. رییس جمهور درباره اهداف حکومت از صلح گفته است که اهداف این پروسه از نظر حکومت، افغانستان مستقل، دموکراتیک، متحد و در صلح با خود، منطقه و جهان است.

اما بیش‌ترین بخش سخنان رییس جمهور بر محور صلح و گلایه‌هایش از عدم همکاری طالبان در مسیر صلح بوده است. او در این سخنرانی گفته است که در صورت ادامه جنگ از جانب طالبان، پروسه صلح با چالش جدی مواجه خواهد شد. رییس جمهور هم‌چنان گفته است که خشونت‌های امسال در مقایسه با سال‌های گذشته بیش‌تر است. او هم‌چنان از اقدامات حکومت افغانستان در راستای صلح یاد کرده است. رییس جمهور گفته است که حکومت افغانستان تمام تلاش‌هایش را برای صلح کرده است، از رهایی زندانیان گرفته تا اعلام آتش‌بس و ایجاد شورای مصالحه ملی و هیأت مذاکره‌کننده، اما از نظر رییس جمهور طالبان هیچ یک از تعهدات‌شان را انجام نداده‌اند و برعکس بیش از هرسال دیگر خشونت‌ها و جنگ‌ها را دامن زده‌اند.

اختصاص یافتن بخش عمده سخنرانی رییس جمهور به پروسه صلح، این را نشان می‌دهد که حکومت افغانستان می‌خواهد در پیشگاه کشورهای منطقه و جهان درباره صلح اتمام حجت کند و نشان دهد که حکومت تمام تلاش‌هایش را برای صلح کرده است، ولی برعکس طالبان در پیوند با صلح کاری نکرده‌اند که حسن نیت آن‌ها را نشان دهد.

این نشست در زمانی برگزار می‌شود که بحث مذاکرات مقدماتی صلح که قرار بود تا پایان ماه جون برگزار شود، عملاً با بن‌بست رو‌به‌رو شده است. علت این بن‌بست از جانب حکومت کارشکنی‌های طالبان عنوان شده است. طالبان اتهامات حکومت را رد کرده می‌گویند که آن‌ها برای شروع مذاکرات صلح آماده‌گی دارند، اما در عمل آتش‌بس را رعایت نکرده‌اند و بر کامل شدن پیش‌شرط‌های‌شان مبنی بر رهایی ۵۰۰۰ زندانی‌شان تاکید دارند.

پرسش این است که اگر طالبان واقعاً خواهان صلح‌اند، چرا تاکنون هیچ انعطافی نشان نداده‌اند؟ ادبیاتی که طالبان به کار می‌برند، ادبیات صلح‌طلبانه نیست. اگر قرار است برای صلح خودگذری شود، این خودگذری باید از جانب طالبان نیز نشان داده شود.

تا اکنون طالبان تنها به رد اتهامات حکومت بسنده کرده‌اند و هیچ گام ارزنده‌ای در راه صلح برنداشته‌اند. ایجاب می‌کند که طالبان نیز انعطاف‌ نشان دهند و با رعایت کامل آتش‌بس حملات‌شان را به گونه‌ی کامل قطع کنند و نشان دهند که خواهان صلح‌اند. مردم افغانستان زمانی تعهد طالبان به صلح را باور می‌کنند که آن‌ها در کنار مسایل تشریفاتی صلح، عملاً در جهت کاهش خشونت‌ها و پذیرفتن آتش‌بس گام‌های عملی بردارند.

سخنان رییس جمهور در پیوند با صلح به معنای اتمام حجت حکومت در پیشگاه کشورهای منطقه در پیوند با صلح است.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن