دسته: دیدگاه و یادداشت

  • چرا هند و سازمان ملل متحد نتوانستند جان داکترنجیب را نجات دهند؟

    داکترنجیب در بامداد ۱۷ اپریل سال ۱۹۹۲ تنها مانده بود. ساعت سه شب قبلش، او تلاش کرد از کابل فرار کند، اما نتوانست. همسر و سه دختر داکترنجیب، دوهفته پیش کابل را به قصد دهلی نو ترک کرده بودند. داکترنجیب هم می‌خواست نزد آنان برود. قرار بود او با بینین سیوان مخفیانه کابل را ترک کند و به هند برود. بینین سیوان در آن زمان نماینده‌ی ویژه‌ی دبیرکل وقت سازمان ملل متحد برای افغانستان بود. بینین سیوان می‌خواست با پروازی که کسی در مورد زمان آن نمی‌دانست، داکترنجیب را از کابل خارج کرده و به دهلی‌ نو ببرد.

  • افغانستان در پرتگاه: آیا طالبان می‌توانند با کابل مذاکره کنند؟ – بخش نخست

    رییس جمهور اشرف غنی پیشنهاد صلح بدون پیش‌شرط را به طالبان و با احتمال به رسمیت شناختن آن‌ها به عنوان یک جریان سیاسی ارایه کرده است. وزارت خارجه‌ی ایالات متحده از این پیشنهاد علی‌رغم اظهارات قبلی رییس جمهور دونالد ترمپ مبنی بر افزایش فشار سیاسی بر شورشگری، حمایت کرده است.  در این میان گزارش‌های سال پار بازرس ویژه‌ی امریکا برای بازسازی افغانستان (سیگار) می‌رساند که طالبان ۴۳ درصد ولسوالی‌های افغانستان را در کنترول داشته و یا به جنگ کشانده‌اند.

  • دانشگاه بـغلان را دریابید

    مؤسسه‌ی تحصیلات عالی بغلان در سال ۱۳۹۰ به دانشگاه بغلان ارتقا کرد. این دانشگاه در آن زمان دو دانشکده داشت و امروز دارای هفت دانشکده، ۱۵۰ استاد و ۴۲۰۰ دانش‌جو است.

  • سازمان همکاری‌های شانگهای چگونه شکل گرفت و نقش افغانستان در این سازمان چیست؟

    همه‌ی ما در مورد سازمان همکاری‌های شانگهای کم‌ و بیش معلومات داریم و بیشتر ما تا هنوز نمی‌دانیم که در صورتی که افغانستان عضویت کامل این سازمان را بدست بیاورد، از چه مزایای مستفید خواهد شد؟

  • بازگشت به نقطه‌ی اول

    بازهم همه به تکرار این نکته می‌پردازند که راه صلح از پاکستان می‌گذرد. مگر این نتیجه‌گیری جدیدی است؟ مارک میلی، فرمانده مشترک قوای مسلح امریکا می‌گوید شکست طالبان، شبکه‌ی حقانی و داعش در افغانستان در حالی که این گروه‌ها پناهگاه امن در پاکستان داشته باشند، خیلی دشوار است. این اظهارات جنرال بلندپایه‌ی امریکایی در حالی ابراز می‌شود که فشارهای ایالات متحده بر پاکستان هنوز نتیجه‌ای در پی نداشته است. پاکستانی‌ها نشان دادند که برای حفظ منافع امنیتی و سیاسی خود در افغانستان، در برابر فشارهای اندک و انتقادات تند مقامات ارشد امریکایی تاب می‌آورند. این کشور در برابر فشارهای امریکا خونسردی خود را حفظ کرده است، توییت‌های تند دونالد ترمپ را با موضع‌گیری‌های نرم پاسخ داده است. این حالت برای حکومت افغانستان و ایالات متحده ناامید کننده است.

  • مذاکرات مخفی با طالبان: سراب یا رویای صلح در افغانستان؟

    این اواخر آقای اشرف غنی، رییس جمهور افغانستان طرح مذاکره‌ی بدون پیش‌شرط را با گروه طالبان اعلام کرد. اما مذاکره با طالبان امر جدیدی نیست. مذاکرات با طالبان دست کم یک دهه قبل، در زمان ریاست جمهوری حامد کرزی آغاز شده و تا امروز به شکل مخفی و پشت پرده جریان دارد. مذاکرات مخفی روی به چه سوی دارد؟

  • تردیدها نسبت به آینده­‌ی چابهار

    دو سال پیش نرندرا مودی، نخست‌وزیر هند در کنار حسن روحانی، رییس جمهور ایران و محمداشرف غنی، رییس جمهور افغانستان ساخت دهلیز تجارتی­ای را اعلام کرد که «مسیر تاریخ را دگرگون خواهد کرد.» مودی در بندر چابهار که توسط هند ساخته می شود، اعلام کرد که این دهلیز «یک گوشه‌اش به جنوب آسیا وصل است و گوشه‌ی دیگرش به اروپا» و  «موج تجارت را در سرتاسر منطقه راه خواهد انداخت.»

  • ناسیونالیسم حزبی و رویای رسیدن به منافع ملی در افغانستان

    حزب سازمان سیاسی‌ای است که در آن همفکران و طرفداران یک آرمان، داوطلبانه گرد هم آمده، بر اساس قاعده، آگاه‌ترین عناصر یک طبقه یا قشر اجتماعی متحد‌المنافع را گرد هم می‌آورند و آن طبقه یا قشر را در مبارزات اجتماعی رهبری کرده، می‌کوشند نامزدهای مورد نظر خود را با عنوان و هویتی خاص به قدرت برسانند.

  • زنان و سهم آنان از تذکره‌ی تابعیت

    طبق برآوردهاى اولیه تقریباً نیمى از نفوس شهرنشین و تنها سی درصد جمعیت ساکن روستاها صاحب تذکره‌ی تابعیت هستند و بقیه به هر دلیل فاقد هیچ‌گونه مدرک شناسایی جمعیتی. از این میان مانند اکثر کاستى‌هاى خاص براى کشورهاى توسعه‌نیافته سهم و رقم زنانى که تذکره‌ی تابعیت ندارند به نسبت مردان افزون‌تر است. شاید بتوان اهمیت نداشتن اخذ شناس‌نامه نزد زنان را به مثابه‌ی فرضیه‌ى مبدأ قرار داد و به سرنخ‌هایی رسید. اگر سوال اصلى این باشد که آیا گرفتن شناس‌نامه نزد شمار زیادى از جمعیت زنان غیرضرورى و فاقد اهمیت بوده است؟ یا این که عوامل دیگرى وجود داشته که زنان را از به دست آوردن نشانه‌ى محرز جمعیت‌شناختى و تذکره‌ی تابعیت محروم کرده است.

  • چالش‌ها و پیشرفت‌ها در آموزش عالی افغانستان – بخش دوم

    «بر داشت من از آزادی اکادمیک، حق تحقیق برای کشف حقیقت است و نشر و تدریس همه‌ی آنچه حقیقت دانسته می‌شود. این حق، همچنان دال بر مسؤلیتی است که انسان نباید همه‌ی آنچه که حقیقت دانسته می‌شود کتمان کند. مغزهای بزرگ همواره در برابر اعتراض‌های خشونت‌آمیز مغزهای میان‌مایه قرار گرفته‌اند…»  (۱)